quipapá - Wikilingue - Encydia
| Municipio de Quipapá | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 19 de maio | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 1900 (109–110 anos) | ||||
| Gentílico | quipapaense | ||||
| Lema | Quipapá de Todos | ||||
| Prefecto(a) | Reginaldo Machado Días (PSB) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa |  Pernambuco |
||||
| Mesorregião | Mata Pernambucana IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Mata Meridional Pernambucana IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Canhotinho, Jurema, San Benedito do Sur e Panelas (Pernambuco). San José da Laje e Ibateguara (Alagoas). | ||||
| Distancia até a capital | 180 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 225,6 km² | ||||
| Poboación | 25.603 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 83,02 hab./km² | ||||
| Altitude | 462 m | ||||
| Clima | Tropical chuvoso, quente e húmido con choivas no outono e inverno As' | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,579 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 51.232 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.249,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Quipapá é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco .
Táboa de contido |
Historia
Xeografía
Localízase a unha latitude 08º49'40" sur e a unha longura 36º00'42" oeste, estando a unha altitude de 462 metros. Está situada na microregião da Zona da Mata Sur ou Mata Meridional pernambucana.
Divisa cos municipios de Panelas, Sâo Benedito do Sur, Jurema e Canhotinho, municipios pernambucanos, e aínda Ibateguara e San José da Laje, municipios Alagoanos.
Súa poboación estimada en 2008 é de 25.301 habitantes.
Posúe unha área de 225,68 km².
Seu relevancia é formado é montañoso. E os ríos Piranji, Areas e Quipapá, alén de moitos riachos perenes, forman súa hidrografia.
Fica a aproximadamente 180 km da capital Arrecife, ficando aínda próxima (en media 60 km) o municipios polo como Caruaru, Garanhuns e Palmares.
É cortada polas estradas BR-104, PE-126 e PE-177. A primeira liga o municipio as cidades de Maceió/AL e Caruaru/PE. A segunda e a terceira estradas ligan Quipapá as cidades de Palmares e Garanhuns respectivamente.
Economía
Durante case todo o século XX, o municipio tivo destaque na rexión, coa monocultura da cana de azucre e a Fábrica Auga Branca, industria de grande porte do sector sucroalcooleiro, que eran, xuntos, a mola propulsora da economía local.
A mediados dos anos 90 porén, o esgotamento do solo - debido probabelmente a falta de manexo adecuado do mesmo -, anos seguidos de clima hostil a cultura da cana, aliados a cuestións laboristas iniciadas por ex-funcionarios e problemas na área administrativa, provocaron a derrocada da Fábrica Auga Branca, que tivo súa quebra decretada oficialmente pola Xustiza en 1997. Traxe que provocou unha onde de desemprego sen precedentes na Historia da rexión e un consecuente êxodo de centenares de traballadores, directa e/ou indirectamente afectados polo fin das actividades da fábrica e do plantio en larga escala da cana no municipio, para diversas partes do país, principalmente para o municipio de São Paulo.
Actualmente, a economía quipapaense ten como base de sustentação o funcionalismo público municipal, xuntamente cos programas sociais dos gobernos federal e estadual - realidade vivenciada por centenares de municipios brasileiros.
Na zona rural, a agropecuária participa de forma máis tímida da economía, valendo destacar: a agricultura de subsistência, promovida polas familias que residen - en número cada vez menor - no campo; os asentamentos de bananeiras e aracati - antigas propiedades da falida Fábrica Auga Branca - e súas producións aínda en pequena escala; e, a creación de gado de corte, originária en súa gran parte dos latifúndios espallados pola zona rural do municipio.
A falta dun conxunto de factores, tales como existencia dunha man de obra calificada, incentivos governamentai e a existencia dunha infraestrutura local é probabelmente, a maior barreira para o impulsionamento da economía e consecuentemente do crecemento local, principalmente por medio da instalación de empresas xeradoras de emprego e encaixe. Situación que continúa provocando un êxodo, en proporcións pequenas, porén continuo, de mozos quipapaenses, que terminan a educación básica e se dirixen aos grandes centros urbanos das máis diversas partes do Brasil, en busca de oportunidades de emprego e de proseguimento nos estudos.
Con todo, o municipio posúe un gran potencial turístico -aínda pouco explotado - con destaque para as moitas nascentes que se espallan por todo o seu territorio. Destácase neste sector o Engenho Laje Bonita, empreendimento local que explota o turismo rural sustentábel con destaque tamén para o aspecto histórico da localidade.
Fillos Ilustres
Epaminondas Bezerra - Nacido en Quipapá en 8 de xullo de 1897 , foi o creador da Paixón de Cristo de Nova Xerusalén, en Facenda Nova. Pasou a responsabilidade do Drama do Calvario para a parella Plinio e Diva Pacheco en 1970.
Jaime Nicola - Renomado artista quipapaense, con obras espalladas polo Brasil e polo mundo. Merece destaque súas obras esculpidas en madeira nobre, que conquistaron a crítica máis especializada do país.
Jerônimo Gueiros - Nacido en 30 de setembro de 1880 , salientábel atuante na área intelectual do Arrecife como ministro presbiteriano, profesor de Portugués e director da antiga Escola Normal Oficial. Colaborador do Xornal do Commercio, A Provincia, Diario de Pernambuco e Xornal do Arrecife. Membro do Instituto Arqueolóxico, Xeográfico e Histórico de Pernambuco. Membro tamén da Academia Pernambucana de Letras, a cal presidiu de 1938 a 1948.
Waldemar Lopes - Nacido en 1 de febreiro de 1911 , poeta, xornalista. Traballou no IBGE e na OEA. Faleceu en 21 de outubro de 2006 .
Referencias
- ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
- ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
2. Profesor de Historia George Antonio dos Santos 3. Acervo Dixital do Diario de Pernambuco
