| Repolho | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Clasificación científica | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
|
Brassica oleracea, grupo Capitata |
O repolho, Brassica oleracea, grupo Capitata, é unha variedade peculiar de couve, constituíndo un dos vegetais máis utilizados na cozinha, en diversas aplicacións (sopas, conservas, acompanhamentos, masas, etc). É unha planta bianual, herbácea, da familia das Brassicaceae ou crucíferas, as follas superiores do caule aparecen encaixadas unhas nas outras, formando o que é designado como unha "cabeza" compacta (de aí o título de Capitata , dada ao grupo cultivar).
Este tipo cultivar formouse por selección a partir de especies silvestres, máis semellantes ás couves-de-follas do grupo Acephala (sen "cabeza"), originárias do Mediterrâneo, cerca do ano 100 d.C.. Entre as variedades que, á súa vez, comporta, podemos citar a couve-roxa (considerada tamén como formando parte doutro grupo: Capitata Rubra) e a couve-lombarda (que tamén se pode considerar do grupo Sabauda). A chamada couve-chinesa, semellante ao repolho, pertence a unha especie distinta, do xénero Brassica (Brassica rapa, var. pekinensis).
O repolho é usado cozinhado ou en saladas. Como se conservaba facilmente, foi un vegetal particularmente utilizado antes da invención da refrixeración como medio de conversación de alimentos frescos. O chucrute (onde se usa especialmente a variedade Krautman), constituído por repolho fermentado é un acompanhamento moi apreciado en determinadas culturas (non tanto nas mediterrânicas).
As lagartas dalgunhas bolboretas da familia Pieridae aliméntanse dalgunhas variedades de repolho (son coñecidas como "lagartas-das-couves" ou "bolboreta-das-couves"), constituíndo, por veces, auténticas pragas.
O zume da couve-roxa (ou o caldo onde foi cozida) pode ser utilizado como indicador de pH, ficando vermello en solucións ácidas e azul en solucións alcalinas.
A couve é aínda usada frecuentemente como principal ingrediente en dietas de emagrecimento, como a dieta da sopa que é, con todo, criticada polos nutricionistas por ser desequilibrada.
Táboa de contido |
Existen diversas variedades, con esixencias de cultivo distintos, tempo de maturação distintos e que implican tamén un consumo diferenciado. Mentres que algunhas variedades atinxen o punto de colleita en 50 días, producindo cabezas reducidas, a súa conservación é máis difícil, debendo ser consumidas rapidamente despois de colhidas. Outras variedades son colhidas cerca de 80 días despois do seu transplante, producindo cabezas de maiores dimensións e máis duradeiras.
O repolho pode ser sementado directamente, aínda que o normal sexa o plantio en canteiros, facéndose, posteriormente, mudas que son transplantadas definitivamente, co debido espaçamento entre as plantas, para que se poidan desenvolver de forma adecuada.
O control de pragas (míldio, afídeos, mosca-branca, lagartas, nóctuas e roscas) é importante, principalmente en caso de produción para venda posterior, xa que os consumidores evitan as follas damnificadas.