santa bárbara (minas xerais) - Wikilingue - Encydia
| Municipio de Santa Bárbara | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "{{{apelido}}}" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 4 de decembro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 4 de decembro de 1704. | ||||
| Gentílico | santabarbarense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Antônio Eduardo Martins (Toninho Timbira) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
 |
|||||
| Unidade federativa |  Minas Xerais |
||||
| Mesorregião | Metropolitana de Belo Horizonte IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Itabira IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Alvinópolis, Barão de Cocais, Catas Altas, Caeté, Itabirito, Mariana, Ouro Negro, Río Enriba, Río Piracicaba, San Gonçalo do Río Abaixo. | ||||
| Distancia até a capital | 105 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 684,210 km² | ||||
| Poboación | 27.571 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 37,6 hab./km² | ||||
| Altitude | 732 m | ||||
| Clima | Tropical de Altitude | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,762 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 171.346 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 6.726,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Santa Bárbara é un municipio brasileiro do estado de Minas Xerais. Localízase a unha latitude 19º57'34" sur e a unha longura 43º24'55" oeste, estando a unha altitude de 732 metros. Súa poboación estimada en 2004 era de 25.239 habitantes. Posúe unha área de 686,284 km².
Cidade histórica do Circuíto do Ouro de Minas Xerais, localizada a cen quilómetros de Belo Horizonte (utilizándose a BR 381/262 e a MG 436), no centro da Estrada Real. A paisaxe bucólica, con súas igrexas, tellados e quinteiros, aos pés da imponente Serra do Caraça, fan de Santa Bárbara un dos municipios máis bonitos de Minas Xerais. Cidade tranqüila e acolhedora, a pesar da axitación da actual fase de desenvolvemento económico, é tamén dotada dun pobo simple e hospitaleiro que preserva súas tradicións e mantén unha vida cultural activa.
Táboa de contido |
Historia
Foi estabelecida como "Arraial de Santo Antônio do Ribeirão Santa Bárbara" polo bandeirante paulista Antônio Pereira, en 4 de decembro de 1704 , que alí encontrou ouro de aluvião e veios de pedras preciosas. Un traxe interesante é que ese bandeirante fundou o arraial de Brumal na véspera, e até hoxe o aniversario do distrito é conmemorado na véspera do municipio. En 1713 tivo inicio a construción da Matriz de Santo Antônio. Posteriormente a cidade se tornou importante pasaxe na ruta entre a Corte, no Río de Xaneiro, e as minas do centro/norte de Minas Xerais (Estrada Real - Camiño dos Diamantes). En 1817 foi visitada pola expedición dos naturalistas Carl Friedrich Philipp von Martius e Johann Baptiste von Spix en súa pasaxe polo sertão mineiro. Foi elevada á condición de Vila en 16 de marzo de 1839, e en 1858 á condición de Municipio co nome de "Santa Bárbara do Mato Dentro". En 1861, os ingleses que alí chegaron organizaron a Santa Barbara Mining Company, na rexión que hoxe se encontra Florália e Bateias, co obxectivo de retomar a explotación do ouro. Ao redor de 1870, foi visitada polo emperador Don Pedro II que, no Santuario do Caraça, declarou que "só esta paisaxe xa paga a viaxe a Minas Xerais". En 1878 tornouse Comarca, desmembrando-se do municipio de Caeté . Nesa época seu territorio abranguía os actuais municipios de Barão de Cocais (San João do Morro Grande), Cocais (N.Sa. dos Cocais), Catas Altas, Conceição do Mato Dentro, San Miguel do Piracicaba, San Gonçalo do Río Abaixo, Bo Jesus do Amparo, Nova Unión, Socorro, Brumado, e João Monlevade (Carneirinhos). No inicio do século XX (1908/1911), con seu fillo Affonso Penna xa como Presidente do Brasil, tivo nova fase de desenvolvemento como importante entreposto comercial, como última estación da estrada de ferro na conexión co grande sertão mineiro. Novos ciclos de progreso aconteceron en 1930, no goberno de João Moto, e en 2000, coa institución do turismo na Estrada Real, cando se tornou polo turístico entre as cidades históricas mineiras. Durante todo o ano de 2004, conmemorou en alto estilo seus 300 anos de existencia, coa participación activa de toda a comunidade.
Entre seus vultos históricos encóntranse: Don José Feliciano Pinto Coello da Cunha (1792-1869), o Barão de Cocais, militar, político e empresario, no Sec XIX a maior personalidade e maior riqueza de toda rexión; o Presidente da República Afonso Pena (1847-1909), que gobernou o Brasil de 1906 a 1909 e foi a única personalidade política do Segundo Imperio (Comendador, catro veces Deputado e Ministro da Guerra, da Agricultura e da Xustiza) que continuou sendo autoridade na República (Deputado Constituinte, Presidente da Provincia de Minas Xerais, Vicepresidente e Presidente do Brasil); o eminente Cardeal Don Carlos Carmelo de Vasconcelos Motta (1890-1982) - nacido e creado no entón Distrito de Bo Jesus do Amparo, construtor da Catedral da Sé cando bispo de São Paulo e primeiro arcebispo de Aparecida do Norte (SP), idealizador da catedral-basílica da Padroeira do Brasil; o violonista e compositor Mozart Bicalho (1911-1986), recordista en vendagem de discos e na creación de obras clásicas e populares para violão na "Era do Radio"; e o líder político rexional João Moto, prefecto de 1920/23 e 1929/32 que reurbanizou a cidade e conseguiu aglutinar os municipios da rexión do Medio Piracicaba, no centro-liches de Minas, en importante asociación micro-rexional.
