| Municipio de Vitoria de Santo Antão | |||||
|
|
|||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 6 de maio | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 1811 | ||||
| Gentílico | vitoriense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Elias Lira (DEM) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Mata Pernambucana IBGE/2008[1] | ||||
| Microrregião | Vitoria de Santo Antão IBGE/2008[1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Gloria do Goitá, Pombo, Moreno, Escaleira,Cabo de Santo Agostinho | ||||
| Distancia até a capital | 53 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 368 km² | ||||
| Poboación | 126.399 hab. est. IBGE/2009[2] | ||||
| Densidade | 341,2 hab./km² | ||||
| Altitude | 147 m | ||||
| Clima | tropical chuvoso con verão seco As' | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,663 medio PNUD/2000[3] | ||||
| PIB | R$ 669.788 mil IBGE/2005[4] | ||||
| PIB per capita | R$ 5.334.28 IBGE/2006[5] | ||||
Vitoria de Santo Antão é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco .
Táboa de contido |
Os empreendimentos de pequeno porte son maioría no municipio, mais destácanse como grandes industrias: a Compañía Industrial de Vidros (CIV), empresa do Grupo Brennand; a Sadia, detentora dunha fatia considerábel do mercado brasileiro de produtos cárneos, implantou unha fábrica en Vitoria; a Destilaria JB, gran produtora de alcol e azucre; Isoeste, gran fabricante de telhas térmicas do país; Pitú, coñecida internacionalmente pola aguardente que produce, e que é a pricipal referencia industrial de Vitoria de Santo Antão, por súa tradición. E con ritmo acelerado foi dado inicio nas obras da grande Kraft Foods do Brasil, segunda maior no segmento de alimentos no Mundo, por producir os Zumes Tang, Fresh e Maguary, Chocolates da Lacta, Afermentado en Po Royal entre outros. Estes últimos son froitos ilustres da cultura canavieira que caraceriza a agricultura e, consecuentemente, influencia a industria na Zona da Mata pernambucana.
O comercio de Vitoria destácase tamén no ramo automobilístico, con vendas de pezas de motos, coches e fabricación de trios eléctricos para todo o país. O comercio de Vitoria posúe un abano en oportunidades e sortimentos para a poboación, tornándose practicamente independente da capital pernambucana.
A Feira Libre: situada nas rúas adxacentes á Praza Duque de Caxias e da Rúa André Vidal de Negreiros e funcionando de segunda a sexta e xeralmente con maior movimentação aos sábados, a feira libre de Vitoria constitúese hoxe, pola comercialización por profesionais autónomos de artigos de confecção, produtos agrícolas, materias e utensílios domésticos e artesanía, importante punto comercial da cidade.
Diversificación agrícola: a feira Libre de Vitoria é unha das que posúen a maior diversificación de produtos da rexión, vindo persoas inclusive doutros municipios circunvizinhos: Gloria do Goitá, Escaleira, Pombo, para comercializar seus produtos na feira.
Problema: o gran problema da feira libre de Vitoria hoxe é seu crecemento desordenado. San barracas de alvenarias ou madeira, situadas principalmente ao redor do antigo Mercado de Cereais, impossibilitando moitas veces a pasaxe de persoas. Outro problema tamén, é a invasión dos comercios informais sobre as calzadas do comercio da cidade, impossibilitando a pasaxe de peóns. Temos que levar en consideración a falta de infraestrutura e a falta de investimentos no turismo e a rede hoteleira que deixa a desexar.
Na agricultura: constantemente técnicos e científicos da UFRPE analizan a agricultura local traendo novas técnicas de plantio para pequenos agricultores da rexión.
En destaque: Natuba e Pirituba, co plantio de froitas verduras e hortaliças, abastecendo non só Vitoria como tamén a capital pernambucana e outras rexións. Outro destaque é o Instituto Federal de Pernambuco (Antiga Escola Agrotécnica Federal), que ten como obxectivo capacitar a nivel técnico mozos non só de Vitoria como tamén de toda a rexión.
Un outro destaque na agricultura fica por conta do plantio de cana de azucre e na fabricación de alcol e azucre nas fábricas do municipio.
A cidade se destaca por posuír unha tradición en educación. Posúe un campi da Ufpe, e dúas facultades privadas, alem de varias escolas, públicas e privadas, consideradas con boa calidade de ensino fundamental e medio.
No campi da UFPE, chamado de Centro Académico de Vitoria, iniciou súas actividades no municipio en agosto de 2006. Ofrece á comunidade 3 opcións de cursos de graduação: Nutrição - Bacharelado (30 prazas), Enfermería - Bacharelado (35 prazas) e Ciencias Biolóxicas - Licenciatura (60 prazas). O sistema de ingreso é por vestibular e ofrecen 2 entradas por ano.
O ano de 2009 foi creado o 1º curso de pos-graduação Strictu Sensu (máster), na área de Saúde Humana e Medio Ambiente.[6]
Actualmente existen dúas facultade privadas, Facultade Escritor Osman da Costa Lins, (FACOL), e Facultades Integradas da Vitoria de Santo Antão (FAINTVISA), ambas con varios cursos de graduação e pos-graduação.
A axencia foi inaugurada o día 10 de marzo de 1943 , nunha casa recentemente-construída e alugada na época, na Rúa da Estrada Nova. Compareceron nese acto autoridades e os máis destacados elementos da clase produtiva do municipio.
