|
|||||
| Lema: Nulli Expugnabilis Hosti (Latim: Ningún inimigo nos conquistou) |
|||||
|
|
|||||
| Lingua oficial | Inglés | ||||
| Outras linguas non-oficiais | Castelán. Fálase o llanito, unha mestura entre o inglés e o castelán | ||||
| Capital | Xibraltar | ||||
| Ministro principal | Peter Caruana | ||||
| Área - Total - % auga |
Non é comparável 6,5 km² 0% |
||||
| Poboación
- Total (2004) |
Non é comparável
28.750 3593,75 H/km² |
||||
| Moeda | Libra de Xibraltar ¹ | ||||
| Fuso horario | UTC +1 | ||||
| Código Internet | .gi | ||||
| Código telefónico | 350 | ||||
|
¹ Cambio fixo coa libra esterlina |
|||||
Xibraltar é un territorio británico ultramarino localizado no extremo sur da Península Ibérica. Corresponde a unha pequena península, cunha estreita fronteira terrestre a norte, é limitado, dos outros lados, polo Mar Mediterrâneo, Estreito de Xibraltar e Baía de Xibraltar, xa no Atlântico. A España mantén a reivindicación sobre o Rochedo, o que é totalmente rexeitado pola poboación gibraltina.
O nome Xibraltar orixínase na expresión árabe jabal al-Tariq (ﺨﺒﻝﻄﺭﻕ) que significa "montaña do Tarique". A montaña, un promontorio militarmente estratéxico na entrada do mar Mediterrâneo, guarnece o estreito oceânico que une a África ao continente europeo. O nome é unha homenaxe ao xeneral musulmán Tariq ibn Ziyad que o ano de 711 d.C. aí desembarcou, iniciando a conquista do reino visigótico.
Antes foi chamado polos fenícios de Calpe , unha das Columnas de Hércules. Popularmente, Xibraltar é chamada de "Gib" ou "The Rock" (o Rochedo).
Táboa de contido |
Unha forza anglo-neerlandesa liderada por Sir George Rooke apoderouse de Xibraltar en 1704 . O territorio foi cedido á Gran Bretaña pola España no Tratado de Utrecht en 1713 , como parte do pagamento da Guerra da Sucesión Española. Nese tratado, España cedeu á Inglaterra "… a total propiedade da cidade e castelo de Xibraltar, xunto co porto, fortificações e fortes … para sempre, sen calquera excepción ou impedimento."
A pesar de todo, o tratado de cesión estipula que ningún comercio por terra entre Xibraltar e a España debe ocorrer, excepto para provisións emergenciais no caso de Xibraltar non conseguir ser abastecida por mar. Unha condición especial nese tratado é que "ningún permiso debe ser dada so calquera pretexto, tanto a xudeus canto a mouros, para moraren ou teren residencia na dita cidade de Xibraltar". Esta restrición foi rapidamente ignorada, e por moitos anos tanto xudeus canto árabes moraron pacificamente en Xibraltar. Nunha cláusula de reversão, se a coroa británica quixer abandonar Xibraltar, debe ofrecela primeiro á España.
Os tempos de Franco, as fronteiras do "rochedo" estiveron encerradas, dificultando a vida aos seus 30 mil habitantes. A pasaxe de persoas e bens volveu a ser posíbel en 1985.
Nun referendo de 1967 , a poboación de Xibraltar ignorou a presión española e votou maciçamente por permanecer unha dependencia británica. Máis recentemente, nun segundo referendo que ocorreu en novembro de 2002 , 99% dos votantes rexeitaron calquera proposta de repartición de soberanía entre o Reino Unido e a España. No entanto, os gibraltinos teñen buscado un status máis avanzado e un relacionamento co Reino Unido que reflita o presente nivel de auto-goberno. Unha nova constitución para o territorio foi sometida a aprobación.
En xullo de 2009 o ministro dos Negocios Estranxeiros de Madrid, Miguel Ángel Moratinos, fixo unha visita histórica a Xibraltar, a primeira vez en 300 anos que un ministro español visitou o "rochedo", non deixando, con todo, de reclamar a soberanía de España.
Xibraltar é un dos territorios británicos ultramarinos, e o poder executivo de Xibraltar é partillado polo Governador, designado polo monarca do Reino Unido, e polo seu goberno autónomo, presidido por un Ministro Principal. Desde a adopción das cartas constitucionais de 1969 e de 2006, este último desenvolveu a súa autonomía en diversos aspectos, aínda que os asuntos de defensa, relacións externas, seguranza interna e finanzas sexan competencias reservadas ao Governador de Xibraltar.
| Erro ao crear miniatura: |
Xibraltar é unha pequena península localizada no sur da Península Ibérica, cunha superficie de 6.5 km², limitada a norte por unha estreita fronteira terrestre con España e, dos outros lados, polo Mar Mediterrâneo, Estreito de Xibraltar e Baía de Algeciras, con 12 km de liña de costa.
O seu aspecto é dun promontorio con 426 m de altitude e o seu clima é mediterrânico, con invernos suaves e verão quentes.
Unha vez que Xibraltar non posúe recursos agrícolas nin minerais, os seus habitantes, na maior parte, gañan a vida grazas ao porto, aos peiraos e ás bases da OTAN. As principais actividades económicas son as reparações navais, o abastecemento aos navíos, as industrias alimentares e de bebidas, o turismo, o comercio e os servizos de reexportação.
Aínda que a presenza naval británica en Xibraltar diminuíse moito desde o seu auge, antes da Segunda Guerra Mundial, o estreito de Xibraltar é unha das máis frecuentadas vías marítimas do Mundo, coa pasaxe dun navío a cada seis minutos.
Xibraltar non ten subdivisões como outros territorios. Porén, en termos meramente estatísticos pode ser subdividido en sete áreas residenciais. Elas están alistadas en baixo, sendo os datos da poboación retirados do Censo de 2001 .
| Área residencial | Poboación | % | |
|---|---|---|---|
| 1 | Lado este | 429 | 1.54% |
| 2 | Distrito Norte | 4,116 | 14.97% |
| 3 | Áreas de Reclamación | 9,599 | 34.91% |
| 4 | Áreas de Area | 2,207 | 8.03% |
| 5 | Districto Sur | 4,257 | 15.48% |
| 6 | Área Citadina | 3,588 | 13.05% |
| 7 | Alta da Cidade | 2,805 | 10.20% |
| Xibraltar | 27,495 | 98.18% |
ace:Gibraltarpnb:جبرالٹر