Visita Encydia-Wikilingue.con

Vitoria de Santo Antão

vitoria de santo antão - Wikilingue - Encydia

Esta páxina precisa ser reciclada de acordo co libro de estilo. (desde febreiro de 2008)
Síntase libre para editala para que esta poida atinxir un nivel de calidade superior.
Municipio de Vitoria de Santo Antão
Vista desde a Rodoviária
""
Bandeira de Vitória de Santo Antão
Brasão descoñecido Bandeira
Himno
Aniversario 6 de maio
Fundación 1811
Gentílico vitoriense
Lema
Prefecto(a) Elias Lira (DEM)
(20092012)
Localización
08° 07' 35" S 35° 18' 27" O08° 07' 35" S 35° 18' 27" O
Unidade federativa  Pernambuco
Mesorregião Mata Pernambucana IBGE/2008[1]
Microrregião Vitoria de Santo Antão IBGE/2008[1]
Rexión metropolitana
Municipios limítrofes Gloria do Goitá, Pombo, Moreno, Escaleira,Cabo de Santo Agostinho
Distancia até a capital 53 km
Características xeográficas
Área 368 km²
Poboación 126.399 hab. est. IBGE/2009[2]
Densidade 341,2 hab./km²
Altitude 147 m
Clima tropical chuvoso con verão seco As'
Fuso horario UTC-3
Indicadores
IDH 0,663 medio PNUD/2000[3]
PIB R$ 669.788 mil IBGE/2005[4]
PIB per capita R$ 5.334.28 IBGE/2006[5]

Vitoria de Santo Antão é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco .

Táboa de contido

Características

Economía

Industria

Os empreendimentos de pequeno porte son maioría no municipio, mais destácanse como grandes industrias: a Compañía Industrial de Vidros (CIV), empresa do Grupo Brennand; a Sadia, detentora dunha fatia considerábel do mercado brasileiro de produtos cárneos, implantou unha fábrica en Vitoria; a Destilaria JB, gran produtora de alcol e azucre; Isoeste, gran fabricante de telhas térmicas do país; Pitú, coñecida internacionalmente pola aguardente que produce, e que é a pricipal referencia industrial de Vitoria de Santo Antão, por súa tradición. E con ritmo acelerado foi dado inicio nas obras da grande Kraft Foods do Brasil, segunda maior no segmento de alimentos no Mundo, por producir os Zumes Tang, Fresh e Maguary, Chocolates da Lacta, Afermentado en Po Royal entre outros. Estes últimos son froitos ilustres da cultura canavieira que caraceriza a agricultura e, consecuentemente, influencia a industria na Zona da Mata pernambucana.

Comercio

O comercio de Vitoria destácase tamén no ramo automobilístico, con vendas de pezas de motos, coches e fabricación de trios eléctricos para todo o país. O comercio de Vitoria posúe un abano en oportunidades e sortimentos para a poboación, tornándose practicamente independente da capital pernambucana.

A Feira Libre: situada nas rúas adxacentes á Praza Duque de Caxias e da Rúa André Vidal de Negreiros e funcionando de segunda a sexta e xeralmente con maior movimentação aos sábados, a feira libre de Vitoria constitúese hoxe, pola comercialización por profesionais autónomos de artigos de confecção, produtos agrícolas, materias e utensílios domésticos e artesanía, importante punto comercial da cidade.

Diversificación agrícola: a feira Libre de Vitoria é unha das que posúen a maior diversificación de produtos da rexión, vindo persoas inclusive doutros municipios circunvizinhos: Gloria do Goitá, Escaleira, Pombo, para comercializar seus produtos na feira.

Problema: o gran problema da feira libre de Vitoria hoxe é seu crecemento desordenado. San barracas de alvenarias ou madeira, situadas principalmente ao redor do antigo Mercado de Cereais, impossibilitando moitas veces a pasaxe de persoas. Outro problema tamén, é a invasión dos comercios informais sobre as calzadas do comercio da cidade, impossibilitando a pasaxe de peóns. Temos que levar en consideración a falta de infraestrutura e a falta de investimentos no turismo e a rede hoteleira que deixa a desexar.

Agricultura

Na agricultura: constantemente técnicos e científicos da UFRPE analizan a agricultura local traendo novas técnicas de plantio para pequenos agricultores da rexión.