Logo despois se trasladou para unha moderna e nova sede propia, con dous pavimentos na esquina da Rúa do Barão do Río Branco coa Avenida Mariana Amália, ocasión en que compareceron o presidente do Banco, Dr. Nestor José e outras figuras do mundo financeiro.
A axencia foi inaugurada en febreiro de 1975 , na Avenida Mariana Amália, coa presenza de autoridades e os máis destacados elementos da clase produtiva do municipio.
A axencia foi inaugurada o día 17 de outubro de 1979 , na rúa Barão do Río Branco, coa presenza de autoridades e os máis destacados elementos da clase produtiva do municipio.
A axencia foi inaugurada en setembro de 1973 . Incorporando e substituíndo o Banco da Bahia, mantendo sede no mesmo local.
A axencia xa tivo sede en Vitoria, e foi reinaugurada en decembro de 2009.
A topografia da rexión é movida e irregular, principalmente en seu sector oeste, onde se fan presentes os primeiros contra fortes da serra das Rusas.
Na área urbana distínguese, áreas situadas a altitudes elevadas, como as que abranguen os barrios residenciais do Livramento, Bela Vista, José Leal, Caiçara,Nosa Señora do Amparo, Etc.
O Municipio de Vitoria de Santo Antão abrangue porcións superiores de importantes concas hidrográficas da Zona da Mata do Estado de Pernambuco:
Conca do Río Itapacurá que corta o municipio e é un dos máis importantes afluente do Capibaribe. Afluente: Río Natuba, Riacho Rolda, Pacas, Mocotó.
E as do Jaboatão que abastece a cidade de Moreno, Pirapama que nace no municipio e pequena parte da Conca do Río Ipojuca servindo de límite co municipio de primavera.
O municipio se encontra na zona de transición climática dos tipos: Aws e As con lixeira predominância do segundo, quente e húmido con choivas máximas de maio a agosto.
A mata húmida perenifólia, que caracteriza o municipio de Vitoria de Santo Antão, é exuberante de folhagem verde escuro, rica en cipós.
En 1626 O portugués Antonio Diogo de Braga, vindo da Illa de Santo Antão do Cabo Verde (Portugal), fixou residencia con seus parentes e edificou unha capela en homenaxe a Santo Antão da Mata.
En 1774 , a cidade de Braga foi chamada de Santo Antão da Mata, cando xa tiña poboación estimada en 4866 habitantes. Aos sábados eran realizados feiras libres, onde os moradores fabricaban seus produtos artesanalmente, para atender trens que viñan do sertão de Minas para comprar eses xéneros.
Santo Antão da Mata, alén de súa situación privilexiada en termos de cursos d'auga, situábase como punto de paso do camiño que de destinaba ao San Francisco a través do Vale do Mocotó. O poboado, nesa condición, debe ter un relevante papel comercial, no cal se destaca o traxe de que "en súas feiras semanais, os tropeiros vendían gado para o abastecemento de Olinda e Arrecife, alén de rapaduras e mel (fabricados nas engenhocas da freguesía), pano de algodão, tecidos (en modestos talleres domésticos) e etc.
Evolucionando sucesivamente da condición de povoação a freguesía, pasando posteriormente á categoría de vila polo alvará Régio de 27 de xullo de 1811 , asinado polo entón Príncipe Rexente D. João, a mesma foi oficialmente instalada en 28 de maio de 1812 .
Do seu territorio, formaban parte as freguesías de Bezerros e Santo Antão, abranguendo unha gran extensión de terra. "correspondendo, hoxe, as áreas ocupadas polos municipios de Vitoria de Santo Antão, Pombo, Chã Grande, Gravatá, Bezerros, Caruaru, Bonito, San Caetano, Sairé, Camocim de San Félix, San Joaquim, Barra de Guabiraba, Riacho das Almas e Cortés".
Pola Lei Provincial nº113, de 6 de maio de 1843 , sancionada polo Barão da Boa Vista, entón Presidente da Provincia de Pernambuco, foi elevada a Cidade, tendo seu nome mudado para Cidade da Vitoria, en homenaxe á batalla gaña polos pernambucanos sobre os holandeses no Monte das Tabocas. Este nome porén, non permaneceu debido a existencia dun decreto-Lei que prohibía a existencia de duplicatas na toponímia nacional.
Tras moita discusión, foi definitivamente acepto e recoñecido o nome da Vitoria de Santo Antão, en 31 de decembro de 1943 , polo decreto-lei estadual nº 952, para municipio, comarca, termo e distrito.
A arquitetura de Vitoria de Santo Antão foi refletida directamente da característica histórica que a cidade posúe. Co tempo as construcións centenárias do local, foron infelizmente modificadas e até destruídas, sacrificando así, a memoria dun pobo que xa deu tanto valor a esta frutuosa terra.
Vitoria ten se destacado tamén nas ciencias grazas ao traballo de Valdir Antônio da Silva, e súa pescuda que resultou nunha nova técnica para combater a diabetes. Busque no sitio web *artigos como o titulado: Conclusión da Nova Técnica contra diabetes. Ou informacións sobre todos os seus traballos no sitio web www.projetodiabetes.com.br.Tamén coa chegada da UFPE na cidade houben un gran desenvolvemento científico, coa execución de pescudas, na súa maioría inéditas, xuntamente con proxectos de extensión, xunto á sociedade.
<ref> inválida; non foi fornecido texto para as refs chamadas IBGE_PIB_2006