| República Democrática de San Tomé e Príncipe | |
| Lema: Unidade, Disciplina, Traballo | |
| Himno nacional: Independencia total | |
| Gentílico: son-tomense | |
![]() |
|
| Capital | San Tomé |
| Lingua oficial | Portugués |
| Goberno | República semipresidencialista |
| - Presidente | Fradique de Menezes |
| - Primeiro ministro | Joaquim Rafael Branco |
| Independencia | de Portugal. |
| - Data | 12 de xullo de 1975. |
| Área | |
| - Total | 1.001 km² (183.º) |
| Poboación | |
| - Estimativa de 2005. | 157.000 hab. (188.º) |
| - Urbana | 58 hab. |
| - Densidade | 156,84 hab./km² (65.º) |
| PIB (base PPC) | Estimativa de 2006. |
| - Total | US$ 214 millóns (218.º) |
| - Per capita | US$ 1.266 (205.º) |
| Indicadores sociais | |
| - IDH (2007) | 0,651[1] (131.º) – medio |
| - Esper. de vida | 65,5 anos (135.º) |
| - Mort. infantil | 72,3/mil nasc. (163.º) |
| - Alfabetização | 84,9% (107.º) |
| Moeda | Dobra (STD) |
| Fuso horario | +3h |
| Cód. Internet | .st |
| Cód. telef. | +239 |
| Website gobernamental | www.presidencia.st |
San Tomé e Príncipe é un estado insular localizado no Golfo da Guinea, composto por dúas illas principais (San Tomé e Illa do Príncipe) e varias ilhotas, nun total de 964 km², con cerca de 160 mil habitantes. Estado insular, non ten fronteiras terrestres, mais sitúase relativamente próximo ás costas do Gabão, Guinea Ecuatorial, Camarões e Nixeria.
As illas de San Tomé e Príncipe estiveron desabitadas até 1470, cando os navegadores portugueses João de Santarém e Pedro Escobar as descubriron. Foi entón, unha colonia de Portugal desde o século XV até súa independencia en 1975 . É un dos membros da Comunidade dos Países de Lingua Portuguesa (CPLP).
Táboa de contido |
As illas de San Tomé e Príncipe estiveron supostamente (tese maioritaria) desabitadas até 1470, cando os navegadores portugueses João de Santarém , Pêro Escobar e João de Paiva as descubriron. A cana-de-azucre foi introducida nas illas o século XV, mais a competencia brasileira e as constantes rebelións locais levaron a cultura agrícola ao declínio o século XVI. Así sendo, a decadencia açucareira tornou as illas entrepostos de escravos .
Nunha das varias revoltas internas nas illas, un escravo chamado Afeccionado, considerado heroe nacional, controlou cerca de dous terzos da illa de San Tomé. A agricultura soa foi estimulada no arquipélago o século XIX, co cultivo de cacao e café.
Durante estes dous séculos do Ciclo do Cacao, creáronse estruturas administrativas complexas. Elas compúñanse de varios servizos públicos, tendo a súa fronte un xefe de servizo. As decisións tomadas por este tiñan que ser sancionadas polo Governador da Colonia, que para legislar, auxiliábase dun Consello de Goberno e dunha Asemblea Lexislativa.
Durante moito tempo o governador foi o comandante-xefe das forzas armadas, até que coa loita armada nos outros territorios so o seu dominio, se creou un Comando Independente. Fóra da súa alzada encontrábase a Dirección-Xeral de Seguranza (DGS).
O Governador desprazábase periodicamente a Lisboa, para informar o goberno colonial e del traer instrucións.
Na Illa do Príncipe, en representación do Goberno había o administrador do Concello con largas asignacións. A colonia pensábase dividida en dous concellos, o de San Tomé e o do Príncipe, e en varias freguesías.
En 1960 , xorde un grupo nacionalista opositor ao dominio portugués. En 1972 , o grupo dá orixe ao Movemento de Liberación de San Tomé e Príncipe (MLSTP), de orientación marxista. Así, en 1975 , tras cerca de 500 anos de control de Portugal, o arquipélago é descolonizado.
Tras a independencia, foi implantado un réxime socialista de partido único so a alzada do MLSTP. Dez anos tras a independencia (1985), iníciase a abertura económica do país. En 1990 , adóptase unha nova constitución, que institúe o pluripartidarismo.
