rap - Wikilingue - Encydia
| Rap | |
|---|---|
|
Imaxe de simbolização do xénero. |
|
| Informacións xerais | |
| Orixes estilísticas | Hip hop R&B |
| Contexto cultural | Estados Unidos |
| Instrumentos típicos | Vocais, teclado electrónico |
| Popularidade | Estilo musical originário desde os anos 1970. |
Rap (en inglés coñecido como emceeing) é un discurso rítmico con rimas e poesías, que xurdiu ao final do século XX entre as comunidades negras dos Estados Unidos. É un dos cinco piares fundamentais da cultura hip hop, de modo que se chame metonimicamente (e de forma imprecisa) hip hop.
Pode ser interpretado a capella ben como cun son musical de fondo, chamado beatbox. Os cantantes de rap son coñecidos como rappers ou MCs, abreviatura para mestre de cerimonias.
Táboa de contido |
Inicio
O rap, comercializado nos EUA, desenvolveuse tanto por dentro como por fóra da cultura hip hop, e comezou coas festas nas rúas,os anos 1970 por jamaicanos e outros. Eles introducían as grandes festas populares en grandes galpões,coa práctica de ter un MC, que subía no escenario xunto ao DJ e animaba a multitude, gritando e encorajando coas palabras de rimas, até que foi se formando o rap. A orixe do Rap veu da Xamaica, máis ou menos na década de 1960 cando xurdiron os sistemas de son, que eran colocados nas rúas dos guetos jamaicanos para animar bailes. Eses bailes servían de fondo para o discurso dos "toasters", auténticos mestres de cerimonia que comentaban, nas súas intervencións, asuntos como a violencia das favelas de Kingston e a situación política da Illa, sen deixar de falar, é claro, de temas máis polémicos, como sexo e drogas. No inicio da década de 1970 moitos mozos jamaicanos foron obrigados a emigrar para os Estados Unidos da América, debido a unha crise económica e social que se abateu sobre a illa. E un en especial, o DJ jamaicano Kool Herc, introduciu en Nova York a tradición dos sistemas de son e do canto falado e foi se espallando e popularizando entre as clases máis pobres ater chegar a atinxir a alta sociedade
Etimologia
Coa aceptación da música rap nos medios sociais máis recentes (nos últimos vinte anos), a palabra rap se encontra, actualmente, "online" sendo un neologismo popular do acrónimo para rhyme and poetry (rima e poesía); porén, a pesar da asociación con poesía e ritmo, o significado da palabra rap non é un acrónimo en si, mais describe unha fala rápida que precede a forma musical (de ritmo e poesía),[1] e significa "bater".[2] A palabra (rap) é usada no Inglés británico desde o século XVI, e especificamente significando "say" ("dicir", ou "falar", "contar o conto") desde o século XVIII. Formaba parte do Inglés vernáculo afro-americano os anos de 1960, significando "conversar", e pronto despois disto, no seu uso actual, denota o estilo musical.[3]
Como exemplo do significado erudito da palabra, en Inglés, podemos citar un vendedor, nun ambiente comercial, en que este está facendo a "falação" del para a venda do produto; vostede pode dicir que esta "falação" é o "rap" del. Usado como en "that's his rap" (ou "that is my rap"), significando: "Este é o papo del" (ou "meu papo"). O Rap, neste exemplo, é a "idea que alguén quere lle vender"; a "explicación", en si; o "papo."
