| Sérgio Godinho | |
|---|---|
Sérgio Godinho ao vivo no Adiante! 2004 - Foto de J.P. Casainho |
|
| Información xeral | |
| Data de nacemento | 31 de agosto de 1945. |
| Orixe | Porto |
| País | Portugal |
| Xéneros | Música de intervención |
Sérgio Godinho (Porto, 1945) é un poeta, compositor e intérprete portugués.
Como autor, compositor e cantante, personifica perfectamente a súa música “O Home dos 7 Instrumentos”. Multifacetado, representou xa en filmes, series televisivas e pezas teatrais. A Dramaturgia xorde coa sinatura dalgunhas pezas de teatro asumíndose tamén como realizador.
Táboa de contido |
Sérgio Godinho naceu en 1945, no Porto. Con só 18 anos de idade parte para o estranxeiro. Primeiro destino: Suiça, onde estuda psicoloxía durante dous anos. Máis tarde múdase para Francia. Vive o maio de 68 na capital francesa. O ano seguinte integra a produción francesa do musical "Hair", onde se mantén por dous anos. En París priva con outros músicos portugueses, como Luís Cília e José Mário Branco. Sérgio Godinho ensaiava entón as súas primeiras composicións, na altura en francés.
En 1971 participa no álbum de estrea a solo de José Mário Branco, "Múdanse os Tempos, Múdanse o Vontade", como músico e como autor de catro letras. É aínda este ano que Sérgio fai a súa estrea discográfica, co seu primeiro longa-duración, "Os Sobreviventes", e coa edición do EP "Novela dun Día na Estrada". Recibe o premio da Prensa para "Mellor Autor do Ano" e, o ano seguinte, con "Sobreviventes" - que tres días tras a súa edición é interditado, despois autorizado, despois novamente interditado - é elixido "Mellor Disco do Ano".
En 1972, Sérgio presenta un novo álbum, "Pre-Historias", que inclúe un dos temas máis emblemáticos da súa carreira: "A Noite Pasada". Volve a colaborar como letrista no segundo álbum de José Mário Branco, "Marxe de Certa Maneira". O ano seguinte, múdase para o Canadá, onde integra a compañía de teatro Genesis. É neste país que Sérgio recibe a noticia do 25 de abril. Regresa a Portugal. Xa no noso país edita o terceiro álbum de orixinais: "Á Queima-Roupa".
Aínda que constantemente censurados, estes álbums conseguiron alcanzar popularidade entre o público portugués o ano seguinte, tendo inclusivamente a prensa premiado Sérgio como “Autor do ano” e Os Sobreviventes como “Disco do ano”.
Xa no Canadá, cásase con súa primeira muller, Shila, compañeira na compañía de teatro The Living Theatre. Estabelécese nunha comunidade hippie en Vancouver , e é aquí que recibe a noticia da revolución do 25 de abril, que o leva a regresar a Portugal. Xa en terras lusitanas, edita o álbum Á queima-roupa (1974) un logro que o fai correr o país, actuando en manifestacións populares, frecuentes no pos 25 de abril.
Regresando a Portugal tras a revolución democrática do 25 de abril de 1974, Sérgio Godinho tornouse autor dalgunhas das cancións máis unânimemente aclamadas da música portuguesa - "Cun Brilhozinho Nos Ollos", "O Primeiro Día", "É Martes", só para citar tres.
En 1975 participa, con José Mário Branco e Fausto, na banda sonora do filme de Luís Galvão Teles, "A Confederación". O ano seguinte escribe a canción-tema do filme de José Fonseca e Costa "Os Demónios de Alcácer Quibir", onde participa como actor. Este tema viría a ser incluído no seu novo álbum, "De Pequenino se Torce o Destino" (1976).
En 1977 volve a colaborar nun filme. Desta vez, con dous temas na banda sonora de "Nós Por Acá Todos Ben", realizado por Fernando Lopes. O seu quinto álbum de orixinais, "Pano-Crú", é editado o ano seguinte. Novo ano (1979), novo álbum: "Campolide", que viría a ser premiado co "Premio da Crítica Música & Son" para mellor album de música portuguesa dese ano.
En 1980 Sérgio volve a colaborar co realizador José Fonseca e Costa, desta vez no clásico do cinema portugués, "Kilas, o Mao da Fita". O álbum coa banda sonora do filme é editado ese mesmo ano. "Canto da Boca", novo álbum de orixinais, é tamén editado en 80, recibindo o premio de "Mellor Disco Potuguês ddo Ano", atribuído pola Casa da Prensa e, aínda, o Sete de Ouro para o "Mellor Cantante Portugués do Ano".