Economía
Actualmente súa economía se basea: na extracción mineral de ferro e ouro por grandes empresas; na produción de mel e derivados; na silvicultura; no reflorestamento para produción de carbón vegetal; nas actividades agro-pecuárias de expresión rexional; e no turismo ecolóxico, rural, histórico-cultural e de aventuras (deportes radicais), hoxe en fase de franco desenvolvemento.
Distritos
O municipio de Santa Bárbara posúe catro Distritos afastados da sede: Barra Feliz, a 5 km por asfalto, na estrada MG-436; Brumal, a 5km por asfalto; Florália, a 10 km estrada de terra; e Conceição do Río Enriba, a 23 km estrada de terra.
A 15 km por estrada de terra, o Distrito de Bateias, pertencente ao municipio de Catas Altas, é limítrofe e ten parte de seu terreo en Santa Bábara.
Turismo
A cidade ofrece como atraccións turísticas permanentes algunhas construcións do século XVIII entre eles a Matriz de Santa Bárbara, dedicada a Santo Antônio e construída en 1724, no estilo barroco colonial, recentemente recuperada, onde se destaca o teto da nave pintado polo Mestre Manuel da Costa Ataíde. Hai aínda o casario do século XIX do centro histórico da cidade, destacándose a Prefectura, o Hotel Cadrado, a antiga Cadea Municipal (futuro Museo Municipal), a Pharmacia Sant'Anna (actual Museo do Xudiciario Municipal), o Chalé Barroco, a Casa da Cultura, a Igrejinha de Nosa Señora do Rosário dos Negros e o casario colonial da Rúa Rabelo Horta. Posúe tres igrexas máis, varias capelas barrocas e a Presa do Peti, área de preservación ambiental e reserva ecolóxica pertencente á CEMIG, liberada para pescudas, pescarías e visitas.
A 24 km do municipio se encontra (localizado en terreo da veciña Catas Altas) o famoso Parque Natural do Caraça, propiedade da Igrexa Católica, localizado no cume da Serra do Caraça con altitudes por enriba de 1.700 m, frecuentado por estudiosos e turistas en gran parte estranxeiros. Ese Parque é caracterizado polo clima frío (xeado no inverno) e unha singular ecologia de alto de montaña (coníferas, orquídeas, lobos-guará, onças pardas, esquilos, insectos raros), longas trilhas para camiñadas, escarpas, lagos e fervenzas. Presenta as antigas instalacións moi ben preservadas do Seminario destivado tras un gran incendio en 1968 : a Igrexa de Nosa Señora Nai dos Homes que ten no altar a múmia de San Pio traída da Italia (cun cáliz do seu sangue); clausura; bibliotecas e museo. A actual igrexa, en neogótico estilizado, substitúe a antiga ermida erguida o século XVIII, polo lendário Irmán Lourenço, fundador do complexo relixioso do Caraça. Ese antigo Seminario conta con medio de hospedagem propio destinado exclusivamente ao relaxamento, oración e retiro espiritual. A presenza diaria de lobos-guará salvaxes, á noite, sendo alimentados na man por padres, xa foi obxecto de reportaxes especiais en revistas e redes nacionais de TV.
Como atraccións turísticas temporais, Santa Bárbara conta con varios eventos: a cavalhada de Santo Amaro, o primeiro domingo de xullo, o Torneo Leiteiro e Exposición Agro-Pecuária, no segundo fin de semana de xullo; a Feira Multi-Setorial, no terceiro fin de semana de setembro, con cabalgadas, rodeios e animados shows de artistas populares; e o Aniversario da Cidade, en 4 de decembro, con programación cultural variada. Santa Barbara é unha cidade moi calma e excelente para se visitar.
- Principais atractivos
- Santuario do Caraça (Catas Altas)
- Igrexa de Santo Amaro, no distrito de Brumal - século XVIII - Tombada polo IPHAN
- Largo do distrito de Brumal - tombado polo IEPHA
- Capela de Nosa Señora do Rosário dos Negros - século XVIII – Tombada polo IEPHA e CONSELLO MUNICIPAL
- Antiga Farmacia Sant'Anna (de D. Nini) - século XVIII – Tombada polo IEPHA - CONSELLO MUNICIPAL
- Casa do Mirante - século XVIII – Tombada polo IEPHA – CONSELLO MUNICIPAL
- Casarán Afonso Pena ou Casa Grande
- Capela da Arquiconfraria do Cordón de San Francisco
- Capela de Noso Señor do Bonfim
- Parque Recanto Verde
- Casa do Mel de Santa Bárbara
Clima
Tropical de altitude, invernos secos e verão brandos e húmidos. O mes máis quente é febreiro, con temperatura media de 20ºC e o máis frío é xullo, con 13,6º C. A media anual é de 17,4ºC.
Referencias
- ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
- ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
