Soro caseiro

soro caseiro - Wikilingue - Encydia

Este anexo ou sección non cita ningunha fonte ou referencia (desde xaneiro de 2010).
Axude a mellorar este artigo providenciando fontes fiábeis e independentes, inseríndoas no corpo do texto ou en notas de rodapé. Encontre fontes: Google — noticias, libros, académico — Scirus

O chamado soro caseiro é unha tecnoloxía social que consiste na preparación e administración dunha solución aquosa de azucre e sal de cozinha recomendado para previr a desidratação, resultante de vômitos e diarreias. Coa diarreia ou vômito ocorre perda de auga e saes minerais polo organismo. A función do soro caseiro, por vía oral, é a de reposição deses elementos perdidos. O soro debe ser tomado a gusto, cada 20 minutos, e tras cada evacuación líquida se houber diarreia.

Un erro na concentración de sal e azucre pode provocar convulsión nun neno desidratada. Para evitar erros na concentración, a UNICEF divulga a utilización dunha colher-padrão que xa presenta as medidas para a preparación do soro.

O soro caseiro é preparado disolvéndose dúas medidas rasas de azucre (medida maior da colher-padrão) e unha medida rasa de sal (medida menor da colher-padrão) nun copo de auga limpa (ou 1 litro de auga c/ 3,5g de sal e 40g de azucre).

O soro debe ser ministrado só para previr a desidratação ou cando ocorreren os síntomas iniciais. En casos máis graves o paciente debe ser encamiñado inmediatamente a un médico.