Cor é unha percepción visual provocada pola acción dun feixe de fotons sobre células especializadas da retina, que transmiten a través de información pre-procesada no nervio óptico, impresións para o sistema nervioso. A cor dun material é determinada polas medias de frecuencia dos paquetes de onda que as súas moléculas constituintes refletem. Un obxecto terá determinada cor se non absorber xustamente os raios correspondentes á frecuencia daquela cor. Así, un obxecto é vermello se absorbe preferencialmente as frecuencias fóra do vermello.
É relacionada cos distintas lonxitude de onda do espectro eletromagnético. San entendidas polas persoas, en faixa específica (zona do visíbel), e por algúns animais a través dos órgaos de visión, como unha sensación que nos permite diferenciar os obxectos do espazo con maior precisión. Considerando as cores como luz, a cor branca resulta da sobreposição de todas as cores, mentres o negro é a ausencia de luz. Unha luz branca pode ser decomposta en todas as cores (o espectro) por medio dun prisma. Na natureza, esta decomposição orixina un arco-iris.
|
Azul é unha das tres cores-luz primarias, e cor-pigmento secundaria, resultado da sobreposição dos pigmentos ciano e magenta. Súa lonxitude de onda é da orde de 455 a 492 nanómetros do espectro de cores visíbeis.
O azul acostuma estar asociado á frialdade, depresión, monotonía. E, por iso mesmo, tamén á paz, á orde, á harmonía. Entre os matices, é o menos expansivo aos ollos. Sinônimos: cerúleo, cárdeo, celeste, azul e safira.
Algúns tons de azul: azul-bebé, azul-celeste, azul-cobalto, azul-mariño, azul-esverdeado, azul-turquesa, azul-caribe, azul-inverno, etc.
|
| Cor primaria |
Cor secundaria |
|
Cor primaria é unha cor que non pode ser decomposta noutras cores. Esas cores son mesturadas entre si para producir as demais cores do espectro. Cando dúas cores primarias son mesturadas, prodúcese o que se coñece como cor secundaria, e ao se mesturar unha cor secundaria cunha primaria xorde unha cor terciária.
Tradicionalmente, o vermello, o azul e o amarelo son tratadas como as cores primarias nas artes plásticas. Ese sistema de clasificación é coñecido como RYB. Non obstante, esa é unha definición errada do punto de vista científico. A pesar de calquera escolla de cores primarias ser esencialmente arbitraria, unha vez que o espectro de luz é continuo, en se tratando de cores subtrativas (que suman ao negro, ex.: pigmentos) a escolla habitual é ciano, magenta, e amarelo; mentres que para cores aditivas (que suman ao branco, ex: luz) son usados vermello, verde e azul.
|
Cores secundarias son as cores que se forman pola mestura de dúas cores primarias, en partes iguais.
No inicio, a teoría dos pigmentos era restrinxida á pintura. Os antigos pintores xa facían mesturas antes da moderna ciencia das cores, e as tintas usadas até entón eran poucas. No sistema RYB, que emprega a teoría das cores de Leonardo da Vinci, as cores secundarias son:
- Verde - formado por azul e amarelo
- Laranxa - formado por amarelo e vermello
- Violeta (ou púrpura) - formado por azul e vermello
Modernamente, con todo, considérase dous casos de clasificación de cores: o aditivo (ou luminoso) e o subtrativo (ou refletivo), unha vez que o sistema RYB non representa de traxe todas as cores perceptíveis polo ollo humano. As cores primarias dun caso son secundarias do outro, e viceversa.
|
| Cor terciária |
Cores complementarias |
|
Cor terciária é unha cor composta por unha cor primaria e unha cor secundaria. San en total seis cores, a saber:
A definición das cores terciárias independe do caso ser aditivo (RGB) ou subtrativo (CMY), as cores son sempre as mesmas, e coas mesmas combinacións.
|
Cores complementarias son cores que, en certo sentido, son opostas unhas ás outras. A acepção desas cores varía dentro da ciencia das cores, na arte e no proceso de impresión.
Na ciencia das cores, dúas cores son chamadas complementares se, cando mesturadas, producen o negro, o branco ou algunha graduação de cinza . Nos sistemas de cores máis perceptíveis, o branco está no centro do espectro e as cores complementarias se sitúan unha ao lado oposto da outra.
|
| Teoría das cores |
Espazo de cores |
|
Teoría das cores - de máis antiga teoría sobre cores que se ten noticia é de autoría do filósofo grego Aristóteles, o cal concluíu que as cores eran unha propiedade dos obxectos. Así como peso, material, textura, eles tiñan cores. E, pautado pola máxica dos números, dixen que eran en número de seis, o vermello, o verde, azul, amarelo, branco e negro.
O estudo de cores sempre foi influenciado por aspectos psicolóxicos e culturais. O poeta medieval Plínio certa vez teorizou que as tres cores básicas serían o vermello vivo, o ametista e unha outra que chamou de conchífera. O amarelo foi excluído desta lista por estar asociado a mulleres, pois era usado no véu nupcial.
|
Espazo de cores (tamén sistema de cores ou espectro de cores) é un modelo abstrato matemático para formalizar a descrición de cores a través de tuplas de números, tipicamente formadas por tres ou catro elementos. RGB e CMYK son espazos de cores.
Un Espazo de memoria pode ser visto como un sistema definido por unha base representativa dos compoñentes, de acordo coa definición do espazo considerado. A representación de calquera cor pode entón ser feita á custa da combinación deses compoñentes. San normalmente tridimensionais.
|
| CMYK |
RGB |
|
CMYK é a abreviatura do sistema de cores formado por Ciano (Cyan), Magenta (Magenta), Amarelo (Yellow) e Negro (black).
A letra K no final significa Key pois o negro que é obtido coas tres primeiras cores, CMY, non reproduce fielmente tons máis escuros, sendo necesario a aplicación de negro "puro".
O CMYK funciona debido á absorção de luz, polo que as cores que son vistas veñen da parte da luz que non é absorbida. Este sistema é empregado por prensas, impressoras e fotocopiadoras para reproducir a maioría das cores do espectro visíbel, e é coñecido como quadricromia. É o sistema subtrativo de cores, en contraposición ao sistema aditivo, o RGB.
|
RGB é a abreviatura do sistema de cores aditivas formado por Vermello (Red), Verde (Green) e Azul (Blue). O propósito principal do sistema RGB é a reprodución de cores en dispositivos electrónicos como monitores de TV e computador, "datashows", scanners e cámaras dixitais, así como na fotografía tradicional. En contraposición, impressoras utilizan o modelo CMYK de cores subtrativas.
O modelo de cores RGB é baseado na teoría de visión colorada tricromática, de Young-Helmholtz, e no triângulo de cores de Maxwell . O uso do modelo RGB como padrão para presentación de cores na internet ten súas raíces nos padrões de cores de televisións RCA de 1953 e no uso do padrão RGB nas cámaras Land/Polaroid, pos Edwin Land.
|
| Alista de cores |
|
Saiba máis...
|
|
|
Como colaborar!
|
• Cree artigos relacionados a cores dando visibilidade ao asunto escollido.
• Adicione imaxes nos artigos.
• Mellore os artigos sobre cores. |
|
