| Municipio de Tupanatinga | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 20 de decembro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 20 de decembro de 1963 | ||||
| Gentílico | tupanatinguense | ||||
| Lema | Crecendo e producindo | ||||
| Prefecto(a) | Manoel Tomé (PT) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Agreste Pernambucano IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Vale do Ipanema IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Ao norte, Sertânia; ao sur, Itaíba; a liches Buíque e a oeste, Ibimirim. | ||||
| Distancia até a capital | 281,25 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 795,64 km² | ||||
| Poboación | 19.026 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 23 hab./km² | ||||
| Altitude | 710 m | ||||
| Clima | Semi-árido quente BShW | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,54 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 48.347 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.214,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Tupanatinga é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco . Administrativamente, o municipio é composto só polo distrito sede e polos poboados de Cabo do Campo, Mata Verde, Boqueirão e Baixo Grande.
Táboa de contido |
Tupanatinga era antigamente, un sitio de propiedade do señor Felipe Neri e era tamén habitado por algúns indios. Co decorrer dalgún tempo, os viaxeiros que pasaban por por alí pasaron a fixar residencia por conta da calidade e cantidade de auga (mineral). Formouse entón, unha pequena vila e como o señor Felipe Neri, propietario da maior parte das terras, era católico, el doou un terreo para a construción dunha capela. Un outro señor chamado José da Silva, foi até ao estado da Bahia e comprou unha imaxe para a capela. A imaxe era de Santa Clara, nome que pasou a denominar a pequena vila que se formaba.
Máis máis tarde, a pequena vila pasou a ser un distrito pertencente ao municipio de Buíque. O ano de 1944, o xornalista Mário Melo, coordinador da Comisión de Reforma Administrativa, visitou o municipio. En Santa Clara el observou que existía unha gran cantidade dunha pedra branca como giz, que os indíxenas chamaban de Iatinga, e en relación ao Trono considerado un deus, chamaban de Tupa. Entón, el fixo unha composición das palabras TUPANA = feminino de deus (deus) e IATINGA = pedra branca como giz. TUPANA + TINGA = TUPANATINGA, deus branca. Din algúns que ese significado (deus branca), fai referencia a padroeira Clara de Assis.
O contexto político da pequena vila era sempre determinado polo poderio político do municipio de Buíque e algúns señores comezaron a loitar para emanicipação do poboado antes Santa Clara, e atualmete Tupanatinga. Algunhas tentativas foron realizadas para que houbese a emanicipação e o señor Cícero Major, chegou a ser nomeado prefecto do suposto municipio que tentavasse crear, con todo, talvez por motivos políticos, a proposta non foi á cabeza e non foi nese momento que Tupanatinga pasou a cidade. Tras Cícero Major, un home simple, e dun respecto moi grande no poboado e noutros municipios foi nomeado Prefecto e el foi á Arrecife xunto ao goberno do estado, e conseguiu a través da Lei estadual de nº 4.959, de 20 de decembro de 1963, a crição do municipio de Tupanatinga. A instalación de Tupanatinga como un municipio independente de Buíque só ocorreu en 16 de marzo de 1964, e ese home simple, o Señor Otacílio de Abreu Cavalcanti, nomeado como Prefecto, conseguiu levar a fronte o soño de emanicipação do poboado á cidade. O señor Otacílio de Abreu Cavalcanti, foi así, o primeiro prefecto de Tupanatinga, despois de estar realmente instalada independente de Buíque. Ese tempo, o prefecto non recibía salario algún, traballaba por amor. Cun traballo transparente e íntegro, o señor Otacílio cunha dignidade, organizou a cidade, diminuíndo as tentativas de impedir o desenvolvemento dela como cidade e desde entón, Tupanatinga é cidade.
Localízase a unha latitude 08º45'12" sur e a unha longura 37º20'23" oeste, estando a unha altitude de 710 metros. Súa poboación estimada en 2007 era de 18.913 habitantes.
Posúe unha área de 795,64 km².
Ao norte con Sertânia, ao sur con Itaíba, a liches con Buíque e a oeste con Ibimirim.
O municipio está localizado no Polígono das Secas. O relevancia é movido. As altitudes varían entre 650 e 900 metros.
A vegetação nativa é composta pola caatinga hiperxerófila.
O municipio sitúase nos dominios das concas hidrográficas dos ríos Ipanema e Moxotó. Seus principais tributarios son os riachos: da Casa de Pedra, do lambedor, Paus de Leite, do Mel, do Socorro, Grota Serra Verde, Mina Grande, do macaco, da Barra, Mandacaru, dos Porcos, Riachão e Mandacaruzinho, todos de natureza intermitente.
Aínda hai acúmulo de auga nas lagoas das Cobras, da Samambaia e do Jucá.
Agricultura, pecuária e comercio.
Principais produtos: Feixón en gran, milho en gran, mandioca e castaña de caju. (Fonte IBGE - Censo Demográfico 2000)
Conmemórase no período de 02 a 11 de agosto, é un momento único onde unha boa parte dos fillos dese municipio que residen lonxe da cidade aproveitan para visitar os parentes, e se divertir. É un tipo especial de festival de inverno. Durante a festa, o clima é caracterizado por un frío gostoso, que sumado á calor humana transfórmase nun espectáculo privilexiado. A partín do ano de 2009 co novo mandato do Prefecto Manoel Tomé ficou conecida como Festival Multicultural de Tupanatinga no decorre dos Dez días de festas tera apresentaçoes multiculturais entre elas: Samba de coco raíces de Tupanatinga, Xaxado, Frevo e etc. Tamén contando con pezas teatrais contando a historia da Cidade realizado por alumnos da rede municipal de ensino.