Rap na Música
Rap, na música, é extremamente fidedigna á improvisação poética sobre unha batida o tempo rápido e frecuentemente só é acompañada polo son do baixo, ou sen acompanhamento. Rap é un estilo musical raro en que o texto é máis importante que a liña melódica ou a parte harmônica; sendo un dos dous únicos estilos musicais da historia da música occidental en que o texto é máis importante que a música---o outro sendo o canto gregoriano, en que a música era unha monodia, homofônica, marcada polo ritmo, e a melodía relixiosamente non podía nunca sobressair o texto litúrgico. O rap non usa melodías e motivos decorativos e harmônicos con arranxos elaborados dos insrumentos, mais válese soamente en quão rápido o cantante narra a súa "fala" con moi pouca musicalidade adicionada a súa poesía. A música rap tamén ten unha similaridade distinguida coa música celta en que fórmase unha brincadeira na cal os cantantes tentan duelar súas frases con rimas, rapidamente improvisar e humorísticas; alternadamente, un desafiando o outro nas rápidas frases intelixentes; quen gaña---deixando o outro esgotado sen ideas---non pagada polas bebidas. Esta influencia indireta e non intencional veu da música de raíz, de folclore, importada polos inmigrantes escoceses e irlandeses que migraram para o sur dos EUA, das facendas de plantación, como a música afro-americana, que polo pobo do sur, coa música de improvisação, no Jazz de raíz, xorde nos duelos de banjo (country) despois, e deses "duelos" aparece tamén, moito máis tarde, o rap.
Historia
O rap, comercializado nos EUA, desenvoleu-se tanto por dentro como por fóra da cultura hip hop, e comezou coas festas nas rúas,os anos 1970 por expatriados jamaicanos e outros. Estes introducían as grandes festas populares en grandes galpões,coa práctica de ter un MC, que subía no escenario xunto ao DJ e animaba a multitude, gritando, encorajando máis e máis coas palabras de rimas, até que foi se formando o rap.
As raíces
A orixe do rap remonta á Xamaica, máis ou menos na década de 1960 cando xurdiron os sistemas de son, que eran colocados nas rúas dos guetos jamaicanos para animar bailes. Eses bailes servían de fondo para o discurso dos "toasters", auténticos mestres de cerimonia que comentaban, nas súas intervencións, asuntos como a violencia das favelas de Kingston e a situación política da Illa, sen deixar de falar, é claro, de temas máis prosaicos, como sexo e drogas. No inicio da década de 1970 moitos mozos jamaicanos foron obrigados a emigrar para os Estados Unidos da América, debido a unha crise económica e social que se abateu sobre a illa. E un en especial, o DJ jamaicano Kool Herc, introduciu en Nova York a tradición dos sistemas de son e do canto falado, que se sofisticou coa invención do scratch, un discípulo de Herc. O primeiro disco de rap que se ten noticia, foi rexistrado en vinil e dirixido ao gran mercado (as gravacións anteriores eran "piratas") ao redor de 1978 , contendo a célebre King Tim III da banda Fatback. O rap, así como o pagode e o blues, no seu surgimento era un ritmo máis común entre persoas de clase social máis baixa e que, co tempo, invadiu o mercado de todos os grupos sociais---sendo un dos estilos musicais que máis vendeu no mercado popular dos anos 1990 até o inicio da década de 2000; mais, desde 2006, a venda do rap ten caído drasticamente, preocupando as grandes gravadoras deste estílo musical.[4]
"Ancestral directo" do rap pode ser considerado o funk, ou o jazz, músicas afro-americanas que presentan elementos semellantes. Outro ritmo ao cal o rap é tributario é o toast, que consiste en versar sobre unha versión instrumental ou dunha versión dub dalgunha canción reggae, sempre no ritmo da batida. Esa tradición foi levada aos Estados Unidos por inmigrantes jamaicanos, como o DJ Kool Herc. Nos Estados Unidos, a base de Reggae foi substituída por unha batida tirada do funk, a través da utilización de dous discos idénticos dos cales era aproveitada só a parte instrumental da música, chamada break (os "breques," como nas paradas repentinas da percusión nunha batucada).
As primeiras gravacións de rap datan do inicio dos anos 1970, con algúns grupos como os Last Poets e Gil Scott Heron. Nesa época, trátase simplemente da declamação dun texto so o ritmo das batidas de tambores africanos, sendo a negritude o tema de predilecção.
Na actualidade, os MCs utilizan, como base, batidas doutras músicas habilmente extraídas polos DJs, ou bases montadas electronicamente, ou, aínda, instrumentos tocados por músicos.