En destaque: Natuba e Pirituba, co plantio de froitas verduras e hortaliças, abastecendo non só Vitoria como tamén a capital pernambucana e outras rexións. Outro destaque é o Instituto Federal de Pernambuco (Antiga Escola Agrotécnica Federal), que ten como obxectivo capacitar a nivel técnico mozos non só de Vitoria como tamén de toda a rexión.

Un outro destaque na agricultura fica por conta do plantio de cana de azucre e na fabricación de alcol e azucre nas fábricas do municipio.

Educación

A cidade se destaca por posuír unha tradición en educación. Posúe un campi da Ufpe, e dúas facultades privadas, alem de varias escolas, públicas e privadas, consideradas con boa calidade de ensino fundamental e medio.

Ensino superior público

No campi da UFPE, chamado de Centro Académico de Vitoria, iniciou súas actividades no municipio en agosto de 2006. Ofrece á comunidade 3 opcións de cursos de graduação: Nutrição - Bacharelado (30 prazas), Enfermería - Bacharelado (35 prazas) e Ciencias Biolóxicas - Licenciatura (60 prazas). O sistema de ingreso é por vestibular e ofrecen 2 entradas por ano.

O ano de 2009 foi creado o 1º curso de pos-graduação Strictu Sensu (máster), na área de Saúde Humana e Medio Ambiente.[6]

Ensino superior privado

Actualmente existen dúas facultade privadas, Facultade Escritor Osman da Costa Lins, (FACOL), e Facultades Integradas da Vitoria de Santo Antão (FAINTVISA), ambas con varios cursos de graduação e pos-graduação.

Bancos

Banco do Brasil

A axencia foi inaugurada o día 10 de marzo de 1943 , nunha casa recentemente-construída e alugada na época, na Rúa da Estrada Nova. Compareceron nese acto autoridades e os máis destacados elementos da clase produtiva do municipio.
Logo despois se trasladou para unha moderna e nova sede propia, con dous pavimentos na esquina da Rúa do Barão do Río Branco coa Avenida Mariana Amália, ocasión en que compareceron o presidente do Banco, Dr. Nestor José e outras figuras do mundo financeiro.

Caixa Económica Federal

A axencia foi inaugurada en febreiro de 1975 , na Avenida Mariana Amália, coa presenza de autoridades e os máis destacados elementos da clase produtiva do municipio.

Banco do Nordeste do Brasil

A axencia foi inaugurada o día 17 de outubro de 1979 , na rúa Barão do Río Branco, coa presenza de autoridades e os máis destacados elementos da clase produtiva do municipio.

Bradesco

A axencia foi inaugurada en setembro de 1973 . Incorporando e substituíndo o Banco da Bahia, mantendo sede no mesmo local.

Banco Real
Banco Itaú

A axencia xa tivo sede en Vitoria, e foi reinaugurada en decembro de 2009.

Xeografía

Geomorfologia

A topografia da rexión é movida e irregular, principalmente en seu sector oeste, onde se fan presentes os primeiros contra fortes da serra das Rusas.

Na área urbana distínguese, áreas situadas a altitudes elevadas, como as que abranguen os barrios residenciais do Livramento, Bela Vista, José Leal, Caiçara,Nosa Señora do Amparo, Etc.

Hidrografia

O Municipio de Vitoria de Santo Antão abrangue porcións superiores de importantes concas hidrográficas da Zona da Mata do Estado de Pernambuco:

Conca do Río Itapacurá que corta o municipio e é un dos máis importantes afluente do Capibaribe. Afluente: Río Natuba, Riacho Rolda, Pacas, Mocotó.

E as do Jaboatão que abastece a cidade de Moreno, Pirapama que nace no municipio e pequena parte da Conca do Río Ipojuca servindo de límite co municipio de primavera.

Clima

O municipio se encontra na zona de transición climática dos tipos: Aws e As con lixeira predominância do segundo, quente e húmido con choivas máximas de maio a agosto.

Vegetação

A mata húmida perenifólia, que caracteriza o municipio de Vitoria de Santo Antão, é exuberante de folhagem verde escuro, rica en cipós.

Historia

Cidade de Braga

En 1626 O portugués Antonio Diogo de Braga, vindo da Illa de Santo Antão do Cabo Verde (Portugal), fixou residencia con seus parentes e edificou unha capela en homenaxe a Santo Antão da Mata.