O ano seguinte, as eleccións lexislativas presentan o Partido de Converxencia Democrática - Grupo de Reflexión (PCD-GR) como gran vencedor, ao conquistar a maioría das cadeiras. A elección para presidente contou coa participación de Miguel Trovoada, ex-primeiro ministro do país que estaba exiliado desde 1978. Sen adversarios, Trovoada foi elixido para o cargo. En 1995 , é instituído un goberno local na illa do Príncipe, coa participación de cinco membros. Nas eleccións parlamentarias de 1998 , o MLSTP incorpora no seu nome PSD (Partido Social Demócrata) e conquista a maioría no Parlamento, o que tornou posíbel ao partido indicar o primeiro ministro.
As illas de San Tomé e do Príncipe fican situadas xunto á liña do Ecuador e a cerca de 300 km da costa Occidental de África . Todo o arquipélago está inserido no rifte da liña volcánica dos Camarões.
San Tomé e Príncipe ten un clima do tipo ecuatorial, quente e húmido, con temperaturas medias anuais que varían entre os 22 °C e os 30 °C. É un país cunha multiplicidade de microclimas, definidos, principalmente, en función da pluviosidade, da temperatura e da localización. A temperatura varía en función da altitude.
Do total da poboación de San Tomé e Príncipe, cerca de 131 mil viven en San Tomé e seis mil no Príncipe. Todos eles descendem de varios grupos étnicos que emigraron para as illas desde 1485.
As illas son unha antiga colonia portuguesa. Na década de 1970 houben dous fluxos poboacionais significativos — o êxodo da maior parte dos 4.000 residentes portugueses e o influxo de varios centenares de refuxiados son-tomenses vindos de Angola . Os ilhéus foron na súa maior parte absorbidos por unha cultura común luso-africana. Case todos pertencen ás igrexas Católica Romana, Evanxélica, Nazarena, Congregação Cristiá ou Adventista do Sétimo Día, que, á súa vez, mantén lazos estreitos coas igrexas en Portugal.
A gran maioría do pobo son-tomense fala portugués (95%), mais tamén fala tres crioulos de base portuguesa distintas.
As manifestacións relixiosas son inmensamente complexas. Elas teñen orixe nos máis variados credos, pois se atendermos a gama de individuos de varias orixes, vindos para San Tomé e Príncipe, facilmente se encontra a explicación deste feito.
Distínguense con todo, dúas tendencias relixiosas acentuadas: a animista e a católica.
Partidos Políticos
Poder Lexislativo
San Tomé e Príncipe é unha nación constituída por dúas illas principais e algúns ilhéus menores, e está administrativamente dividida en sete distritos. En 2004 , San Tomé e Príncipe contaba con 139.000 habitantes.
A Illa de San Tomé, cuxa capital é a cidade de San Tomé, ten unha poboación estimada en 133.600 habitantes (2004) nunha área de 859 km².
A Illa do Príncipe, cuxa capital é Santo António - é a illa menor, cunha área de 142 km² e unha poboación estimada en 5.400 habitantes (2004). Desde 29 de abril de 1995 que a illa do Príncipe constitúe unha rexión autónoma.
O ilhéu das Rolas fica a poucos metros a sur da illa de San Tomé, e presenta a particularidade de ser atravesado pola liña do Ecuador.
A pesar de estar consagrado na Constitución que os distritos deban ser gobernados por órganos municipais electos, até ao momento non se realizaron calquera eleccións municipais en San Tomé e Príncipe.
![]()
|
||||||
|
Illa de San Tomé : |
Illa do Príncipe |
|||||
San Tomé e Príncipe ten apostar# polo turismo para o seu desenvolvemento, mais o recente descubrimento de xacidas de petróleo nas súas augas abriu novas perspectivas para o futuro. A actividade pesqueira continúa a ser unha das principais actividades económicas do país. O país continúa tamén a manter estreitas relacións bilaterais con Portugal .
No folclore santomense son de destacar a supervivencia de dous autos renascentistas (século XVI): " A Traxedia do marqués de Mântua e do Príncipe D. Carlos Magno", denominado localmente de "Tchiloli" e o "San Lourenço" (por ser representado o día deste santo) e que é idéntico aos "Autos de Floripes"[2] que aínda hoxe é representado na aldea das Neves, preto de Viana do Castelo.
A Escena Lusófona editou un libro, Floripes Negra, en que Augusto Baptista, ensaísta e fotógrafo, fai un levantamento sobre as orixes do "Auto da Floripes" e as súas conexións con Portugal .
mhr:Сан-Томе да Принсипиmwl:San Tomé i Príncepepnb:ساو ٹومی تے برنسپی