Visita Encydia-Wikilingue.con

Pitangui

pitangui - Wikilingue - Encydia

 Nota: Se procura outros significados, vexa Pitangui (desambiguação).
Esta páxina precisa ser reciclada de acordo co libro de estilo. (desde febreiro de 2008)
Síntase libre para editala para que esta poida atinxir un nivel de calidade superior.
Municipio de Pitangui
[[Ficheiro:|270px|none|center|]]
""
Arquivo:Brasao pitangui mg brasil.jpg
Arquivo:Band pitangui mg brasil.jpg
Brasão Bandeira
Himno
Aniversario
Fundación 9 de xuño de 1715  (295 anos)
Gentílico pitanguiense
Lema
Prefecto(a) Evandro Rocha Mendes (PT)
(2009 – 2012)
Localización
Localização de Pitangui
19° 40' 58" S 44° 53' 24" O19° 40' 58" S 44° 53' 24" O
Unidade federativa  Minas Xerais
Mesorregião Metropolitana de Belo Horizonte IBGE/2008 [1]
Microrregião Pará de Minas IBGE/2008 [1]
Rexión metropolitana {{{rexión_metropolitana}}}
Municipios limítrofes sur Conceição do Pará, Norte Pompeu e Papagaios, a Leste Onça de Pitangui e Marabillas e a Oeste Pitangui de Martinho Campos e Leandro Ferreira.
Distancia até a capital 125 km
Características xeográficas
Área 568,332 km²
Poboación 26.038 hab. est. IBGE/2009 [2]
Densidade 41,9 hab./km²
Altitude m
Clima Tropical de Altitude
Fuso horario UTC-3
Indicadores
IDH 0,791 medio PNUD/2000 [3]
PIB R$ 191.256 mil IBGE/2005 [4]
PIB per capita R$ 8.110,00 IBGE/2005 [4]

Pitangui é un municipio brasileiro do estado de Minas Xerais. Súa poboación estimada en 2004 era de 23.344 habitantes.

Táboa de contido

Historia

. Pitangui xurdiu no fin do século XVII e foi elevada a vila en 1715 . En 1855 recibiu o título de cidade.

Fica no sopé da serra da cruz do monte, un dos máis altos puntos da rexión, e é coñecida popularmente como Vella Serrana. No inicio, súas terras e ríos aínda sen nome, xa abrigaban escravos fugitivos das primeiras expedicións de Porto Seguro, entrando polo norte mineiro en busca de ouro . Eses negros, os quilombolas, foron os que primeiro encontraron o metal. Dos antigos donos da terra, pouco restou. Os indios foron inspiración para nomes de río, locais e nos deixaron a riqueza de costumes e coñecemento transmitidos ás xeracións seguintes. No inicio, fuxían amedrontados cando se deparavam cun negro pois os relacionaban con súas crenzas en súa mitologia. Homes-macaco antropófagos, pensaban eles.

Historia de mulleres de gran poder e prestixio como Maria Tangará, Joaquina do Pompéu e Dona Beja.

Hai unha carta do Governador D. Brás Baltazar da Silveira escrita de São Paulo en 1º de setembro de 1713 en que comunica ao Rei:

«Señor. Vendo os moradores desta cidade que os reinóis no último levantamento os habían lanzado violentamente das Minas, e desposuído dos bens que nelas tiñan, tomaron a resolución de procurar outros sertões en que continuasen os seus descobrimentos e chegando até o sitio chamado Pitangui ou Pará, comezaron a descubrir ouro, e, continuando nesta dilixencia, a que os obrigaba a súa necesidade, pensaron cada vez máis ben logrado o seu traballo coa abundancia de ouro que foron descubrindo, e receosos de que coa entrada de reinóis, probasen o mesmo dano que recibiron nas primeiras, publicaron que non habían de consentir nela os ditos reinóis; porén, despois da miña chegada a esta cidade, me (as)suxeitando os homes principais dela que eles se acomodarían co que eu resolvese neste particular, e recoñecendo que a certa seguranza destes gobernos, compostos de paulistas e reinóis, é a reunión duns e outros, a cal non se pode facer senón asociándoos, e nesta sociedade, administrarlles a xustiza, determino procurar canto me for posíbel acomodalos para que se utilicen todos e vivan con sossego».

