| Vitamina A 1. | |
|---|---|
| Arquivo:All-trans-Retinol2.svg | |
| Nome IUPAC | (2E,4E,6E,8E)-3,7-Dimethyl- 9-(2,6,6-trimethylcyclohex-1-enyl)nona- 2,4,6,8-tetraen-1-ol |
| Outros nomes | Retinol, Axerophthol |
| Identificadores | |
| Número CAS | |
| PubChem | |
| Propiedades | |
| Fórmula molecular | C20H30O |
| Masa molar | 286.456 g/mol |
| Punto de fusión |
61–63 °C [1] |
| Punto de ebulição |
120–125 °C [1] |
| Solubilidade en auga. | practicamente insolúvel [1] |
| Solubilidade | solúvel en solventes orgánicos apolares |
| Farmacologia | |
| Riscos asociados | |
| Frases R | R22, R36/38, R63 |
| Frases S | S26, S36/37/39, S45 |
| Compostos relacionados | |
| Compostos relacionados | Ácido retinoico |
| Excepto onde denotado, os datos refírense a materiais so condicións PTN Referencias e avisos xerais sobre esta caixa. Alerta sobre risco á saúde. |
|
Vitamina A é talvez a vitamina máis importante. Chámase retinol e é facilmente transformada no corpo humano en ácido retinóico, que é a forma efectiva. Este existe en dúas formas principais: all-trans retinoic acid (ATRA, o máis importante) e 9-cis retinoic acid (9-cis RA).
Unha evidente función da vitamina A é como un gran composto das proteínas (chamadas Rhodopsin) nos ollos que reaccionan á luz e tornan a visión posíbel. A maior parte das funcións desa vitamina, porén, é realizada por seus receptores, que son factores de transcrição da familia de receptores nucleares. Por estes receptores, o ácido retinóico pode afectar case todas as funcións na célula humana. Sabendo iso, é simple entender porque a vitamina A debe ser consumida en cantidades normais.
Estudos máis recentes veñen mostrando que a vitamina A actúa como antioxidante (combate os radicais libres que aceleran o envellecemento e están asociados a algunhas doenzas). Porén, recoméndase cautela no uso de vitamina A, pois en exceso é prejudicial ao organismo.
Nome científico = Retinol ou Axeroftol.
Táboa de contido |
A avitaminose que está relacionada coa carencia de vitamina A é a xeroftalmia. Un dos epitélios severamente afectado é o do revestimento ocular, levando á xeroftalmia. A xeroftalmia é o nome genérico dato aos diversos sinais e síntomas oculares da hipovitaminose A. A forma clínica máis precoce da xeroftalmia é a cegueira nocturna, onde o neno non consegue boa adaptación visual en ambientes pouco iluminados; manifestacións máis acentuadas da xeroftalmia son a mancha de Bitot, normalmente localizada na parte exposta da conjuntiva e a xerose; nos estágios máis avanzados a córnea tamén está afectada constituíndo a xerose corneal, caracterizada pola perda do brillo asumindo aspecto granular e ulceração da córnea; a ulceração progresiva pode levar á necrose e destrución do globo ocular provocando a cegueira irreversíbel, o que é chamado de ceratomalácia.
Outras complicacións ligadas a deficiencia de vitamina A inclúen visión deficiente á noite (hemeralopia), sensibilidade a luz (fotofobia), redución do olfacto e do paladar, ressecamento e infección na pel e nas mucosas (xerodermia), estresse, espessamento da córnea, lesións na pel e cancro nos ollos. A xeroftalmia é distinta de hemeralopia, esta sendo a chamada 'cegueira nocturna' e aquela, secura nos ollos que promove o aumento do atrito entre as pálpebras e o ollo, ocasionando ulcerações no epitélio ocular.
A deficiencia de vitamina A tamén ocasiona hiperplasias (multiplicación descontrolada das células) e metaplasias (perda da forma celular), alén da aparición de doenzas oportunistas.
Infeccións frecuentes poden indicar carencia, pois a falta de vitamina A reduce a capacidade do organismo de se defender das doenzas.
Pola ingestão esaxerada poden xurdir manifestacións como pel seca, áspera e descamativa, fissuras nos beizos, ceratose folicular, dores óseas e articulares, dores de cabeza, mareo e náuseas, caída de cabelos , cãimbras, lesións hepáticas e paradas do crecemento. Poden xurdir tamén falta de apetite, edema, cansazo, irritabilidade e sangramentos. Aumento do baço e fígado, alteracións de probas de función hepática, redución dos niveis de colesterol e HDL colesterol tamén poden ocorrer. gran coidado debe ser dado a produtos que conteñan o ácido retinóico usado no tratamento da acne.
Os precursores da vitamina A teñen unha influencia significativa sobre a cantidade de vitamina A que debe ser inxerida. Existen compostos relacionados coas vitaminas que poden ser convertidos dentro do organismo na vitamina activa (pro-vitaminas). Algúns carotenóides son pro-vitamínicos A, sendo o máis importante o beta-caroteno, seguido do alfa-caroteno. Como o exceso de vitamina A é almacenado no organismo chegando a provocar niveis tóxicos, pódese recorrer aos carotenóides que poden ser consumidos en doses considerabelmente elevadas sen un acúmulo prejudicial ao organismo.
Consumo de beta-caroteno de cerca de 30 mg/día aumenta a probabilidade cancêr de pulmón e de prostáta. Fumeantes e persoas que sufriron exposición a amianto non deben consumir suplementos de beta-caroteno [2].
San alimentos ricos en vitamina A alimentos de orixe animal e vegetal:
Os beta-carotenos (pro-vitamina A) son liposolúveis, por tanto a absorção de vitamina A é mellorada se estes alimentos foren inxeridos xuntamente con graxas (como óleos vegetais). O cozimento por algúns minutos, até que as paredes das células se rompan e liberen cor tamén aumentan a absorção.