revolución verde - Wikilingue - Encydia
Revolución verde refírese á invención e disseminação de novas sementes e prácticas agrícolas que permitiron un vasto aumento na produción agrícola en países menos desenvolvidos durante as décadas de 60 e 70.
O modelo se basea na intensiva utilización de sementes modificadas (particularmente sementes híbridas), insumos industriais (fertilizantes e agrotóxicos), mecanização e diminución do custo de manexo. Tamén son creditados á revolución verde o uso extensivo de tecnoloxía no plantio, na irrigação e na colleita, así como no gerenciamento de produción. Dunha forma crítica, a "Revolución Verde", proporcionou a través destes 'paquetes' agroquímicos a degradação ambiental e cultural dos agricultores tradicionais.
Ese ciclo de innovacións se iniciou cos adiantos tecnolóxicos do pos-guerra, aínda que o termo revolución verde só xurdise na década de 70. Desde esa época, pescudadores de países industrializados prometían, a través dun conxunto de técnicas, aumentar estrondosamente as produtividades agrícolas e resolver o problema da fame nos países en desenvolvemento. Mais, contraditoriamente, alén de non resolver o problema da fame, aumentou a concentración fundiária, a dependencia de sementes modificadas e alterou significamente a cultura dos pequenos propietarios.
A introdución destas técnicas en países menos desenvolvidos provocou un aumento brutal na produción agrícola de países non-industrializados. Países como o Brasil e a India foron algúns dos principais beneficiados na produción, mais tamén máis prexudicados ambientalmente e culturalmente, pois moitas técnicas agrícolas que harmonizavam coa produción de alimentos, foron tratadas como "atraso", e en busca da modernidade, efectuouse un caso clásico de modernización conservadora, onde, en beneficio de poucos se destruíu o patrimonio de todos.
No Brasil, pasaron a desenvolver tecnoloxía propia, tanto en institucións privadas canto en axencias gobernamentais (como a Embrapa) e universidades. A partir da Década de 1990, a disseminação destas tecnoloxías en todo o territorio nacional permitiu que o Brasil vivise un surto de desenvolvemento agrícola, coa aumento da fronteira agrícola, a disseminação de culturas en que o país é recordista de produtividade (como a soja, o milho e o algodão, entre outros), atinxindo marcas de exportación. Hai quen chame ese período da historia brasileira de Era do Agronegócio (ou Era do Agrobusiness, aínda que ese último termo soe provocativo nalgúns círculos nacionalistas).
En contrapartida ao aumento na produtividade xerados pola Revolución Verde, observouse nos países subdesenvolvidos o aumento da estrutura latifundiária, unha vez que os pequenos agricultores non conseguiron financiar os gastos necesarios para acompañar a Revolución. Tamén creouse unha dependencia tecnólogica dos países subdesenvolvidos para cos desenvolvidos, alén de moita polución sobre todo causada polo pesticida DDT, mais tamén na industria de fertilizantes.
Algúns críticos ten teses de que a Revolución Verde causou grandes impactos ambientais, como destrución dalgúns nutrientes do solo polos adubos usados en exceso, e até a polución de ríos: algúns fertilizantes escoan para os recursos hídricos, xeralmente próximos,e iso faise propositalmente para axudar na irrigação Os procesos produtivos oriundos da revolución nunca obtiveron redución nos custos de produción. Antes deste proceso de corrosão da agricultura campesiña, a produción baseábase en insumos internos, e obtiñan boa produtividade en solos ben manexados. A utilización de insumos externos (fertilizantes, biocidas) comprados a prezos altíssimos, non só aumentou os custos de produción como o deixou extremamente endividado.
