química orgánica - Wikilingue - Encydia
A Química Orgánica é unha división da Química que foi proposta en 1777 polo químico sueco Torbern Olof Bergman. A química orgánica era definida como un ramo químico que estuda os compostos extraídos dos organismos vivos. En 1807, foi formulada a Teoría da Forza Vital por Jöns Jacob Berzelius. Ela baseábase na idea de que os compostos orgánicos precisaban dunha forza maior (a vida) para seren sintetizados.
En 1828, Friedrich Wöhler , discípulo de Berzelius, a partir do cianato de amônio, produciu a ureia; comezando, así, a caída da teoría da forza vital. Esa obtención ficou coñecida como síntese de Wöhler. Tras, Pierre Eugene Marcellin Berthelot realizou toda unha serie de experiencias a partir de 1854 e en 1862 sintetizou o acetileno. En 1866, Berthelot obtivo, por quecemento, a polimerização do acetileno en benzeno e, así, é derrubada a Teoría da Forza Vital.
Enténdese que a definición de Bergman para a química orgánica non era adecuada, entón, o químico alemán Friedrich August Kekulé propuxo a nova definición acepta actualmente: “Química Orgánica é o ramo da Química que estuda os compostos do carbono”. Esa afirmación está correcta, con todo, nin todo composto que contén carbono é orgánico, por exemplo o dióxido de carbono, o ácido carbónico, a Grafite, etc, mais todos os compostos orgánicos contén carbono.
Esa parte da química, alén de estudar a estrutura, propiedades, composición, reaccións e síntese de compostos orgánicos que, por definición, conteñan carbono, pode tamén conter outros elementos como o osíxeno e o hidrogênio. Moitos deles conteñen nitrogênio, halogênios e, máis raramente, fósforo e enxofre.
Táboa de contido |
Características
Dentro da química orgánica existen as funcións orgánicas (compostos ôrganicos de características químicas e físicas semellantes). Existen moitas funcións, sendo as máis comúns:
- Hidrocarbonetos (Alcanos, Alcenos, Alcinos, Alcadienos, Alcadiinos, Alceninos, Cicloalcanos, Cicloalcenos)
- Isonitrilas
As razóns para que haxa moitos compostos orgánicos son:
- A capacidade do carbono de formar conexións covalentes con el mesmo. San solventes dos compostos orgánicos: o éter e o alcol, por exemplo.
- O raio atómico relativamente pequeno do Carbono en relación aos outros elementos da familia 4A.
Características do Carbono
- Efectúa 4 conexións sigma (Tetravalente).
- Conexións múltiples.
- O carácter da conexión é anfótero (non importa se é metal ou non-metal).
- Formar cadeas carbónicas (aminoácidos, proteínas, ácidos nucléicos, diesel, etc).
- O Carbono é equivalente
- O Carbono pode se mover.
- O carbono nao muda súa estrutura molecular.
Nomenclatura dos compostos orgánicos
Na química orgánica, compostos orgánicos son nomeados de acordo con:
Hidrocarbonetos [presentan soamente carbono e hidrogênio en súa fórmula molecular]:
Prefixo
Nomenclatura dos Alcanos Lineares: nº de Carbonos Nome:
- : Met
- : Et
- : Prop
- : But
- : Pent
- : Hex
- : Hept
- : Oct
- : Non
- : Dec
- : Undec
- : Dodec
Intermediario
É indicado pola clasificación da cadea canto á saturação:
Saturada (an): Aquelas que posúen só conexións simples entre carbonos.
Insaturada: aquelas que posúen conexións dobres ou triplas entre carbonos.
- conexión dobre ---> EN
- conexións dobres ---> DIEN
- conexións dobres ---> TRIEN
- conexión tripla ---> IN
- conexións triplas---> DIIN
- conexións triplas---> TRIIN
- conexión dobre e unha conexión tripla -> ENIN
Sufixo
HIDROCARBONETOS ---> O
ÁC. CARBOXÍLICOS --> ácido ÓICO
CETONA ------------> ONA
ALDEIDO -----------> AL
ALCOL ------------> OL
ÉSTER -------------> hidrocarboneto+ACTO de ILA
ÉTER --------------> Prefixo do hidrocarboneto menor+oxi+nome do hidrocarboneto maior ex:metoxietano
Exemplo dun composto
- CH4 -
1 CARBONO: met +
SATURADA: an +
HIDROCARBONETO: o
ENTÓN: met+an+o ----> METANO
CH3 - CH2 - CH2 - CH3
4 CARBONOS:BUT
SATURADA:AN
HIDROCARBONETO:O
ENTÓN: but+an+o ----> BUTANO
Familias de compostos orgánicos
Ver Compostos da química orgánica ch3-ch2-ch2-ch2-ch3
Reaccións en química orgánica.
- Substitución
- Eliminación
- Reacción de Wolff-Kischner
- Rearranjo de Beckmann
- Reacción de Diels-Alder (Cicloadição)
- Oxidação de Swern
- Oxidação dun alcol
- Alquilação de Friedel-Crafts
- Reacción de Pinner
- Reaccións de Wurtz e de Wurtz-Fittig
- Reacción de Bucherer
- Reacción de Cannizzaro
- Reacción de Chugaev
- Reacción de Claisen
- Reacción de Etard
- Redución de Clemmensen
- Reacción de Grignard
- Condensação aldólica
- Fermentação acética
Ver tamén
- Isomeria espacial
- Nomenclatura IUPAC
- Nomenclatura química
- Clasificación dos atomos de carbono
