sacramento (minas xerais) - Wikilingue - Encydia
Nota: Se procura para outros significados de Sacramento , vexa | Municipio de Sacramento | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 24 de agosto | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 24 de agosto de 1820. | ||||
| Gentílico | sacramentano | ||||
| Lema | Sacramento de Paz e Amor | ||||
| Prefecto(a) | Wesley de Santi Melo (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
 |
|||||
| Unidade federativa |  Minas Xerais |
||||
| Mesorregião | Triângulo Mineiro/Alto Paranaíba IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Araxá IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Norte: Perdizes; Nordeste: Araxá e Tapira; Sueste: San Roque de Minas e Delfinópolis; Sur: Ibiraci; Suroeste: Pedregulho e Rifaina; Oeste: Conquista e Uberaba e Noroeste: Nova Ponte e Santa Juliana. |
||||
| Distancia até a capital | 480 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 3.071,454 km² | ||||
| Poboación | 23.112 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 7,2 hab./km² | ||||
| Altitude | 832 m | ||||
| Clima | Tropical e Tropical de Altitude | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,797 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 681.630 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 31.103,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Sacramento é un municipio brasileiro do Estado de Minas Xerais, na microrregião de Araxá. Localízase a unha latitude 19º51'55" sur e a unha longura 47º26'24" oeste, estando a unha altitude de 832 metros. Súa poboación estimada en 2005 era de 22.000 habitantes.
Posúe unha área de 3080,44 km². A densidade demográfica é de 7,08 hab/km².
Seus límites son os municipios de Perdizes a norte, Araxá e Tapira a nordeste, San Roque de Minas e Delfinópolis a sueste, Ibiraci a sur, os paulistas Pedregulho e Rifaina a suroeste, Conquista e Uberaba a oeste e Nova Ponte e Santa Juliana a noroeste. Sacramento, súa formación histórica se fixo na época colonial. Non revisa o privilexio á cidade ou á rexión. Mais non naceu illada era filial de Desemboque.
Este está na historia, como tamén o topónimo xeneralizado moitísimo Sertão da Fariña Podre, divulgado nos poderes públicos.
O progreso de Sacramento veu co plantio do café coa abertura do tránsito pola ponte de Jaguara , construída en 1861. O poboado de Sacramento foi o primeiro a exportar café para Goiás, Mato Grosso e Uberaba que o revendia para o exterior. Mais Sacramento ficou por moitos anos "parada", estagnada inactiva. Por causa dos compradores que non deron tregua cando a geada asolou o municipio. Só coa evolución do oeste de São Paulo en 1885, o seu reflexo, fixo que Sacramento impulsase.
Coa marcha do café para o liches paulista e as novas necesidades creadas pola colonización se deu a creación da Compañía Mogiana de Estados de Ferro e Navegación.
O relevancia e altitude que constituíron empecilhos para a Compañía Mogiana chegar até o perímetro urbano aumentara o desafío acepto pola empreiteira Bronibery e Compañía. Os accidentes xeográficos foron aplainados e so a xerencia do Enxeñeiro Fritz Mauff, removéronse os obstáculos naturais, se deu entón os Bondes eléctricos complementos da Mogiana.
En fin, 5 de abril de 1892 estabelece a constitución do Municipio de Sacramento. O Concello electo polo pobo para o exercicio de súa soberanía decreta e promulga esta constitución pola cal o municipio autónomo de Sacramento, se constitúe como parte integrante do estado de Minas Xerais.
Sacramento non debe ser lembrada só pola súa gloriosa historia onde garda lembranzas como: igrexas, casas de esencial importancia, estación de bondes, ... mais valorizada tamén polas exuberantes belezas naturais que dispós toda está rexión entre elas Fervenzas, ribeirões, Serra e Grutas.
Entre as cales podemos destacar a gruta dos Palhares, que é a maior gruta de arenito das América, está situada no municipio de Sacramento, na zona do Alto Paranaíba, á marxe esquerda da estrada que liga a cidade de Sacramento á marxe dereita do Río Grande, lugar denominado "Cipó", a antiga estación ferroviaria da Mogiana, Aquela estrada, antigo leito da liña de bondes que facía a conexión. Algo marabilloso, "lapa; labirinto de galerias e salas na maioría con difícil acceso.
Distante 4 km da cidade, a Fábrica Cajuru, inaugurada en 1913, no Ribeirão Borá, durante máis de medio século forneceu enerxía eléctrica para Sacramento e Conquista. Foi tamén de 1913 a 1938 xeradora de enerxía para a sustentação do Bonde Eléctrico que ligaba a cidade á estación férrea do Cipó, aproximadamente 15 km. Foi construída por enxeñeiros/ empreiteiros alemáns da firma Bomberg & Cia. todo o material para o seu funcionamento foi importado da Alemaña. Desactivada en 1964 o fornecemento de enerxía para Sacramento e Conquista e até 1970 forneceu enerxía para a Vila Simpson despois diso ficou por moitos anos abandonada, sendo albo de moitas depredações. Recentemente foi recuperada polo Patrimonio Histórico Municipal. Xunto á fábrica pódese apreciar o ribeirão Borá con súas moitas fervenzas.
Sacramento posúe a maior gruta de arenito basáltico da América Latina (Gruta dos Palhares). É Considerada a maior gruta de arenito das Américas, comportando en seu primeiro van cerca de 5 mil persoas. Ramificando-se noutros compartimentos, ten unha profundidade explotada de aproximadamente 450 metros que, por cuestión de seguranza, só pode ser visitada ou estudada con atorização especial. A formación rochosa é de arenito botucatu, e seu descubrimento deuse na metade do século XIX. A área de visitação é rica de belezas naturais, con súa altura de 22 metros, abrigando en cada dobra da rocha centenares de niños de maritacas, papagaios, andorinhas e outras aves que alí encontran tranquilidade para reprodución.
Á cabeza da caverna existen instalacións para uso público, compostas de: balneario (2 piscinas), restaurante, bar e lanchonete, sorveteria, vestuário. Hai tamén un lago con peixes ornamentais, xardíns e plantas propias do ambiente.
Situado na rexión suroeste do Estado, nos municipios de SACRAMENTO, Delfinópolis e San Roque de Minas, o Parque Nacional da Serra da Canastra abriga a nascente do río San Francisco, no Vale dos Cândidos. Creado a través de Decreto Federal nº 70.355, en 1972, o Parque, con 71.525 ha, posúe ese nome debido á semellanza presentada polo inmenso chapadão que, ao ser avistado de lonxe, parece ter a forma dunha canastra ou baú.
No Canastra hai, aínda, ocorrência dos campos de altitude, unha variación do cerrado, con capões de mata nas grotas e vales. Este tipo de vegetação é habitat natural de especies como o cachorro-do-mato, veado-campeiro, ema, siriema, codorna, perdiz, gavião, curiango e coruja. Nas partes máis altas é posíbel visualizar o lobo-guará e o tamanduá-bandeira, especies raras e ameazadas de extinción.
O Parque está situado no divisor de augas entre as grandes concas do río Paraná e do río San Francisco. A poucos quilómetros da entrada do Canastra, próximo á nascente do "vello chico" xa se pode visitar a parte alta da Fervenza Casca d'Anta, coa formación de varias piscinas naturais.
Con clima ameno, as temperaturas medias o mes máis frío – xullo - chegan a 17°C e os meses máis quentes – xaneiro e febreiro - a 23°C.
Referencias
- ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
- ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
