| Estado de Sergipe | |
| Himno: Himno do estado de Sergipe | |
| Gentílico: sergipano | |
| Localización | |
| - Rexión | Nordeste |
| - Estados limítrofes | Bahia e Alagoas |
| - Mesorregiões | 3 |
| - Microrregiões | 13 |
| - Municipios | 75 |
| Capital | Aracaju |
| Goberno | 2007 a 2010. |
| - Governador(a) | Marcelo Déda (PT) |
| - Vice-governador(a) | Belivaldo Chagas Silva (PSB) |
| - Deputados federais | 8 |
| - Deputados estaduais | 24 |
| - Senadores | Antônio Carlos Valadares (PSB) José Almeida Lima (PMDB) Maria do Carmo do Nacemento Alves (DEM) |
| Área | |
| - Total | 21.910,348 km² (26º) |
| Poboación | 2009 |
| - Estimativa | 2.019.679 hab. (22º) |
| - Densidade | 240,52 hab./km² (5º) |
| Economía | 2007 |
| - PIB | R$16,895 bilhões [1] (21º) |
| - PIB per capita | R$8.712 (17º) |
| Indicadores | 2005 |
| - IDH | 0,742 (2005) [2] (20º) – medio |
| - Esper. de vida | 70,3 anos (18º) |
| - Mort. infantil | 21/mil nasc. (20º) |
| - Analfabetismo | 8,2% (17º) |
| Fuso horario | UTC-3 |
| Clima | tropical As |
| Sigla | BR-SE |
| Sitio web gobernamental | www.se.gov.br |
Sergipe é unha das 27 unidades federativas do Brasil. Localizado na rexión Nordeste do Brasil, ten como límites Alagoas (NO), Océano Atlântico (L) e Bahia (S e O) e ocupa unha área de 21.910 km², sendo pouco maior que Israel, e o menor dos estados brasileiros. Súa capital é a cidade de Aracaju .
Súas cidades máis populosas son Aracaju (570.039 hab), Nosa Señora do Socorro (160.050 hab), Lagarto (95.368 hab), Itabaiana (88.980 hab), Estancia (63.582 hab) e Tobias Barreto (49.261 hab).
Táboa de contido |
O nome vén do tupi río dos siris (referíndose ao río Sergipe). Ao longo dos anos, a grafia foi alterada para sergï-ype.
Na segunda metade do século XVI tivo inicio a colonización do estado coa chegada de navíos franceses onde os seus tripulantes trocaban obxectos diversos por produtos da terra (pau-brasil, algodão, pimenta-da-terra).
Entre o final do século XVI e as primeiras décadas do século XVII, a actuación dos missionários e dalgunhas expedicións militares afasta os franceses e vence a resistencia indíxena. Ocorre grande miscigenação entre portugueses e indios.
Garcia d’Ávila, propietario de terras na rexión, iniciou a conquista do territorio. Contaba coa axuda dos jesuítas para catequizar os nativos. A conquista deste territorio e súa colonización facilitarían as comunicacións entre Bahia e Pernambuco e impedirían tamén as invasións francesas.
Xorden os primeiros poboados, como o arraial de San Cristóvão. Originário do poboado de San Cristóvão, a capitania de Sergipe D’El-Rey foi colonizada en 1590 tras a destrución de indíxenas hostís e Sergipe comeza a explotar o azucre. A existencia de áreas inadecuadas á plantación de azucre no litoral favorece o surgimento das primeiras creacións de gado. Sergipe tórnase, entón, un fornecedor de animais de tracción para as facendas da Bahia e de Pernambuco. Houben tamén unha significativa produción de coiro.
Cando das invasións holandesas, na primeira metade do século XVII a economía ficou prexudicada, vindo a se recuperar en 1645 cando os portugueses retomaron a rexión. O territorio, que na época formaba parte da Bahia, foi responsábel en 1723 por un terzo da produción de azucre da Bahia.
Unha primeira tentativa en 1820 de conceder autonomía ao territorio fracasou. Soamente en 1823, despois da independencia, Sergipe recupera súa autonomía, se desmembrando da provincia da Bahia. Mais o progreso da provincia é pequeno durante o Imperio, con excepción dun breve surto algodoeiro na segunda metade do século XIX.
Coa Proclamação da República, pasou a ser Estado da Federación tendo súa primeira Constitución promulgada en 1892.
O cadro permanece así en todo o primeiro período republicano, con sectores das capas medias urbanas sendo as únicas forzas a afrontar a oligarquia local, como nas revoltas tenentistas en 1924.
Hoxe Sergipe posúe o mellor IDH da rexión Nordeste (0,742) empatado co estado da Bahia e súa capital foi nomeada "A Cidade coa mellor calidade de vida do Norte/Nordeste" traxe que ten chamado a atención de persoas de varios estados da federación e da propia Rexión Nordeste polo seu crecemento e divulgación os últimos anos.
Cerca de 85% do territorio está a menos de 300 m de altitude , con predominância de terras planas ou levemente onduladas. San Francisco, Baleira-Barrís, Sergipe, Japaratuba, Piauí e Real son os ríos principais (vexa a lista de ríos de Sergipe).
O clima é tropical, máis húmido próximo ao litoral (pluviosidade media anual de 1600 mm na capital, con maior intensidade de choivas entre xaneiro e marzo) e semi-árido no sertão. Nalgunhas ocasións, a seca no Oeste do estado pode se prolongar por case un ano.
