|
|
|
| Gentílico | Riotintense |
| Concello | Gondomar |
| Área | 9,5 km² |
| Poboación | 47 695 hab. (2001) |
| Densidade | 5 317,2 hab./km² |
|
|
|
| Localización no concello de Gondomar. | |
| Fundación | 1867 |
| Orago | S. Cristóvão (fin de semana seguinte a 11 de xullo) |
| Enderezo da Xunta de Freguesía |
Largo do Mosteiro, s/n - 4435-346 Río Tinto |
| Código postal | 4435 Río Tinto |
| Sitio na internet | www.jf-riotinto.pt |
| Correo electrónico | geral@jf-riotinto.pt |
| Freguesías de Portugal. |
|
Río Tinto é unha cidade e freguesía portuguesa do concello de Gondomar e do distrito do Porto, con 9,5 km² de área e 47 695 habitantes (censo de 2001).[1] Densidade: 5 317,2 h/km².
Táboa de contido |
Río Tinto ten o seu nome ligado ao río que a atravesa, habendo mesmo unha lenda que explica o seu topónimo.
No inicio do século IX, os Cristiáns gañaban terreo aos Mouros. Gobernaba o Conde Hermenegildo Gutierres o territorio da Galiza até Coímbra, tendo como centro o Porto.
Con todo, o Califa Abderramão II, cun poderoso exército, fixo unha violenta arremetida, cercando a cidade do Porto. O Rei Ordonho II descendeu en socorro do seu sogro, o Conde Gutierres, conseguindo afastar os Mouros e perseguíndoos para lonxe da cidade. Xunto a un límpido ribeiro, trabouse a sanguenta batalla. Na memoria do pobo, ficou o sangue derramado que, de tan abondoso, tingiu as cristalinas augas do río, pasando desde entón a chamarse Río Tinto.
O río atravesa a freguesía sensibelmente a medio, nunha orientación aproximada Norte-Sur. Nace en Ermesinde , moi preto do límite norte da freguesía e é a principal, e case única, liña de auga que existe na localidade. Durante séculos, o río forneceu á poboación auga e peixe. As lavadeiras gañaban a vida nas súas augas, proliferavam nas marxes os moinhos, cuxos moleiros disputaban cos labregos a auga das regas. Máis recentemente, durante a última década do século XX, o río que corre en Río Tinto foi albo dun crime ecolóxico, tendo unha parte considerábel da súa extensión sido entubada e enterrada a algúns metros abaixo da superficie do solo, de forma a facilitar a expansión urbanística do pequeno municipio.
A povoação de Río Tinto é anterior á creación do reino de Portugal . O lugar pertencía ao antigo xulgado da Maia, e identificábase pola existencia dun antigo convento de Agostinhas, actual Quinta das Freiras, fundado en 1062 . D. Afonso Henriques, tras a creación do reino de Portugal, protexeuno dándolle foro de couto a 20 de maio de 1141 , foro ese renovado polos monarcas posteriores. Este couto englobaba as aldeas de Vila Cova, Ranha, Rebordãos, Quintã, Triana, Portela, Areosa, Piñeiro, Gesta, Brasoleiro, Forno, Santegãos, Carreiros, Medancelhe, Parella, Lourinha, Sevilhães, Perlinhas, Ferraría, Vendas Vellas, Vendas Novas, Cavada nova, San Sebastão, Vale de Flores, Soutelo, Mendalho, Ameneiral e Mosteiro. En 1801 tiña 2 675 habitantes.
Do mosteiro que caracterizaba e daba importancia ao couto de Río Tinto nada resta actualmente. Sábese, porén, que foi extinguido á 6 de xaneiro de 1535 , ficando cos seus privilexios o mosteiro beneditino de Avé Maria no Porto.
En 10 de decembro de 1867 , a través dun decreto, deuse a creación do concello de Río Tinto. Del formaban parte sete paróquias civís: Augas Santas, Covêlo, Gondomar, São Pedro da Cova, Río Tinto, Valbom, San Vicente de Alfena e Valongo. Este concello existiu até 14 de xaneiro de 1868 . En 28 de xuño de 1984 volveu a ser vila, agora con dúas freguesías - Río Tinto e Baguim do Monte. Desde 21 de xuño de 1995 , once anos despois de ser elevada a vila, foi oficialmente creada a cidade de Río Tinto, constituída polas freguesías de Río Tinto e Baguim do Monte. Xuntamente estas dúas freguesías posúen aproximadamente 70,000 habitantes. Existe un forte desexo de moitos residentes de ser creado un municipio autónomo.