Santo Antão da Mata

En 1774 , a cidade de Braga foi chamada de Santo Antão da Mata, cando xa tiña poboación estimada en 4866 habitantes. Aos sábados eran realizados feiras libres, onde os moradores fabricaban seus produtos artesanalmente, para atender trens que viñan do sertão de Minas para comprar eses xéneros.

Santo Antão da Mata, alén de súa situación privilexiada en termos de cursos d'auga, situábase como punto de paso do camiño que de destinaba ao San Francisco a través do Vale do Mocotó. O poboado, nesa condición, debe ter un relevante papel comercial, no cal se destaca o traxe de que "en súas feiras semanais, os tropeiros vendían gado para o abastecemento de Olinda e Arrecife, alén de rapaduras e mel (fabricados nas engenhocas da freguesía), pano de algodão, tecidos (en modestos talleres domésticos) e etc.

Vitoria de Santo Antão

Evolucionando sucesivamente da condición de povoação a freguesía, pasando posteriormente á categoría de vila polo alvará Régio de 27 de xullo de 1811 , asinado polo entón Príncipe Rexente D. João, a mesma foi oficialmente instalada en 28 de maio de 1812 .

Do seu territorio, formaban parte as freguesías de Bezerros e Santo Antão, abranguendo unha gran extensión de terra. "correspondendo, hoxe, as áreas ocupadas polos municipios de Vitoria de Santo Antão, Pombo, Chã Grande, Gravatá, Bezerros, Caruaru, Bonito, San Caetano, Sairé, Camocim de San Félix, San Joaquim, Barra de Guabiraba, Riacho das Almas e Cortés".

Pola Lei Provincial nº113, de 6 de maio de 1843 , sancionada polo Barão da Boa Vista, entón Presidente da Provincia de Pernambuco, foi elevada a Cidade, tendo seu nome mudado para Cidade da Vitoria, en homenaxe á batalla gaña polos pernambucanos sobre os holandeses no Monte das Tabocas. Este nome porén, non permaneceu debido a existencia dun decreto-Lei que prohibía a existencia de duplicatas na toponímia nacional.

Tras moita discusión, foi definitivamente acepto e recoñecido o nome da Vitoria de Santo Antão, en 31 de decembro de 1943 , polo decreto-lei estadual nº 952, para municipio, comarca, termo e distrito.

Turismo

Arquitetura

A arquitetura de Vitoria de Santo Antão foi refletida directamente da característica histórica que a cidade posúe. Co tempo as construcións centenárias do local, foron infelizmente modificadas e até destruídas, sacrificando así, a memoria dun pobo que xa deu tanto valor a esta frutuosa terra.