Un recurso moi presente no rap son os samples ("mostras"), que son pequenas "pedazos" doutras músicas, covers (pre-gravadas), e inseridas dixitalmente nunha "nova" música. Os samples tanto poden ser da parte instrumental dunha música como poden ser de vocais.
Inicialmente, os temas das letras xiraban en torno a asuntos como festa e diversión, que aos poucos foron substituídos por outros temas como as desigualdades sociais e o combate ao racismo. vinte anos despois, se tornou un dos estilos musicais máis popular en todo o mundo, sendo moi difundido principalmente nos EUA, na Francia, no Xapón e no Brasil. A primeira música de rap a xurdir no Brasil foi "Kátia Flávia", en 1987, de autoría de Fausto Fawcett e Laufer. En Portugal a primeira compilação de rap xurdiu en 1994 co designación de Rapública.
Freestyle
Modo de cantar o rap de forma improvisar. Colocando versos feitos na hora, baseados nos versos dos seus adversarios. Xeralmente os MC's participan de rachas, disputas de free style onde un tenta ser mellor do que o outro.
Gangsta Rap
Cando se fala en Gangsta Rap o que vén a mente de moitos é músicas falando sobre "mulleres", "carrões" e "festas", mais a verdade é que iso non ten nada a ver co estilo. Cando o asunto é Gangsta Rap a temática é completamente outra. O grupo que fixo o Gangsta Rap se tornar coñecido no mundo todo foi o N.W.A ,formado polo finado Eazy-E, por Dr. Dre, Ice Cube, Mc Ren e Dj Yella, eles falaban sobre a brutalidade da vixía, sobre os problemas que afectan as comunidades, as rixas que acontecen no gueto, e sobre o tráfico, que é o comercio máis activo na maioría das periferias, e como nos EUA os Bloods & Crips habían se espallados como unha epidemia, e as letras se parecían moito co estilo de vidas dos membros de gangues, se deu o nome a ese estilo de rimar de Gangsta Rap.
O Gangsta Rap (Rap Gângster) xurdiu nos Estados Unidos no medio dos anos 1980 cos Run DMC (e outros)como LL Cool J. Con letras duras e brutais o gangsta rap pronto gañou espazo na mídia mundial. Entre os maiores gangsta rappers destácanse 2pac, N.W.A., Compton Most Wanted, entre outros, que entre as súas rimas falaban das desigualdades e do racismo alem do odio que sentían uns polos outros. Desde entón o mundo do gangsta rap evolucionou moi e hoxe en día os rappers poden falar e facer músicas falando de todo, ou sexa, poucos aínda valorizan as raíces culturais, dese estilo que foi criticado por Spike Lee por en súa opinión, facer crer que ler e estudar é cousa de branco. Outro grupo que se destacou (e aínda se destaca) cando o gangsta rap estaba xurdindo foi o N.W.A. - Niggas With Attitude, formado en 1986 por Dr. Dre, MC Ren, Eazy-E, Ice Cube e nas pickups, o DJ Yella. O grupo se tornou notorio polas súas letras pesadas, especialmente como "Fuck tha Police", de 89, que resultou no FBI enviando unha carta de aviso para a Ruthless Record, suxerindo que o grupo tomase máis coidado co que dicía.
Rappers e grupos de Portugal
Ver artigo principal: Anexo:Alista de rappers e grupos de rap portuguesesRappers e grupos do Brasil
Ver tamén
Conexións externas
Referencias
- ↑ Oxford English Dictionary (Dicionario de Inglés Oxford). Oxford University Press. ISBN13: 9780195170771
- ↑ Dictionary.con .Páxina visitada en 2 de febreiro de 2008.
- ↑ Safire, William. (1992). ON LANGUAGE; The rap on hip-hop. The New York Times Magazine.(en inglés)
- ↑ USA Today---Newsalert, "Declining Rap Music Sales Point cho Disaster For Music Industry", xuño 2007. Visitado 25 de agosto de 2008.(en inglés)
mwl:Rap
