| Municipio da Estancia Balneária de San Vicente | |||||
| "A primeira vila brasileira" "Cellula-Mater da Nacionalidade" |
|||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 22 de xaneiro de 1532 (478 anos) | ||||
| Gentílico | vicentino ou calunga | ||||
| Lema | Cellula Mater, en latim "célula nai (da nacionalidade)" | ||||
| Prefecto(a) | Tércio Augusto Garcia Júnior (PSB) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
|
|
|||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Metropolitana de São Paulo IBGE/2008[1] | ||||
| Microrregião | Santos IBGE/2008[1] | ||||
| Rexión metropolitana | Baixada Santista | ||||
| Municipios limítrofes | Norte: São Paulo, San Bernardo do Campo, Cubatão; Leste: Santos e Suroeste: Itanhaém, Praia Grande e Mongaguá. |
||||
| Distancia até a capital | 74 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 148,424 km² | ||||
| Poboación | 330 795 hab. est. IBGE/2009[2] | ||||
| Densidade | 2 219,1 hab./km² | ||||
| Altitude | 6 m | ||||
| Clima | subtropical Cfa | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,798 medio PNUD/2000[3] | ||||
| PIB | R$ 2 181 038 mil IBGE/2007[4] | ||||
| PIB per capita | R$ 6 740,00 IBGE/2007[4] | ||||
San Vicente é un municipio do estado de São Paulo, na Rexión Metropolitana da Baixada Santista, na microrregião de Santos. A poboación estimada en 2006 era de 329 370 habitantes e a área é de 148 km², o que resulta nunha densidade demográfica de 2123,73 hab/km².
Foi a primeira vila fundada polos portugueses na América, en 1532 . Hoxe, a cidade, situada na metade occidental da Illa de San Vicente, que comparte con Santos, basea a súa economía no comercio e turismo.
Parte do municipio se estende polo continente, en dúas porcións distinguidas: o barrio de Japuí, ligado á cidade por unha ponte construída en 1914 polo enxeñeiro Saturnino de Brito no camiño que ruma a Praia Grande, e o distrito de Samaritá, que inclúe tamén os barrios do Conxunto Humaitá, Parque Continental, Parque das Bandeiras, Xardín Río Branco, Samaritá, Vila Ema e o Quarentenário, situados ao longo da Estrada Padre Manuel da Nóbrega, entre Cubatão, Praia Grande e os contrafortes da Serra do Mar.
Táboa de contido |
San Vicente é un dos 15 municipios paulistas considerados estancias balneárias polo estado, por cumpriren determinados requisitos definidos por Lei Estadual. Tal status garante a eses municipios unha cláusula maior por parte do Estado para a promoción do turismo rexional. Tamén, o municipio adquire o dereito de agregar xunto a seu nome o título de Estancia Balneária, termo polo cal pasa a ser designado tanto polo expediente municipal oficial canto polas referencias estaduais.
Cando a expedición portuguesa comandada por Gaspar de Lemos chegou ao Brasil, en 22 de xaneiro de 1502 , deu á illa o nome de San Vicente, pois o local era coñecido, até entón, como Illa de Gohayó.
Outro fidalgo portugués, Martim Afonso de Sousa, nomeado polo rei de Portugal Don João III donatário de dúas capitanias hereditárias que incluiam a illa, foi enviado pola coroa portuguesa para explotar a nova colonia e colocar marcos territoriais no litoral atlântico e no Río da Prata, fundou entón a vila de San Vicente en 22 de xaneiro de 1532 . Por ser a primeira vila fundada no Brasil, ostenta o título de 'cellula mater' dos municipios brasileiros.
Martim Afonso instalou entón en súa nova vila os símbolos do poder organizado, construíndo un pelourinho, unha igrexa e unha cámara, realizando en 22 de agosto de 1532 as primeiras eleccións en todo o continente americano. Como actividade económica comezou a cultura da cana e a instalación de engenhos para a manufatura do azucre, principal produto do período colonial. Mais a implantación deste esquema esixiu actividades complementarias, consideradas secundarias, porén fundamentais para a produción açucareira. Estas eran a pecuária e a agricultura de subsistência. As primeiras cabezas de gado a chegaren ao Brasil viñeron do arquipélago de Cabo Verde, en 1534, para a capitania de San Vicente.
Esta batalla ocorreu entre os anos de 1534 e 1536, na rexión de San Vicente. En virtude dunha interpretación particular do Tratado de Tordesilhas, algúns españois, liderados por Ruy Garcia de Moschera, instaláronse nas aforas da provincia vicentina. Aliados aos indios carijós, fundaron unha vila (a I-Caa-Para) e venceron algunhas batallas contra corsários franceses. Cando as forzas de defensa luso-brasileiras afrontaron o continxente español, foron prontamente derrotadas. En contrapartida, Garcia de Moschera e seus seguidores embarcaron no navío francés e atacaron a vila de San Vicente, que saquearon e incendiaron, levando inclusive o Libro do Tombo, deixándoa practicamente destruída, matando dous terzos dos seus habitantes. No entanto, en virtude das incursións sistemáticas das forzas luso-brasileiras (que arregimentaram outros indios rivais, "de serra enriba", cf. Donato, p. 89), os españois foron forzados a se retiraren, primeiro para a Illa de Santa Catarina, e, despois, para Buenos Aires.
BARRETTO (1958) menciona o episodio do saqueo de San Vicente por Moschera, porén datándoo de 1537 (op. cit., p. 258).
