sé do porto - Wikilingue - Encydia
A Catedral (Sé) da cidade do Porto, situada no corazón do centro histórico, é un dos seus principais e máis antigos monumentos.
O inicio da súa construción data da primeira metade do século XII, e prolongouse até ao principio do século XIII. Ese primeiro edificio, en estilo românico, sufriu moitas alteracións ao longo dos séculos. Da época românica datan o carácter xeral da fachada coas torres e a bela rosácea, alén do corpo da igrexa de tres naves cuberto por bóveda de canón. A bóveda da nave central è sustentada por arcobotantes , sendo a Sé do Porto un dos primeiros edificios portugueses en que se utilizou ese elemento arquitectónico.
Na época gótica construíuse a capela funerária de João Gordo (cerca de 1333), cabaleiro da Orde dos Hospitalários e colaborador de D. Dinis, sepultado nun túmulo con jacente. Tamén da época gótica data o claustro (séc XIV-XV), construído no reinado de D. João I. Este rei casouse con D. Filipa de Lencastre na Sé do Porto en 1387 .
O exterior da Sé foi moi modificado na época barroca. Cerca de 1772 construíuse un novo portal en substitución ao românico orixinal. As balaustradas e cúpulas das torres tamén son barrocas. Cerca de 1736, o arquitecto italiano Nicolau Nasoni adicionou unha bela galilé barroca á fachada lateral da Sé.
.PNG/300px-Claustro_da_Se_(Porto).PNG)
Á esquerda da capela-mor encóntrase un magnífico altar de prata, construído na segunda metade do século XVII por varios artistas portugueses, salvo das tropas francesas en 1809 por medio dunha parede de gesso construída apresuradamente. O século XVII a capela-mor orixinal românica (que era dotada dun deambulatório) foi substituída por unha maior en estilo barroco. O altar-mor, construído entre 1727-1729, é unha importante obra do barroco joanino, proxectado por Santos Pacheco e esculpido por Miguel Francisco da Silva. As pinturas murais da capela-mor son de Nasoni.
O transepto sur dá acceso aos claustros do século XIV e á Capela de San Vicente. Unha graciosa escadaria do século XVIII de Nasoni conduce aos pisos superiores, onde os paneis de azulejos exhiben a vida da Virgem e as Metamorfoses de Ovídio .
A sé integra tres belos órganos. Un deles, no coro-alto, marca en Portugal un periodo que dá inicio ao desenvolvemento organístico. Trátase dun órgano do construtor Jann, o mesmo construtor do órgano da igrexa da Lapa (Porto), ambos promovidos polo esforzo e iniciativa do Cónego Ferreira dos Santos.
