| Informacións persoais | ||
|---|---|---|
| Nome completo | Ricardo Manuel Andrade Silva Sá Pito | |
| Data de nasc. | 10 de outubro de 1972 (37 anos) | |
| Local de nasc. | Porto, |
|
| Altura | 1,78 m | |
| Informacións profesionais | ||
| Posición | Avanzado | |
| Clubs profesionais12 | ||
| Anos | Clubs | Xogos (goles) |
| 1991–1994 1994–1997 1997–2000 2000–2006 2006–2007 |
Salgueiros Sporting CP Real Sociedad Sporting CP Standard Liège Total |
57 (17) 77 (20) 70 (6) 97 (14) 21 (2) 322 (59) |
| Selección nacional3 | ||
| 1994–2001 | 55 (15) | |
|
|
||
Ricardo Manuel da Silva Sá Pito (Porto, 10 de outubro de 1972 [1]) foi un futbolista portugués.
Foi dos xogadores máis carismáticos do Sporting Club de Portugal, e como tal é apelidado na familia Sportinguista de "Ricardo Corazón de León tanto pola súa entrega ao xogo como polo seu temperamento e carisma. Comezou a súa carreira de profesional na época de 1992/93 no xa extinguido (ao nivel do fútbol profesional) Sport Comercio e Salgueiros onde foi comprado polo Sporting Club de Portugal ao final da época seguinte.
En 1997 trasladouse para a Real Sociedad de España onde permaneceu até á temporada 1999/00 cando volveu para Portugal integrando o conxunto do entón Campión Nacional Sporting Club de Portugal. No seu palmarés, alén de 50 goles marcados na 1ª división portuguesa, encóntranse dúas Copas de Portugal e un Campionato Nacional. Ricardo Sá Pito é tamén xogador da selección nacional e conta con varías participacións en Campionatos da Europa e do Mundo. Tras unha despedida do Sporting, trasladouse para o Royal Standard de Liége, na Bélxica, utilizando no xersei o número 76, en homenaxe á afección sportinguista Xuventude Leonina que foi creada ese mesmo ano de 1976. A Xuventude Leonina tamén ostenta en todos os xogos unha tarja en honra do "gran capitán", Ricardo Sá Pito.
Acabou a carreira tras un ano no Standard, ao final da época 2006/2007 no xogo All Stars'07 realizado pola fundación Luís Figo, onde marcou o seu último gol mentres profesional de fútbol. Será para sempre lembrado pola súa garra, carácter de león e lealdade, superando ao longo da súa carreira difíciles obstáculos, como catro operacións aos xeonllos, conseguindo, contra todas as perspectivas, volver a xogar ao máis alto nivel e tornarse entón nun dos xogadores máis queridos da familia leonina.
En novembro de 2009 foi anunciado como director de fútbol profesional da Sporting, SAD.[2]
A 21 de xaneiro de 2010, abandona as funcións de director deportivo do Sporting Club de Portugal por, tras ser alegadamente desrespeitado polo xogador Liedson, se envolver en enfrontamentos verbais e físicos co mesmo.