Texugo

texugo - Wikilingue - Encydia

Texugo

Texugo-americano

Clasificación científica

Reino:	Animalia
Filo:	Chordata
Clase:	Mammalia
Orde:	Carnivora
Familia:	Mustelidae

Xéneros

Mydaus
Arctonyx
Melogale
Meles
Mellivora
Taxidea

Texugosson animais de pernas curtas e atarracados, carnívoros que pertencen á familia dos mustelídeos (Mustelidae, a mesma familia de mamíferos e dos furões, doninhas, lontras, e moitos outros tipos de carnívoros ). Existen oito especies de texugo, divididos nestas tres subfamílias: Melinae (texugos da Europa e Asia – ver conexións nas lista de especies abaixo), Mellivorinae (o ratel ou texugo-do-mel), e Taxideinae (o texugo-americano). O texugo fedido asiático do xénero Mydaus acostumaba ser incluído cos Melinae, mais recentes evidencias xenéticas^{[carece de fontes?] indican que serían de traxe parentes do Vello Mundo dos cangambás (familia Mephitidae). Os texugos típicos (Meles, Arctonyx, Taxidea e da especie Mellivora) teñen pernas curtas e son corpulentos.^[1] A maxilar inferior é articulada á superior por medio dun côndilo transversal firmemente fixado a unha cavidade longa do crânio, para que o traslado do maxilar sexa case imposíbel. Isto permite ao texugo manter a súa presa cunha tenacidade máxima, porén limita o movemento de súa mandíbula a dobrar de forma a abrir e fechar ou escorregar de cóbado con cóbado, sen o movemento de torção posibilitado polas mandíbulas da maior parte dos mamíferos.}

Clasificación

Familia Mustelidae
- (Subfamília Lutrinae: lontras)
- Subfamília Melinae
  - Texugo de cerdo, Arctonyx collaris
  - Furão-texugo birmanês, Melogale personata
  - Furão-texugo oriental, Melogale orientalis
  - Furão-texugo chinés, Melogale moschata
  - Furão-texugo bornéu, Melogale everetti
  - Texugo-euroasiático, Meles meles
- Subfamília Mellivorinae
  - Ratel ou Texugo do Mel, Mellivora capensis
- Subfamília Taxideinae:
  - †Chamitataxus avitus
  - †Pliotaxidea nevadensis
  - †Pliotaxidea garberi
  - Texugo-americano, Taxidea taxus
- (Subfamília Mustelinae: doninhas, martas, doninhas-fétidas e "aliados")
Familia Mephitidae
- Indonês ou Texugo fétido javanês (Teledu), Mydaus javanensis
- Texugo fétido palawanês, Mydaus marchei

Comportamento

O comportamento dos texugos diferénciase pola familia, mais todos se abrigan no subterráneo, vivindo en túneles chamados tocas. Algúns son solitarios, mudándose de casa en casa, mentres outros son coñecidos por formaren clans. O tamaño do clan é variável de 2 para 15. Os texugos son animais feroces e se protexerán e seus mozos a calquera prezo. Os texugos son capaces de repelir animais moi maiores como raposas, lobos, coiotes e osos. Os texugos poden correr ou galopar en até 25–30 km por hora de curto períodos de tempo.

Reprodución

Na súa reprodución, sexa cando se dea o acasalamento, as creas só van nacer os primeiros meses do ano. Isto grazas á chamada implantación diferida ou retardada. Esta consiste en que tras a cópula, dáse a suspensión do desenvolvemento do embrión pois o ovo fecundado só se implanta no útero tres a dez meses máis tarde.

Ao fin dun período de gestação de sete semanas, é normal cada ninhada ser dunha a cinco creas (tres, en regra) que fican na toca até ás oito semanas. Nacen habitualmente entre xaneiro e abril e, como acontece con todos os mamíferos, os coidados parentais fican por conta da fêmea, que coida dos mozos até ao primeiro outono e, por veces, até ao primeiro inverno. Os machos atinxen a madureza sexual entre 1 e 2 anos de idades e as fêmeas entre 12 e 15 meses. O texugo pode vivir até aos 14 anos no estado salvaxe e até aos 16 anos en catividade.

Dieta

Texugos americanos (Taxidea taxus) son onívoros e predam predominantemente os geômis de peto (Geomyidae), esquilos da terra (Spermophilus), toupeiras (Talpidae), marmotas (Marmota), cans da pradaria (Cynomys), ratos da madeira (Neotoma), ratos-canguru (Dipodomys), ratos-veado (Peromyscus), e voles (Microtus). Eles tamén se alimentan de pássaro que aninham en terra (como a andorinha-das-barreiras Riparia riparia e a coruja-buraqueira Athene cunicularia), lagartos, anfíbios, carniça, peixe, jaritatacas (Mephitis e Spilogale), insectos, inclusive abelhas e favo de mel, e algunhas comidas de plantas, como milho (maize, Zea máis), ervilhas, feixóns verdes, cogumelos e outros fungos, e sementes de girassol (Helianthus). Diferentemente de moitos carnívoros que atacan á espreita a súa rapina en campo raso, os texugos pegan a maior parte da súa comida cavando. Eles poden cavar túneles despois da terra que os roedores viven con velocidade asombrosa. Coñecíase que eles esconden a comida.

O texugo do mel consome mel, porcos-espinhos e até cobras velenosas (como a biúta). Eles subirán árbores para gañar o acceso ao mel do niños de abelhas.

A dieta do texugo-euroasiático consiste de minhocas , insectos, e larvas. Eles tamén comen pequenos mamíferos, anfíbios, répteis e pássaro así como cereais, raíces e froitas.^[2]

Curiosidades

Seccións de curiosidades son desencorajadas so as políticas da Wikipédia.
Este artigo pode ser mellorado integrando ao texto itens relevantes e removendo os inapropriados.

Algúns habitantes de Basra , no Iraq, din que as Forzas británicas soltaron texugos que comen humanos naquela rexión do país despois da invasión de 2003.^[3] Esta alegación foi negada polos científicos británicos, e locais aceptan que os animais, Ratels, tamén coñecido como Texugos de Mel, son nativos á área.^[4]
Hai algunhas discrepancias con estudiosos da lingua xaponesa ao traducir タヌキ (can-guaxinim) para outras linguas. Ese problema é máis común de ocorrer nos Estados Unidos debido ao descoñecemento dese animal. erroneamente o can-guaxinim [e chamado de texugo, aínda que sexan animais distinguidos e ambos coñecidos e existentes no Xapón.^[5] Algúns traducen até como guaxinim.