| République du Sénégal República do Senegal |
|
| Lema: "Un peuple, un but, une foi" ("Un pobo, unha meta, unha fe") | |
| Himno nacional: Pincez Tous vos Koras, Frappez les Balafons ("Todos toquen súas corás, batan seus balafons")1 |
|
| Gentílico: senegalense, senegalês(a)[1] | |
| Capital | Dakar |
| Cidade máis populosa | Dakar |
| Lingua oficial | Francés |
| Goberno | República semi-presidencialista |
| - Presidente | Abdoulaye Wade |
| - Primeiro ministro | Souleymane Ndéné Ndiaye |
| Independencia | da Francia |
| - Data | 4 de abril de 1960. |
| Área | |
| - Total | 196 722 km² (85.º) |
| - Auga (%) | 2,1 |
| Fronteira | Mauritânia (N), Mali (E), Guinea, Guinea-Bissau (S), e Gâmbia (W) |
| Poboación | |
| - Estimativa de 2008. | 13 343 424 hab. (67.º) |
| - Densidade | 56 hab./km² (119.º) |
| PIB (base PPC) | Estimativa de 2007. |
| - Total | US$ : 20,610 bilhões (114.º) |
| - Per capita | US$ : 1685 (146.º) |
| Indicadores sociais | |
| - Gini (2001) | 41,3 [2] – alto |
| - IDH (2007) | 0,464[3] (166.º) – baixo |
| - Esper. de vida | 63,1 anos (146.º) |
| - Mort. infantil | 65,7/mil nasc. (157.º) |
| - Alfabetização | 39,3% (168.º) |
| Moeda | Franco CFA (XOF) |
| Fuso horario | (UTC+0) |
| Clima | Tropical |
| Org. internacionais | ONU, UA, G15, CEDEAO, Francofonia, Unión Latina, CPLP (observador), ZPCAS |
| Cód. ISO | SEN |
| Cód. Internet | .sn |
| Cód. telef. | +221 |
| 1 Corá (un tipo de arpa) e Balafon (especie de xilofone) son instrumentos musicais típicos do Senegal | |
O Senegal é un país da África Occidental, limitado a norte pola Mauritânia, a liches polo Mali, a sur pola Guinea e pola Guinea-Bissau e a oeste polo Océano Atlântico e pola Gâmbia. É o máis próximo veciño de Cabo Verde, arquipélago que se espalla polo Atlântico a occidente do cabo Verde. Súa capital é Dakar. Posúe unha particularidade que é a de abrigar dentro do seu territorio a República de Gâmbia como se fose unha illa dentro do Senegal.
Táboa de contido |
Foron os portugueses, o século XV, os primeiros europeos a estabelecer contactos comerciais co territorio do Senegal, mais só a chegada dos franceses, a partir do século XVII, iría marcar fortemente a cultura senegalesa. A política colonial francesa foi feita a través dunha administración indirecta, utilizando os xefes locais como intermediarios e colaboradores. Nas principais cidades, Dakar, Gorée, Rufisque e Saint-Louis, era exercida unha administración directa por cidadáns franceses. Foi a única colonia onde chegou a ser concedida cidadanía francesa a africanos. A lingua oficial aínda hoxe é o francés. Despois da independencia, en 1960 , a República do Senegal coñeceu unha vía política inspirada no chamado socialismo islámico, difundido por un conxunto de asociacións, escolas e xornais, de onde se destacou Léopold Sédar Senghor como o principal teorizador do sistema democrático e Presidente da República. En 1982 o Senegal xuntouse á Gâmbia para formar a confederación Senegâmbia a través dun pacto que unía institucións comúns e unha integración das forzas armadas e de seguranza. A Senegâmbia foi disolta en 1989 por diverxencias entre os dous países.
En tempos primitivos, moitos reinos se constituíron na rexión onde é hoxe o Senegal. Moitos deses reinos pasaron a formar parte do Imperio Sudânico de Gana, que existiu entre os séculos VIII e XI. Partes do actual Senegal pertenceron ao Imperio Mali o século XIV, e ao Imperio Songai o século XVI. Durante o século XVIII, Fonta Toro, un país islámico, dominou o vale do río Senegal.
Navegadores portugueses, os primeiros europeos a atinxir a rexión, alcanzaron Cabo Verde o século XV. Fundaron un poboado en Gorée , unha pequena illa fronte a Dacar . O século XVII, a Francia conquistou Gorée e estabeleceu un poboado en Saint-Louis , na foz do río Senegal. En 1854 , o xeneral Faidherbe tornouse governador do Senegal. Expandiu o dominio francés, e todo o que hoxe é o Senegal, estaba so control da Francia en 1895 . O Senegal pasou a ser sede da administración da Federación da África Occidental Francesa.
En 1946 , o Senegal tornouse un territorio da Unión Francesa e elixiu dous deputados para a Asemblea Nacional Francesa. O Senegal tornouse unha república autónoma dentro da Comunidade Francesa en 1958 . O Senegal e o Sudán Francés (actualmente Mali) formaron a Federación do Mali en 1959 . A independencia do Mali foi proclamada en 1960 . O Senegal deixou de ser membro da federación para se tornar un país independente, en 1960 . Léopold Sédar Senghor foi o primeiro presidente a tomar posesión.