Outra carta do mesmo governador en 6 de febreiro de 1715 toca en Pitangui:

«Representándome segunda vez os paulistas a necesidade que tiñan de que o arraial de Pitangui fose erigido en vila, non soa para o bo réxime daqueles moradores (...) parece conveniente que eu vaia facer a dita ereção.» Ver na Revista do Arquivo Púbico Mineiro II, pg 90.

Foi instalada en 9 de xuño de 1715 , porque hai carta patente do mestre de campo Antônio Pires de Avila (sargento-mor do distrito de Pitangui, provido en 27 de decembro de 1713 , que fóra nomeado Superintendente das minas de Pitangui), en que se le que a 9 de xuño de 1715 , con orde do governador e capitán xeneral e con comisión do Ouvidor xeral Luís Botelho de Queiroz, levantou a vila no distrito de Pitangui, dándolle o nome de vila de Nosa Señora da Piedade.

Nunha Xunta en Vila Rica en 1715 aparece un padre João Vaz Teixeira como vigário de Pitangui, que foi colada en 1724 sendo vigario o padre Luís Damião, por máis de 30 anos.

Na famosa lista secreta de 1746 os mineiros abastados que vivían en Pitangui eran Gabriel Rodrigues Tavares, Luis de Castilho, José Baltazar da Rocha, João Veloso Ferreira, João Ribeiro Guimarães, capitán Miguel de Faría Sodré, Miguel de Faría Morato, Miguel de Bastos da Costa, capitán Manoel da Silva de Carvalho, capitán Manuel da Moto Botelho, alferes Manoel Pereira de Crasto, Manuel Mendes da Silva, Antônio Ferreira, capitán Antônio Rodrigues Vello, Antônio Ferreira Garreiro, João Vieira Chaves, José de Oliveira Portela, João Pereira da Costa e Antônio da Silva. E negociantes eran Pascoal dos Santos, João Pacheco Ferreira, Domingos Francisco Rodrigues e Domingos Marques Guimarães.

Cultura

Sétima vila do ouro do Estado, Pitangui garda parte da arquitetura da súa formación inicial, aínda que a cidade fose parcialmente descaracterizada, coa demolición de casarões, desaparición de imaxes sacras, altares e pezas de adorno. En 2008, seu conxunto arquitetônico foi tombado en carácter definitivo polo IEPHA. A partir de 14 de marzo de 2010 , entra vigor lei que prohibe o tráfico pesado no núcleo histórico da cidade. O prefecto Evandro Rocha Mendes cre que a medida pode desvalorizar o comercio do núcleo histórico [5]. Desde 2003, a cidade recibe poetas e trovadores de todo o país durante os Xogos Florais, realizados pola Unión Brasileira de Trovadores [6].

Personalidades

En Pitangui naceron e viviron personalidades nacionais como:

Referencias

  1. ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  2. ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
  3. ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  4. ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  5. ↑ WERNECK, Gustavo (28 de febreiro de 2010). Tráfico restrinxido en vila do ouro. Caderno Xerais. Xornal Estado de Minas
  6. ↑ GONTIJO, Luisana (1º de marzo de 2010). Tout Court Minas. Caderno EN Cultura. Xornal Estado de Minas
Ícone de esboço Este sobre Xeografía de Minas Xerais é un esbozo. Vostede pode axudar a Wikipédia expandindo-o.
Obtida de "http://ks312089.kimsufi.con../../../../es/p/i/t/Pitangui.html"
Your Ad Here