| Trovante | |
|---|---|
| Información xeral | |
| Orixe | Sagres, Algarve |
| País | |
| Período en actividade | 1977 - 1991 |
| Integrantes | |
| João Nuno Presas Luís Presas Manuel Faría João Gil Artur Costa |
|
Trovante foi unha banda portuguesa coñecida por éxitos como Perdidamente, Balada das Sete Saes ou Saudade.
Táboa de contido |
O Trovante comezou no verán de 1976 en Sagres , cando un grupo de amigos (João Nuno Presas, Luís Presas, Manuel Faría, João Gil e Artur Costa) se xuntou para facer música. En 1977 gravaron o seu primeiro disco Chan Noso, cunha forte compoñente política aliada á música tradicional portuguesa. O ano seguinte lanzaron En Nome da Vida, un disco que os confirmou como un nome importante na música de intervención da época.
A partir de 1980 o grupo concentrouse máis na vertente tradicional. Como resultado o disco Baile no Bosque, lanzado en pleno boom do rock portugués, foi un enorme logro comercial. En plena explosión do Rock en Portugal, os Trovante sobressaíam paralelamente. Para a historia ficaron cancións como Balada das Sete Saias e Outra Marxe.
Fernando Júdice e António José Martins entraron para a banda que pasou entón a ter sete elementos. Un dos puntos de viraxe da carreira da banda foi o concerto do Xornal Sete, que os tornou moitísimo máis coñecidos.
En 1983 o álbum Caes dos Outeiros, co célebre tema Saudade contou con José Salgueiro mais non con João Nuno Presas que non obstante abandonou o grupo. En 1984 lanzaron 84, un disco que contén cancións como Xácara das Bruxo Bailando e Travessa do Pozo dos Negros. Ese ano, foron escollidos para encerrar a festa do Adiante, tocando para máis de 100.000 persoas, espectáculo que, para alén da música, ofrecía unha "espectacular performance de láseres", unha novidade, á época.
Foron das primeiras bandas a reservar o Coliseu de Lisboa durante 3 días seguidos (todos esgotados). A un dos concertos no Coliseu dos Recreos asistiu o entón presidente da República, Mário Soares.
En 1986 xurdiu o álbum Sepes que deu continuidade a espectáculos de gran logro.
Á sombra dos Trovante tiñan, mentres, xurdido outros proxectos como os Charanga co disco Aguarela e Mafalda Veiga con Pássaro do Sur, podendo até falarse no trovantismo e no pos-trovantismo, tal a importancia que o grupo adquiriu.
O álbum Terra Firme cos temas Perdidamente (letra de Florbela Espanca) e 125 Azul foi xa un traballo assumidamente pop esbatendo as referencias máis tradicionais. En 1988 a banda arriscou unha superprodução no Campo Pequeno resultando nun disco ao vivo que rapidamente chegou a disco de platina.
En 1990 o grupo editou o seu último traballo de estudo Un Destes Días co gran éxito Timor, que foi porén mal recibido pola crítica. Os Trovante encetaram a súa última digressão antes da disolución definitiva. Luís Presas e João Gil foron os máis ben sucedidos nas posteriores carreiras ou, polo menos, os que se mantiveron máis visíbeis, tendo os restantes elementos optado por carreiras máis lonxe das luces da ribalta.
A 12 de maio de 1999 , nas conmemoracións dos 25 anos da revolución de abril de 1974, o Presidente da República Jorge Sampaio convidou os Trovante para se reuniren para un espectáculo, o cal resultou nun disco dobre e nunha emisión televisiva a partir do Parque das Nacións.
Pola segunda vez desde a separación, actuaron xuntos a 12 de outubro de 2006, no Campo Pequeno, en Lisboa , a convite do Montepio Xeral. Este espectáculo foi rexistrado en DVD mais que foi lanzado comercialmente.
A 22 de maio de 2010, o segundo día da edición dese ano do Rock In Río Lisboa, destinado á conmemoración dos 25 anos deste festival, os Trovante volveron a reunirse para actuar no Escenario Mundo. Aínda antes do concerto, João Gil non descartou a posibilidade da banda se volver a reunir no futuro. [1]