Jorge Bierrenbach Senra, ex-prefecto deste municipio, a través da Lei nº 1684 de 22/03/1976, institúe os seguintes símbolos municipais de San Vicente:
I – O Brasão de Armas
II – A Bandeira Municipal
O Brasão de Armas, de autoría do Dr. Lauro Ribeiro Escobar, así se describe: escudo baleado, de prata, cun león rompante de púrpura e bordadura de goles, cargada de oito cruces páteas de ouro; o escudo é encimado por coroa moral de prata, de oito torres, súas portas abertas de goles ten como soportes, hastes de cana-de-azucre natural, listel de goles (vermello) coa divisa "Cellular Mater" en letras de ouro.
Xa a bandeira de San Vicente, así se describe: retangular, de branco, cun león rompante de púrpura e bordadura de vermello, cargada de oito cruces páteas en amarelo.
O Brasão de Armas é exclusivo do Poder Público Municipal e será usado:
I – Obrigatoriamente, a. En documentos e papeis oficiais; b. No despacho do Prefecto Municipal e na sala de sesións da Cámara de Concelleiros.
II – Facultativamente, a. Nas fachadas dos edificios públicos; b. En vehículos oficiais; c. En locais onde se realicen festividades promovidas pola municipalidade.
Sen dúbida o gran atractivo da cidade para os visitantes son as praias. A cidade posúe cinco praias:
Entre os accidentes físicos hidrográficos destácanse no municipio: a Baía de San Vicente; a Baía de Santos; o Mar Pequeno; os ríos: Bugres, Piassubuçú, Branco, Cacheta, Emídio, Cruz, Cobras, Cubatão, Cubatão de Baixo, Cubatão de Cima, Pilões, Branco de Cima, Acarau de Baixo, Acarau de Cima, Tapuá, Santana, Guaramar e Pompeba; os córregos: Divisa e Nai Maria, o Ribeirão Cagecas, a Fervenza de Itu e a Canle Barreiros.
| Gráfico climático para San Vicente | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| J | F | M | A | M | J | J | A | S | O | N | D |
|
247
28
19
|
299
28
19
|
226
28
18
|
180
25
16
|
140
23
14
|
108
22
13
|
83
22
12
|
99
23
13
|
129
23
14
|
163
24
15
|
160
26
16
|
162
26
18
|
| Temperaturas en °C • Precipitacións en mm Fonte: Tempo Agora |
|||||||||||
Unha das características da rexión é a alta taxa de umidade relativa durante todo o ano, sempre superior a 80%. Esa taxa tan elevada resulta de intensa evaporação e das constantes inversões de masa de ar de orixe polar asociado ao relevancia escarpado. As temperaturas medias durante o verão son en torno a 24°C; no inverno en torno aos 17°C.
A rexión da Baixada Santista é ligada á Grande São Paulo por estrada a través do Sistema Anchieta – Inmigrantes. A Estrada dos Inmigrantes atinxe o Municipio, cruzando a área da illa urbana e seguindo en dirección á Praia Grande pola transposição da Canle dos Barreiros a través da Ponte do Mar Pequeno. En dirección ao Litoral Sur, partindo da Estrada dos Inmigrantes, tense a Estrada Padre Manoel da Nóbrega, que corta toda a porción Continental do Municipio entre Serra do Mar e a chaira de Samaritá. O Municipio é cortado de liches a oeste na illa e na parte continental polas liñas da Ferrovia Paulista (FEPASA), que en dirección a oeste, interliga San Vicente con Praia Grande, Mongaguá, Itanhaém e Peruíbe; en dirección a liches con Santos e en dirección ao norte, chega ao Planalto Paulistano, ao sur da Grande São Paulo, en Embu-Guaçu.
O Territorio do Municipio de San Vicente integra a complexa chaira sedimentar da Baixada Santista, formada polas chairas de Praia Grande e Bertioga. Estas chairas presentan morros illados na illa de San Vicente (Santos/San Vicente) e de Santo Amaro (Guarujá), sendo delimitada pola liña de costa, e en súa porción interior, polas cristas da escarpa da Serra do Mar.
O municipio pertenza á Diocese de Santos.
A cidade de San Vicente ten nove cidades en cinco países distintos que son consideradas súas irmás.[5] San elas:
San Vicente non gardou moitos vestixios de súa historia antiga, aínda que existan testemuños valiosos. A cidade hoxe é eminentemente turística, e desenvolveuse moi o século XX debido ao turismo de veraneo.
Aínda que a rede hoteleira sexa restrinxida, os veranistas en xeral alugan inmóbiles mobiliados para a temporada. Por ser un balneario antigo, a cidade posúe unha excelente infraestrutura, contando con moitos bares, restaurantes, supermercados e hipermercados.
O centro de San Vicente (aforas das prazas 22 de xaneiro, Coronel Lopes e Barão do Río Branco) é un punto de comercio que, grazas a recentes obras de revitalização, está en pleno desenvolvemento e ten a vantaxe de estar preto da praia do Gonzaguinha.
En 27 de abril de 2007 - foi inagurado un gran centro comercial — o Brisamar Centro comercial, que con seus 4 andares, ten quecido aínda máis o comercio da cidade. Súa localización é privilexiada, pois está localizado fronte á Prefectura Municipal da cidade. Abrangue dous rueiros, interligadas por unha pasarela suspensa que pasa por cima dunha rúa, ofrecendo unha interesante visión panorâmica (inclusive con vista parcial da praia do Gonzaguinha). Posúe aproximadamente 130 tendas e ten 1300 prazas no estacionamento (1100 prazas do centro comercial e 200 do hipermercado en anexo). Conta, aínda, con 14 tendas na praza de alimentación e 6 salas de cinema (que ofrecen pouco máis de 1700 lugares). Outro destaque da cidade é Encenação da vila de son Vicente,realizada sempre a semana de aniversario da cidade.