Prosa é o nome que se dá á forma dun texto escrito en parágrafos.
"Prosa" é unha palabra de dobre sentido, pois pode designar unha forma (un texto escrito sen divisións rítmicas intencionais -- alleas á sintaxe, e sen grandes preocupacións con ritmo , métrica, rimas, aliterações e outros elementos sonoros), e pode designar tamén un tipo de contido (un texto cuxa función lingüística predominante non é a poética, como por exemplo, un libro técnico, unha novela, unha lei, etc...). Na acepção relativa á forma, "prosa" contraponse a "verso"; na acepção relativa ao contido, "prosa" contraponse a "poesía".
Aristóteles xa observaba, en súa "Poética", que nin todo textoescrito en verso é "poesía", pois na época era común se usar os versos até en textos de natureza científica ou filosófica, que nada tiñan a ver con poesía. Da mesma forma, nin todo que é escrito en forma de prosa ten contido de prosa.
O lingüista Roman Jakobson define "poesía" a partir das funcións da linguaxe: "poesía" é o texto en que a función poética predomina sobre as demais. Así, un texto escrito en forma de prosa pode ser considerado de "poesía", se súa función principal, súa finalidade, for poética. A tal texto pódese dar o nome de prosa poética ou poesía en prosa. Pois é "prosa" en súa forma; mais "poesía" en súa función, en súa essência, nos sentimentos que transmite.
Historicamente, o marco de inicio da prosa poética é xeralmente asociado aos simbolistas franceses, entre os cales Baudelaire e Mallarmé; no Brasil ese inicio tamén está asociado aos simbolistas, principalmente ao Poeta Negro: o gran Cruz e Sousa, que ten cinco obras en prosa poética: Tropos e Fantasias (1893); Missal (1893); Evocações (1898); Outras Evocações (obra póstuma) e Dispersos (obra póstuma).
A partir do século XX o xénero foi adoptado por moitos poetas e poetisas, de estilos e inclinacións moi diversos. A esas obras está reservado ese novo espazo, que xa de saída inclúe algunhas obras de poetas como Cláudio Willer e José Geraldo Neres que xa formaban parte de noso acervo. Hoxe presentamos un novo poeta adepto dese xénero: Jorge Amaral.
Acostúmase dividir a prosa en tres subgêneros especificadores: a novela, o conto e a novela.
A novela é un tipo de historia onde hai un conflito principal, prolongado con conflitos menores, vindos dos paneis de época, das divagações filosóficas, da observación dos costumes, etc.
O conto é un tipo de historia máis curta, construído xeralmente cun único conflito, con poucas personaxes.
A novela tamén é un tipo de historia curta, que pode presentar un ou máis conflitos (normalmente de tamaño intermediario entre o conto e a novela, coa particularidade da novela ter unha marcha máis episódico, dando a impresión de capítulos separados.
Vale destacar que, en relación a estrutura temos dous tipos de texto: Poesía e Prosa.
krc:Проза