En 1962 , o primeiro ministro Mamadou Día foi prendido so a acusación de tentar derrubar o presidente. O primeiro ministro Mamadou Día e seus correligionários foron xulgados e condenados á prisión, en 1963 . A partir de aí, o Senegal adoptou nova constiuição, dando ao presidente autoridade executiva. En 1966 , o primeiro Festival Internacional de Arte Negra foi realizado en Dacar . No inicio da década de 1970, a economía do Senegal foi grandemente prexudicada pola seca na parte oriental do país. En 1978 , Senghor foi reelixido presidente para máis un período de cinco anos, mais renunciou en 1981 , sendo sucedido por Abdou Diouf. En 1982 , Senegal e Gâmbia proxectaron unha confederación chamada Senegâmbia, para estreitar os lazos económicos e unir súas forzas armadas e seguranza pública.
O país se encontra na costa atlântica de África , fronte ao arquipélago de Cabo Verde e no que era a antiga África Occidental Francesa. Senegal limita ao norte con Mauritânia , a través do río Senegal, ao este con Mali, ao sur con Guinea Bissau e Guinea e no medio do territorio senegalés, á altura do río Gâmbia, Senegal rodea a Gâmbia. Gâmbia separa ás rexións de Cassamance (alta e baixo), co resto de Senegal, a excepción da rexión do este, a cal ten capital en Tambacunda. O territorio senegalés se caracteriza por ter poucas elevacións; unicamente na zona suroeste, na fronteira con Mali, hai algunha elevación máis importante.
Senegal ten unha grande variedade de grupos étnicos. O francés é a lingua oficial, mais só é utilizada de forma corrente por unha minoría. Os wolof representan o 43% da poboación, seguidos polos fulani (24%), serer (15%), jola (4%), mandingos (3%), xunto a outras pequenas comunidades. Uns 50.000 europeos, majoritariamente franceses, residen no país, xunto cunha minoría libanesa, nas cidades.
94% dos senegaleses son musulmáns, sendo os animistas só un 1%. O 30% da poboación é urbana. A parte oriental do país está case deserta.
A medicina tradicional é legal, sendo practicada polos serins ou marabus.
O Islam, a relixión dominante de Senegal, chegou primeiro a esta rexión o século XI. Dos reinos nativos, o imperio Jolof do século XIV foi o máis poderoso. Varias potencias europeas chegaron á área desde o século XV, até que Francia acabou controlando do que se tiña convertido nun importante punto de saída para o comercio de escravos.
Dakar se converteu na capital da colonia francesa de África Occidental Francesa en 1902 . En xaneiro de 1959 , Senegal e o Sudán Francés se uniron para formar a Federación de Mali, a cal se volveu totalmente independente o 20 de xuño de 1960, como resultado da independencia e a transferencia do poder, acordo asinado con Francia o 4 de abril de 1960 . Debido a dificultades políticas internas, a federación se disolveu o 20 de agosto de 1960 . Senegal e o Sudán Francés (renomeado como a República de Mali ) proclamaron súa independencia individualmente.
Senegal se uniu con Gâmbia para formar a confederación nominal de Senegâmbia en 1982 . No entanto, a integración concibida dos dous países nunca se levou a cabo e a unión foi disolta en 1989 . A pesar das conversas de paz, un grupo separatista na rexión de Casamança chocou esporadicamente coas forzas do goberno desde 1982. Senegal ten unha longa historia de participacións na pacificación internacional.
O Senegal está dividido en 11 rexións (en francés régions), nótese que as capitais rexionais teñen o mesmo nome que a rexión respectiva:
En xaneiro de 1994 o Senegal adoptou un profundo programa de reforma económica co apoio da comunidade de doantes internacionais. Esta reforma comezou cunha desvalorización en 50% da moeda senegalesa, o Franco CFA, que era mantido a unha taxa de cambio fixa en relación ao franco francés. Os controis de prezos do goberno e os subsidios foron desmantelados. Tras disto, o país tivo unha gran mudanza grazas a este programa de reformas, co PIB real crecendo a medias superiores a 5% ao ano entre 1995 e 2004. A inflación anual foi reducida para un dígito. Como Membro da Unión Económica e Monetaria do Oeste da África (WAEMU), o Senegal ten traballado pola integración económica rexional cunha tarifa externa única e unha política monetaria máis estábel. No entanto, o país aínda depende de doantes internacionais. So o programa do Fondo Monetario Internacional para a débeda dos países pobres, o Senegal se beneficiará da erradicación de dous terzos de súas débedas bilaterais, multilaterais, e do sector privado.
A pesca é o sector líder das exportacións senegalesas. Súas receitas atinxiron US$239 millóns en 2000 . As operacións de industrialização pesqueira loitan contra os altos custos, e o atum senegalês ten perdido o mercado francés para os competidores asiáticos, máis eficientes. As exportacións de fosfato , o segundo produto da economía, teñen permanecido estábeis, en torno a US$ 95 millóns anuais.
ace:Senegalmhr:Сенегалpnb:سینیگال