En 1983, no seu álbum "Coincidencias", incluíu temas compostos en parceria con algúns dos máis reputados músicos brasileiros - nomes como Chico Buarque, Ivan Lins ou Milton Nacemento - algo até entón inédito na produción musical portuguesa.
Nos seis anos que se seguiron, Sérgio Godinho gravou tres álbums máis de orixinais - "Salón de Festas", "Na Vida Real" e "Aos Amores" tendo entre outras actividades realizado centenares de espectáculos polo país e no estranxeiro, actuando nalgunhas das máis famosas salas de espectáculos portuguesas.
En 1990 volveu á música co espectáculo "Sérgio Godinho, Escritor de Cancións", onde revisitou as súas músicas so unha nova perspectiva - só dous músicos acompañantes e nun auditorio máis pequeno, neste caso o Instituto Franco-Portugués, onde fixo 20 espectáculos de gran éxito. Deses espectáculos saíu o álbum ao vivo "Escritor de Cancións".
Foi autor da serie "Luz na Sombra", seis programas sobre intervenientes importantes das profesións menos coñecidas do mundo da música: letristas, técnicos de son, produtores, etc.; serie esa exhibida na RTP 2 no verão de 1991. En xaneiro de 1992, realizou tres filmes de ficción, de media hora cada, con argumento e música igualmente seus. Estes filmes, co título genérico de "Ultimactos", foron producidos para a RTP, que os exhibiu en 1994.
Escribiu aínda "O Pequeno Libro dos Medos", obra infanto-xuvenil, que tamén ilustrou.
Volveu á música en 1993 co disco "Tinta Permanente" e o espectáculo "A Face Visíbel", ambos merecedores dos maiores eloxios da crítica e do público.
En novembro de 1995 é editado o disco "Noites Pasadas" que foi gravado ao vivo en tres espectáculos realizados no Teatro S. Luiz en novembro de 1993 e no Coliseu de Lisboa en novembro de 1994. Foron espectáculos que alcanzaron gran éxito, tendo o Coliseu sido considerado un dos mellores espectáculos de sempre da carreira de Sérgio Godinho, alcanzando un enorme logro de crítica e público.
En xuño de 1997 é editado o disco "Domingo no Mundo", disco que conta coa participación de músicos e arranjadores de distintas áreas musicais: (Pop, Rock, Popular, Erudita, Jazz).
Este disco foi presentado con enorme éxito no teatro Rivoli do Porto e no Coliseu de Lisboa, nos espectáculos de nome "Godinho no mundo".
En 1998 foi editado o álbum "Rivolitz", gravado ao vivo nos espectáculos do Teatro Rivoli e no Ritz Club, en Lisboa, cunha formación de 10 músicos no primeiro de 3 no segundo.
Recibiu moitos premios polos seus discos, pola súa poesía, pola súa música, polos seus espectáculos.
En 2000 Sérgio Godinho volta co seu máis recente disco “Lupa”, con dez cancións orixinais e produción de Helder Gonçalves e Nuno Rafael. “Bailemos no Mundo” e “Benvido Sr. Presidente” fan xa parte da lista das mellores de sempre. O disco é presentado ao vivo, en novembro dese ano, con dous espectáculos en Lisboa, no Centro Cultural de Belén, e un no Coliseu do Porto, tendo os tres concertos obtido un gran logro.
2001 é o ano dos 30 anos de carreira. O aniversario é marcado pola edición tres CDs. Dous dos discos son lanzados en 2001 (“Biografías do Amor”, unha colectánea de cancións de amor e “Afinidades”, unha gravación do espectáculo en conxunto cos Clan) e o terceiro, lanzado en 2003, onde Sérgio Godinho xunta algúns amigos con quen partilla 15 cancións. Entre moitos outros artistas participan neste disco Camané, Da Weasel, Jorge Palma, Teresa Salgueiro, Xutos e Pontapés e algúns grandes nomes da música popular brasileira.
Ten aínda editados a banda sonora do filme "Kilas, O Mao da Fita" (1980), e varias colectáneas das cales se destaca "Era Unha Vez Un Rapaz" (1985) e o álbum para nenos "Sérgio Godinho Canta cos Amigos do Gaspar" (1988).