Fondo azul cunha espada espetada no Río, Tinto do sangue (lenda que atribúe o nome da localidade á batalla entre Cristiáns e Mouros). Á dereita da espada, encóntranse 2 espigas (milho e trigo) e, á súa esquerda, unha roda dentada, que lembra a actividade agrícola de outrora, e a segunda que simboliza a industria que se foi desenvolvendo a partir do inicio deste século.
O Centro Comercial Parque Nascente, en Río Tinto, xunto á Circunvalação do Porto, abriu ao público en 2003.
O Centro posúe 63.500 m² de Área Bruta Locável (ABL), dos cales 35 mil destinados á Galeria Comercial e os restantes repartidos entre o hipermercado Jumbo, o hipermercado de bricolage (DIY) Leroy Merlin e o Centro Automóbil Norauto.
O Parque Nascente, xestionado pola Sogecaec, empresa do grupo Ségécé (propiedade da Klépierre), é o quinto maior centro comercial do país, tendo un total de 152 tendas, distribuídas por tres pisos. Destácase a área do lecer, con 12 salas de cinemas Lusomundo e unha Praza de Restauración con cerca de 40 restaurantes.
O empreendimento comprende aínda un parque de estacionamento con capacidade para 3.400 viaturas e está aberto ao público diariamente, entre as 09h00 e as 24h00.
O Parque Nascente ten unha localización privilexiada, con acceso directo á Vía de Cintura Interna, a través do nó do Mercado Abastecedor, á Circunvalação, estando próximo ao IC29 e das autoestradas A3 e A4.
Para alén dos varios accesos, o Parque Nascente conta aínda cunha boa rede de transportes públicos, con paraxes das principais empresas de transporte por estrada: STCP, Resende, Gondomarense e ETG.
Centro Comercial Parque Nascente Praceta Parque Nascente, 35 4435-182 Río Tinto
Quiosque de Informacións: 220119999 Administración: 220119990
Coa consignação da empreitada de construción da Liña de Gondomar ao consorcio Somague/Soares da Costa/Moto Engil/Monte Adriano/Efacec, arrancou a Segunda Fase do sistema do Metro do Porto. O treito Estadio do Dragón – Venda Nova da Liña de Gondomar é o primeiro dun conxunto de investimentos programado para os próximos anos e que virán practicamente duplicar a actual extensión da rede do Metro do Porto.
A construción da Liña de Gondomar, adxudicada a aquel consorcio polo valor de 97,5 millóns de euros, ten un prazo de execución de 560 días. O valor total deste investimento, incluíndo proxecto e expropriações, ascende a 135 millóns de euros. Esta nova liña de Metro, servindo a zona Este de a Área Metropolitana do Porto, ten unha lonxitude aproximada de 7 quilómetros e integra 10 novas estacións de superficie.
O trazado definido entre a Estación Estadio do Dragón e a Estación Venda Nova, serve zonas de elevada densidade poboacional. Entre aquelas dúas estacións, a liña describe un «V» invertido: partindo da freguesía de Campanhã , aínda no Porto, segue para Norte até Río Tinto e Baguim do Monte, descendendo despois até Cabanas. Cerca dun quilómetro do traxecto faise en túnel – cruzando a fronteira entre o Porto e Gondomar e evitando conflitos coas liñas da CP e coa Estrada da Circunvalação.
Todas as estacións do Metro construídas no concello de Gondomar van ser servidas por parques de estacionamento. Cada cal terá unha capacidade media de cen lugares, promovendo a intermodalidade e facilitando a entrada no sistema.
A primeira semana de 2010, as vivendas próximas das construcções do treito do metro foron albo de cheas severas. A Metro Do Porto responsabilizouse por calquera danos nalgunhas rúas afectadas, sendo que outras aínda continúan en fase de decisión.
Cantarinhas da Triana