Poção (Pernambuco)

Poção é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco . Administrativamente, o municipio é composto polo distrito sede e polos poboados de Pan-de-Azucre de Poção e Gravatá dos Gomes.

Táboa de contido

1 Historia
2 Aspectos Culturais e Turísticos
3 Xeografía
4 Referencias
5 Fontes

Historia

As terras de Poção figuraban, en 1832, no espólio do capitán-mor Francisco Xavier Paes de Melo Barreto, que residiu na facenda Pozo dos Patos, no antigo termo de Cimbres, localizada á marxe da actual estrada que liga Pesqueira a Poção. A fundación de Poção deuse en 1871, polo padre D. Estanislau Ferreira de Carvalho, ao erigir a capela de Nosa Señora das Dores en terreo do patrimonio doado por Francisco José Bezerra, a quen couben a iniciativa de construír a primeira casa nas inmediacións dun gran pozo, de onde adveio o nome da localidade – Poção. Pola Lei Provincial nº 1.230, de 24 de abril de 1876, foi clasificado como distrito de paz, da comarca de Cimbres. En 4 de marzo de 1893, a través de lei municipal, obtivo as prerrogativas de distrito, entendido como unidade xurídica e administrativa do municipio autónomo de Cimbres, acollido en Pesqueira. A categoría de vila foi revisada a Poção, como ás demais sedes de distritos da época, a través da Lei Estadual nº 991, de 1º de xullo de 1909. En 1924, a actual cidade de Poção tivo seu nome mudado para Sérgio Loreto, en homenaxe ao entón governador, que construíu a estrada ligando a vila "açaiense" á sede municipal da época. Esa denominação permaneceu por seis anos, até que o goberno instaurado coa revolución de 30 decidiu facer retornar o nome anterior. Algunhas tentativas houben no sentido do nome Açaí substituír Poção, sen éxito, aínda que contase coa simpatía da poboación local. O municipio de Poção foi creado en 29 de decembro de 1953, desmembrado do de Pesqueira, tendo como sede a vila do mesmo nome, a través da Lei Estadual nº 1.818, a mesma que creou a comarca. A instalación ocorreu en 22 de maio de 1954. O Decreto-Lei Estadual nº 61, de 5 de agosto de 1969, extinguiu a comarca de Poção, que pasou a termo da comarca de Pesqueira.

Aspectos Culturais e Turísticos

O principal atractivo de Poção é a produción de Renascença , encaixe de orixe europea, tecida en almofada e cuxas aplicacións se prestan ao adorno das máis diversas pezas. Esa actividade artesanal, asumida pola gran maioría da poboación como medio de vida, pode ser facilmente encontrada na Cooperativa Arte Encaixes e na feira popular, realizada aos sábados. Poção é o maior produtor de encaixe renascença do Brasil.^[5] O encaixe é exportado para diversos estados brasileiros e exportadas para sete países da América, Europa e Asia.

O turismo relixioso está presente en Poção, sobre todo durante a Semana Santa, cando miles de romeiros visitan o seu Centro de Instrución Bíblica. Situado nunha área de tres hectáreas, o Centro une a paisaxe natural, privilexiada en mirantes e arborização, aos máis variados símbolos e elementos relixiosos, a exemplo do Cruceiro e dos nichos alusivos ás estacións da Vía Sacra - compondo un espazo esencialmente místico.

Outros locais de visitação interesante son o Sitio Araçá, con casa de fariña en funcionamento, a nascente do río Capibaribe (que corta o Arrecife); e a Fervenza do Cafundó, propicia aos baños. Poção é tamén coñecido por súas facendas de gado , pola realización de vaquejadas e polo clima frío e agradábel. O seu centro urbano, típico das cidades do interior pernambucano, presenta como destaque a igrexa dedicada á padroeira, Nosa Señora das Dores, fronte á cal encóntrase a Praza Estanislau Ferreira de Carvalho, con seu coreto e canteiros floridos. Nela, a indicación do local onde existía o pozo que deu orixe ao povoamento e ao nome do municipio.

Xeografía

Localízase a unha latitude 08º11'11" sur e a unha longura 36º42'18" oeste, estando a unha altitude de 1000 metros. Súa poboación estimada en 2007 era de 11 135 habitantes.

Posúe unha área de 212 km².

Relevancia

O municipio encóntrase localizado no Planalto da Borborema.

Vegetação

A vegetação nativa é formada por Bosques Subcaducifólica e Caducifólica, propias do agreste.

Recursos hídricos

O municipio de Poção está nos dominios das Concas Hidrográficas dos Ríos Ipojuca e Capibaribe. Os principais tributarios son o Río Ipojuca e o Riacho Poção. Todos os cursos d’ auga no municipio son intermitentes. O açude Dúas Serras é a maior acumulação de auga do municipio, con capacidade de 2.200.000 m³. A nascente do río Capibaribe nace nese municipio.

Terras indíxenas

No municipio de Poção localízase parte da terra indíxena Xucuru, homologada en 30 de abril de 2001 . San 21.118 ha pertencentes á Unión e reservados aos indios neste municipio.

Referencias

↑ ^{a b} División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
↑ ^{a b} Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
↑ Poção, a cidade e seus encaixes. Diario de Pernambuco, 31 de xullo de 2008.

Fontes

O Wikisource contén fontes primarias relacionadas con este artigo: Himno de Poção

Este sobre Municipios do estado de Pernambuco é un esbozo. Vostede pode axudar a Wikipédia expandindo-o.

v • e Pernambuco
Portal — Xeografía, Política, Cultura
Capital	Arrecife
Mesorregiões	Agreste Pernambucano • Metropolitana do Arrecife • San Francisco Pernambucano • Sertão Pernambucano • Mata Pernambucana
Microrregiões	Alto Capibaribe • Araripina • Pantano Pernambucano • Fernando de Noronha • Garanhuns • Itamaracá • Itaparica • Mata Meridional Pernambucana • Mata Setentrional Pernambucana • Medio Capibaribe • Pajeú • Petrolina • Arrecife • Salgueiro • Sertão do Moxotó • Suape • Vale do Ipanema • Vale do Ipojuca • Vitoria de Santo Antão
Rexións metropolitanas e RIDEs	Arrecife • Polo Petrolina e Juazeiro
Máis de 500.000 habitantes	Arrecife • Jaboatão dos Guararapes
Máis de 300.000 habitantes	Olinda • Paulista
Máis de 200.000 habitantes	Caruaru • Petrolina
Máis de 100.000 habitantes	Cabo de Santo Agostinho • Camaragibe • Garanhuns • Vitoria de Santo Antão • Igarassu
Máis de 75.000 habitantes	San Lourenço da Mata • Abreu e Lima • Araripina • Santa Cruz do Capibaribe • Goiana • Serra Tallada • Ipojuca • Gravatá
Máis de 50.000 habitantes	Belo Xardín • Carpina • Arcoverde • Ouricuri • Pesqueira • Escaleira • Palmares • Bezerros • Limoeiro • Surubim • Moreno • Salgueiro • Buíque • Timbaúba
Nordeste, Brasil