Visita Encydia-Wikilingue.con

Repolho

repolho - Wikilingue - Encydia

Como ler uma caixa taxonómicaRepolho

Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Magnaeoliophyta
Clase: Magnoliopsida
Orde: Brassicales
Familia: Brassicaceae
Xénero: Brassica
Especie: B. oleracea
Cultivares

Brassica oleracea, grupo Capitata

O repolho, Brassica oleracea, grupo Capitata, é unha variedade peculiar de couve, constituíndo un dos vegetais máis utilizados na cozinha, en diversas aplicacións (sopas, conservas, acompanhamentos, masas, etc). É unha planta bianual, herbácea, da familia das Brassicaceae ou crucíferas, as follas superiores do caule aparecen encaixadas unhas nas outras, formando o que é designado como unha "cabeza" compacta (de aí o título de Capitata , dada ao grupo cultivar).

Este tipo cultivar formouse por selección a partir de especies silvestres, máis semellantes ás couves-de-follas do grupo Acephala (sen "cabeza"), originárias do Mediterrâneo, cerca do ano 100 d.C.. Entre as variedades que, á súa vez, comporta, podemos citar a couve-roxa (considerada tamén como formando parte doutro grupo: Capitata Rubra) e a couve-lombarda (que tamén se pode considerar do grupo Sabauda). A chamada couve-chinesa, semellante ao repolho, pertence a unha especie distinta, do xénero Brassica (Brassica rapa, var. pekinensis).

O repolho é usado cozinhado ou en saladas. Como se conservaba facilmente, foi un vegetal particularmente utilizado antes da invención da refrixeración como medio de conversación de alimentos frescos. O chucrute (onde se usa especialmente a variedade Krautman), constituído por repolho fermentado é un acompanhamento moi apreciado en determinadas culturas (non tanto nas mediterrânicas).

As lagartas dalgunhas bolboretas da familia Pieridae aliméntanse dalgunhas variedades de repolho (son coñecidas como "lagartas-das-couves" ou "bolboreta-das-couves"), constituíndo, por veces, auténticas pragas.

O zume da couve-roxa (ou o caldo onde foi cozida) pode ser utilizado como indicador de pH, ficando vermello en solucións ácidas e azul en solucións alcalinas.

A couve é aínda usada frecuentemente como principal ingrediente en dietas de emagrecimento, como a dieta da sopa que é, con todo, criticada polos nutricionistas por ser desequilibrada.

Táboa de contido

Cultivo

Arquivo:Repolos.jpg
Cultivo de repolhos na Galiza, España

Existen diversas variedades, con esixencias de cultivo distintos, tempo de maturação distintos e que implican tamén un consumo diferenciado. Mentres que algunhas variedades atinxen o punto de colleita en 50 días, producindo cabezas reducidas, a súa conservación é máis difícil, debendo ser consumidas rapidamente despois de colhidas. Outras variedades son colhidas cerca de 80 días despois do seu transplante, producindo cabezas de maiores dimensións e máis duradeiras.

O repolho pode ser sementado directamente, aínda que o normal sexa o plantio en canteiros, facéndose, posteriormente, mudas que son transplantadas definitivamente, co debido espaçamento entre as plantas, para que se poidan desenvolver de forma adecuada.

O control de pragas (míldio, afídeos, mosca-branca, lagartas, nóctuas e roscas) é importante, principalmente en caso de produción para venda posterior, xa que os consumidores evitan as follas damnificadas.

Doenzas

Pragas

Conexións externas

Diversas variedades de Brassica oleracea, incluíndo plantas do grupo Acephala, couves-de-bruxelas, couves-de-sabóia, e couve-chinesa-kairan
Your Ad Here