Sopa de pedra ou sopa da pedra[1] é unha sopa típica da culinária de Portugal, en particular da cidade de Almeirim , situada no corazón da rexión do Ribatejo, considerada a "capital da sopa da pedra".
Ao contrario do que o nome indica, a sopa de pedra é unha sopa con moitos ingredientes, en que a “pedra” é só o “pretexto”. Aparentemente, esta designación encóntrase en moitas culturas occidentais e ten como base unha lenda ou fábula.
Sopa de Pedra é igualmente o título dun libro de banda deseñada, traducido dunha edición norteamericana co título Stone Soup.
Táboa de contido |
Un frade pobre, que andaba en peregrinación , chegou a unha casa e, orgulloso demais para simplemente pedir comida, pediu aos donos da casa que lle prestasen unha panela para el preparar unha sopa – de pedra... E tirou do seu bornal unha bela pedra lisa e ben lavada. Os donos da casa ficaron curiosos e, de inmediato, deixaron entrar o frade para a cozinha e déronlle a panela. O frade colocou a panela ao lume só coa pedra, mais pronto dixen que era preciso aderezar a sopa... A dona da casa deulle o sal, mais el suxeriu que era mellor se fose un bocado de chouriço ou toucinho. E alí foi o unto para xunto da pedra. Entón, o frade preguntou se non tiñan calquera cousa para engrossar a sopa , como batatas ou feixón que restasen da refeição anterior... Así se engrossou a sopa “de pedra”. Xuntáronse cenouras, máis a carne que estaba xunta co feixón e, evidentemente, resultou nunha excelente sopa.
Comeron xuntos a sopa e, no final, o frade retirou cuidadosamente a pedra da panela, lavouna e volveu a gardala no seu bornal... para a sopa seguinte![2]
Hai outras versións desta historia. Nunha delas, común no Brasil, o frade é substituído por un malandro ou Pedro Malazartes, e a dona da casa é unha señora coñecida na comunidade por negar auxilio a quenquera que sexa. O malandro aposta cun amigo que consegue todos os ingredientes da sopa de graza coa señora avarenta. Esta, movida pola curiosidade sobre a sopa de pedra, fornécelle un a un os ingredientes. Aínda que a historia sexa levemente distinta, esta versión pasa a mesma moral, que a cooperación pode levar a resultados inesperadamente bos.