Obras históricas

O idealizador e seus Presidentes
Djalma Gonçalves Raposo, Promotor Público da Comarca da Vitoria de Santo Antão, membro de tradicional familia de Goiana, concibiu, os últimos meses de 1950, a idea de organizar un Instituto Histórico na Vitoria de Santo Antão. Profesor José Aragão Bezerra Cavalcanti, dedicouse denodadamente a esta Casa durante 37 anos no exercicio da presidencia, de 1952 a 1989. Profesor Luis Boaventura de Andrade, asumiu en 1989/1990, conmemorou festivamente a pasaxe dos 40 anos de súa fundación. Profesora Eunice Vasconcelos Xavier 1991 a 2006 (en seguimento), vén realizando excelentes obras. Destaques: Restauracións das instalacións do silogeu e da fachada do predio do IHGVSA; mellorando significativos do Museo Sacro; elaboración de Medidas de Seguranzas contra furtos en todos departamentos; Iconografia de todos os acervos por medida de seguranza; ampliación para o Museo da Prensa; instalación dun aparello público telefónico no interior do Museo da Prensa para atender mellor as necesidades dos alumnos e visitantes; adquisición de 03 computadores e climatização do Salón Nobre.
O Instituto cumpre exemplarmente seus obxectivos.
A biblioteca con cerca de 11.000 volumes, é aberta diariamente á consulta pública en dous expedientes, e vén recibindo substancialmente aumento en obras adquiridas e ofertadas.
O arquivo vén sendo enriquecido de preciosas notas colhidas en diversas fontes, todas atinentes á historia local, que vén sendo pacientemente reconstituída.
O museo recibiu algunhas ofertas preciosas aumentando o seu acervo, tanto o Sacro canto o Museo Antropológico dividido en 3 sectores, con farta documentación da vida rural, da vida domestica e do folclore do home nordestino,
O auditorio do Silogeu Prof José Aragão, é facilitado ás institucións e escolas do municipio para realizacións dos seus eventos, con 240 poltronas. Un requintado Salón Nobre climatizado con capacidade para 90 cadeiras, facilita un belo Piano para apreciarmos os recitais.
Durante o ano de 2005 o Instituto Histórico foi pescudado por 2.700 alumnos. Recibiu visitantes do Norte ao Sur, Leste a Oeste do noso Brasil, dos Continentes Africano, América e Europeo.
Ultimamente vén sendo consultado vía net a través de solicitude por e-mail (ihgvsa@msn.com) polos estados brasileiros do Maranhão, São Paulo, Río de Xaneiro e polos países Portugal e Cabo-Verde.
O Instituto Histórico é presidido pola Profesora Eunice Vasconcelos Xavier, sendo o 1º vicepresidente José Fernando Moura.
Non debemos deixar de resaltar a colaboración prestada polo Instituto a todas as entidades que solicitan a súa sede para realización de sesións e solemnidades, ou a súa cooperación en iniciativa de interese colectivo.
O Instituto Histórico e Xeográfico está ao seu alcance para a prosperidade e pola grandeza da Vitoria de Santo Antão, como gardián do pasado, son nobres exemplos e leccións que gardamos para os nosos fillos.
"Se en todo o Brasil xurdisen iniciativas desa natureza, o sentimento e a idea de Patria terían outra expresión e vida na mente e no corazón do pobo brasileiro."
Ao conmemorar, en 1917 , o centenario dese memorável episodio da historia pernambucana, o goberno municipal da Vitoria, entón exercido polo prefecto Eurico Valois denominou Praza León Coroado a antiga Praza da estación ferroviaria cun monumento dun atleta, coroado con louros, subjugando possante león, en homenaxe ao bravo patriota de 1817 , traballo executado polo escultor Bibiano Silva.
Ao encerrarse o século XIX, grandes homenaxes foron prestadas a Noso señor Jesus Cristo, por toda comunidadecatólica.
O Monte das Tabocas é unha área de aproximadamente 11 hectáreas, onde en 3 de agosto de 1645 foi escenario de celebre batalla entre os luso-brasileiros e os holandeses os luso-brasileiros escusaron os holandeses do local. Os primeiros liderados por Antonio Días Cardoso e João Fernandes Vieira entrincheirados nas partes altas e protexidos polos tabocais, derrotaron os flamengos.
Cumprindo a promesa feita por Fernandes Vieira, foi inaugurado o día 3 de agosto de 1945 , día do tricentenário da batalla das Tabocas, a Capela de Nosa Señora de Nazaré, construída con pedras do local.
En 9 de novembro de 1978 , foi asinada unha escritura de desapropriação de parte da área que circunda o espigão principal. Na época da batalla a vegetação era composta por inmensos bambuzais, sinônimo de tabocais, de aí o lugar chamarse Monte das Tabocas. Outra riqueza no Local era Pau-Brasil. En 11 de marzo de 1986 o Goberno estadual homologou o tombamento do sitio histórico.

Ciencias

Vitoria ten se destacado tamén nas ciencias grazas ao traballo de Valdir Antônio da Silva, e súa pescuda que resultou nunha nova técnica para combater a diabetes. Busque no sitio web *artigos como o titulado: Conclusión da Nova Técnica contra diabetes. Ou informacións sobre todos os seus traballos no sitio web www.projetodiabetes.com.br.Tamén coa chegada da UFPE na cidade houben un gran desenvolvemento científico, coa execución de pescudas, na súa maioría inéditas, xuntamente con proxectos de extensión, xunto á sociedade.

Referencias

  1. a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  2. Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
  3. Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  4. Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  5. Erro de citação Tag <ref> inválida; non foi fornecido texto para as refs chamadas IBGE_PIB_2006
  6. Título aínda non informado (favor adicionar).

Conexións externas

Ícone de esboço Este sobre Municipios do estado de Pernambuco é un esbozo. Vostede pode axudar a Wikipédia expandindo-o.
Your Ad Here