A principal actividade agrícola de Sergipe é o cultivo de cana-de-azucre , as súas extensas plantacións producen máis de 1,4 millón de toneladas de cana por ano, ou 50 mil toneladas de azucre e 60 mil m³ de alcol. Alén da cana, son cultivados a mandioca (617 400 t. por ano), a laranxa (14,4 millóns de froitos) e o coco.
Ao contrario de moitos estados brasileiros, a creación de gado non é moi importante. Unha pequena industria de coiro tamén existe.
O explotación de recursos minerais é unha actividade moi importante para o estado, sendo explotado o petróleo, gas natural, calcário e potássio. A Petrobras explota campos de petróleo e gas natural no estado, tanto en terra como no mar, sendo o 3° estado brasileiro en produción de petróleo. A Vale explota a maior mina de potássio da América Latina, localizado no municipio de Rosário do Catete.
A pesar de ter menor divulgación do que estados como Bahia, Alagoas e Pernambuco, aínda así hai diversos atractivos turísticos no estado, comezando pola capital, Aracaju, con destaque para súas praias, como as de Atalaia , Aruana, Refuxio, Náufragos, Robalo e Mosqueiro, todas no litoral sur de Aracaju. Caueira no municipio de Itaporanga d'Axuda ao Sur e para Pirambu a 30 km ao norte de Aracaju, cuxo acceso ficou facilitado pola construción o ano de 2006 da Ponte Construtor João Alves, que liga a capital Aracaju ao municipio de Barra dos Coqueiros, que conta cunha base do Proxecto Tamar, e para a veciña cidade histórica de San Cristóvão, antiga capital fundada en 1590 . Outra cidade histórica de destaque é Laranjeiras, a 23 km de Aracaju.
O municipio de Itabaiana é bastante coñecido polo seu grande e intenso comercio de ouro en joias. Xa Estancia ten moita tradición nos festejos juninos, con seus famosos barcos de fogo; e no entroido de beira de praia (Abaís). Neópolis, situada ás marxes do Río San Francisco tamén ten tradición de bo entroido, sempre no ritmo do frevo pernambucano, con súas bandinhas que levan os foliões ao delirio.
No xa mencionado municipio de Barra dos Coqueiros ten destaque o poboado chamado Atalaia Nova, que é banhado polo río Sergipe e polo océano Atlântico, proporcionando excelente lecer e diversión, nun local de tranquilidade e bastante contacto coa natureza.
Hai aínda paseos de catamarã polo río Sergipe, na capital, Aracaju alén doutro que permite coñecer o Río San Francisco,no municipio de Pantano Grande que fai a divisa co estado Alagoas no municipio de Piaçabuçu e que leva os turistas até a foz do río.
San nacionalmente coñecidos os festejos juninos realizados no estado de Sergipe, especialmente nos municipios de Aracaju, capital do estado, Estancia e Capela.
A cidade de Canindé de San Francisco, distante 186 km da capital é un dos puntos turísticos máis atractivos do estado de Sergipe. Aquí o Río San Francisco foi represado para a construción da Fábrica Hidrelétrica de Xingó, formando un lago de raríssima beleza. Alén diso o turista pode entrar en contacto directo coa historia da civilización local a través dos pensados que están expostos á visitação pública no Museo de Arqueoloxía de Xingó, que é administrado pola Universidade Federal de Sergipe. A visita ao "Paraíso do Tallado" no lago da Hidrelétrica é obrigatoria a todos aqueles que van coñecer o Cânion de Xingó, que se sitúa na divisa dos estados de Sergipe , Bahia e Alagoas.
| Cidades máis populosas de Sergipe. | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Posición | Cidade | Poboación | Posición | Cidade | Poboación | ||||||
| 1 | Aracaju | 544 036 | 11 | Pozo Redondo | 30 249 | ||||||
| 2 | Nosa Señora do Socorro | 155 334 | 12 | Itaporanga d'Axuda | 29 347 | ||||||
| 3 | Lagarto | 92 474 | 13 | Capela | 28 960 | ||||||
| 4 | Itabaiana | 86 564 | 14 | Propriá | 28 520 | ||||||
| 5 | San Cristóvão | 75 104 | 15 | Porto da Folla | 27 456 | ||||||
| 6 | Estancia | 63 582 | 16 | Boquim | 25 270 | ||||||
| 7 | Tobias Barreto | 49 261 | 17 | Nosa Señora das Dores | 24 747 | ||||||
| 8 | Itabaianinha | 38 850 | 18 | Laranjeiras | 24 714 | ||||||
| 9 | Simão Días | 38 343 | 19 | Canindé de San Francisco | 23 005 | ||||||
| 10 | Nosa Señora da Gloria | 30 804 | 20 | Pozo Verde | 21 882 | ||||||
| Fonte: IBGE, Estimativas para 1º de xullo de 2009 | |||||||||||
| Cor/Raza | Porcentagem |
|---|---|
| Brancos | 30% |
| Negros | 5% |
| Pardos | 63% |
Fonte: PNAD (datos obtidos por medio de pescuda de autodeclaração).
| Ano | Portugués | Redacción |
|---|---|---|
| 2006[3] Media |
32,52 (16º) 36,90 |
48,98 (21º) 52,08 |
| 2007[4] Media |
46,06 (18º) 51,52 |
52,90 (22º) 55,99 |
| 2008[5] Media |
36,81 (18º) 41,69 |
57,70 (18º) 59,35 |