paudalho - Wikilingue - Encydia
Nota: Se procura pola árbore da familia das fitolacáceas, nativa do Brasil e do Pavo, vexa | Municipio de Paudalho | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 4 de febreiro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 1811 | ||||
| Gentílico | paudalhense | ||||
| Lema | {{{lema}}} | ||||
| Prefecto(a) | José Fernando Moreira da Silva (PTB) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| [[Ficheiro:|280px|center|Localización de Paudalho]] | |||||
| Unidade federativa |  Pernambuco |
||||
| Mesorregião | Mata Pernambucana IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Mata Setentrional Pernambucana IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | {{{rexión_metropolitana}}} | ||||
| Municipios limítrofes | Tracunhaém (norte); San Lourenço da Mata,Chã de Alegría,Gloria do Goitá e Camaragibe (sur) con Paulista (Pernambuco) e Abreu e Lima (liches), e Lagoa de Itaenga e Carpina (oeste). | ||||
| Distancia até a capital | 37 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 278 km² | ||||
| Poboación | 47.521 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 165 hab./km² | ||||
| Altitude | 69 m | ||||
| Clima | tropical húmido con verão seco As' | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,67 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 139.807 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.877,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Paudalho é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco . O municipio é formado polo distrito sede e polos poboados de Pirassirica, Chã da Cruz e Guadalajara.
Táboa de contido |
Historia
A cidade de Paudalho é ben marcada pola historia, e súas terras comezaron a ser explotadas en fins do século XVI, co corte do pau-brasil en seus bosques. O nome da cidade de Paudalho xorde da derivação dunha gran árbore secular que exhalaba cheiro completamente semellante ao do alho que existía na marxe dereita do Río Capibaribe, extremo oeste da Cidade, nun lugar antes chamado de Itaíba, actualmente onde fica localizada a Ponte de Itaíba, centro da cidade.
A ocupación organizada das terras iniciou cun aldeamento indíxena promovido polos padres franciscanos: aldea de Miritiba (corruptela do tupi mbiri-tyba, que, no dicir de Teodoro Sampaio, significa juncal). Esta aldea localizábase nos extremos de Goiana , Igarassu e Tracunhaém, do lado esquerdo do Río Capibaribe. Nesta aldea naceu o indio Poti, bautizado Felipe Camarão, heroe da loita contra a ocupación holandesa. Posteriormente a rexión creceu so o impulso do cultivo da cana-de-azucre e diversos engenhos estabelecéronse na rexión. O primeiro rexistro é do Engenho Mussurepe, instalado ao redor de 1630. Na primitiva aldea indíxena estabeleceuse o Engenho Aldea, de propiedade de Bartolomeu de Holanda Cavalcânti en 1660.
O poboado de Paudalho xurdiu no entorno do engenho Paudalho, de propiedade do portugués Joaquim Domingos Teles.
Cronoloxía
- O Alvará Régio de 18 de agosto de 1811 crea a vila de Pao de Alho.
- A Lei Provincial 86, de 8 de maio de 1840 , crea a comarca de Paudalho , denominándoa municipio.
- A Lei Provincial 1318, de 4 de febreiro de 1879 , eleva a vila á condición de cidade, coa denominação de Cidade do Espírito Santo.
- Lei 52, de 3 de agosto de 1892 , dispón sobre a creación do municipio de Paudalho.
- O municipio foi constituído en 3 de abril de 1893 , conforme ofício do seu prefecto ao governador do estado, informando o acto.[5]
Xeografía
Localízase a unha latitude 07º53'48" sur e a unha longura 35º10'47" oeste, estando a unha altitude de 69 metros. O a maior parte do relevancia do municipio insérese nos Taboleiros Costeiros, que presentan altitude media de 50 a 100 metros. San compostos por platôs de orixe sedimentar, con grao de entalhamento variável, ora con vales estreitos e encostas abruptas, ora abertos con encostas suaves e fondos con amplas várzeas. A liches, parte da área está inserida na unidade geoambiental das Supefícies Retrabalhadas. Os solos constitúense de Latossolos e Podzólicos nos cumes de chapadas e cumes residuais; polos Podzólicos con Fregipan, Podzólicos Plínticos e Podzóis nas pequenas depresións nos taboleiros; polos Podzólicos Concrecionários en áreas dissecadas e encostas e Gleissolos e Solos Aluviais nas áreas de várzeas.
Predominam na vegetação o Bosque subperenifólia, con partes de Bosque subcaducifólia e cerrado/ bosque.
O municipio de Paudalho encóntrase inserido nos dominios da Conca Hidrográfica do Río Capibaribe.
O Índice de Desenvolvemento Humano Municipal-IDH-M é de 0,670, que sitúa o municipio en 34o no ránking estadual e en 3465o no nacional.
Economía
A economía do municipio baséase na monocultura de cana-de-azucre para produción de azucre e etanol, e na fabricación de artigos ceramicos para a construción civil.
Turismo
A cidade é un dos grandes centros de romaria do Nordeste. Os romeiros veñen entre setembro e xaneiro ao Engenho Ramos, onde está a capela de Nosa Señora da Luz, cumprir súas promesas a San Severino dos Ramos. Anexa á capela está a sala dos ex-votos, onde os fieis agradecen as grazas alcanzadas.
Outro punto de interese son as ruínas do Mosteiro de San Francisco, onde varios relixiosos se refuxiaron cando da ocupación holandesa en Pernambuco. Diversos predios de interese histórico son abertos á visitação: como antigos engenhos; a Ponte de Itaíba, do século XIX, inaugurada polo Emperador Don Pedro II; o Bosque de Pau-Brasil; a fábrica de beneficiamento do sal, instalada en predio do século XVIII; a estación ferroviaria (1891); os antigos casarões do inicio deste século, con detalles ou fachada en azulejos portugueses; a casa de fariña do Engenho Açougue Vello; o açude zumbi.
A festa de San Sebastião, é de máis movida festa popular relixiosa, porén o padroeiro da Cidade é o Divino Espírito Santo, con súa matriz localizada próximo á Prefectura Municipal. Durante o Entroido, a cidade conta con grupos de maracatu rural, bumba-meu-boi, oso e caboclinhos.
Conexións externas
- Portal da Prefectura
- Confederación Nacional de Municipios
- Diagnóstico do Municipio de Paudalho - Ministerio das Minas e Enerxía
Referencias
- ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
- ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ *CEHM-FÍAN. Calendario Oficial de Datas Históricas dos Municipios do Interior de Pernambuco. Arrecife: Centro de Estudos de Historia Municipal,1994.
