O talco, esteatita ou esteatite é un mineral filossilicato, con composición química Mg3Si4O10(OH)2. Cristaliza no sistema monoclínico , sendo os cristais moi raros. Preséntase xeralmente en masas fibrosas ou foliadas. A súa cor varía de branco a cinzento, verde-mazá a amarelada. Presenta risca branca, brillo perláceo a nacarado( lembra perla ) e é translúcido a opaco. É un mineral de baixa dureza (dureza 1 na Escala de Mohs) e o peso específico varía entre 2,7 a 2,8.
Táboa de contido |
O talco ocorre en rochas ultrabásicas metamorfizadas, mais tamén como elemento de substitución da tremolite e da olivina en dolomias siliciosas que sufriron metamorfismo.
É o constituinte principal de depósitos dunha rocha con importancia económica designada por "pedra de sabão".
Debido a facilidade con que pode ser traballado manualmente, é moi utilizado na confecção de obxectos de arte, como por exemplo as famosas imaxes en pedra sabão do artista mineiro Aleijadinho.Pode ser utilizado como illamento térmico e eléctrico, material para fabrico de artigos en cerámica , po de talco, lubrificante, base para tintas, papel, gomas, plásticos, etc.
É tamén utilizado como aditivo alimentar (E553b) e en produtos farmacéuticos.
Algúns estudos preliminares apuntan para unha posíbel conexión entre o talco e doenzas pulmonares [1], cancro do ovário [2] e cancro do pulmón [3] [4]. No entanto, non hai ningún estudo conclusivo sobre a toxicidade e/ou natureza carcinogénica do talco e o longo historial de uso seguro parece suxerir que estes receios son infundados.
Os artesáns e os mineradores están suxeitos a inhalación do po da pedra-sabão, sendo comprobada a pneumoconiose, mais por exposición prolongada con ambientes saturados con po de talco.