partido verde (brasil) - Wikilingue - Encydia
| Partido Verde | |
|---|---|
 |
|
| Número no TSE | 43 |
| Presidente | José Luiz de Francia Penna |
| Fundado en | 1986 |
| Sede | Brasilia |
| Ideoloxía | Ambientalismo, Federalismo, Estado Precaución |
| Cores | Verde e Branco |
| Website | |
| Páxina oficial do PV | |
 Partidos Políticos do Brasil |
|
O Partido Verde (PV) é un partido político brasileiro que xurdiu no escenario político da década de 1980 baseado nas tendencias ambientalistas en curso na Europa, tendo entre seus primeiros articuladores Fernando Gabeira (autor do libro "O que é iso, compañeiro ?") e Alfredo Sirkis. Seu código electoral é o 43[1] e súa cor é, como esperado, o verde.
Táboa de contido |
Historia
O Partido Verde brasileiro xurdiu en xaneiro de 1986 . Foi fundado por ambientalistas e outros activistas de movementos sociais, tendo como súas máis expressivas liderados Carlos Minc, que despois volveu ao PT, Melo Viana, Fernando Gabeira, Alfredo Sirkis, Domingos Fernandes, José Luiz de Francia Penna; posteriormente adheriron o deputado Sarney Fillo e a senadora Marina Silva. Nas eleccións municipais de 2008 , o PV elixiu por primeira vez un prefecto nunha capital brasileira, no caso unha prefecta (Micarla de Sousa, electa no 1º quenda con 51% dos votos, que comanda Natal, capital do Río Grande do Norte.) A fase inicial da profunda crise moral asociado á transformación do Partido Verde de valores éticos en grupoo fisiológico é historiado polo escritor José Louzeiro (2008). En 2009 o Partido Verde sufriu novo abalo coa saída dunha de súas máis prestixiosas fundadoras, Maria de Lourdes Piñeiro Simões, alén d eoutros ecoloxistas. En 2009, o PV pasou a ter como afiliado unha importante figura de defensa do medio ambiente, Marina Silva e seu estaffe de empresarios. En Convención Nacional o día 10 de xuño de 2010, Marina Silva foi lanzada por consenso como demandante á presidencia, tendo como o demandante a vicepresidente, o empresario Guilherme Leal.
Propostas defendidas polos Verdes
Os principais aspectos programáticos do PV son a economía de mercado regulada polo Estado pautada no desenvolvemento sustentábel e na diminución da desigualdade social. Defende o pacifismo,[carece de fontes] o federalismo, o parlamentarismo, a democracia directa e o poder local. Seus fundadores incluiram en seu programa a legalização e descriminalização do aborto e das drogas[2], mais a partir do ingreso de Marina Silva esa posición foi revista por non representar consenso na sociedade brasileira (ao contrario da expetativa de toda sociedade polo desenvolvemento sustentábel), sendo que Marina propuxo, entón, que tales temas polémicos sexan sometidos a un plebiscito.
O partido se di estar nunha posición no espectro político que superaría a cuestión "esquerda-dereita".[3], co discurso de que a visión antecipatória proposta polo PV non está á dereita nin á esquerda, mais á cabeza.
A representatividade do PV na política brasileira
O partido non posúe gran forza política no país, distinto dalgúns dos seus similares europeos (como o Partido Verde da Alemaña). Por un bo tempo seu único representante no congreso Nacional era o Deputado Federal Fernando Gabeira, polo Estado do RJ (1995-1998; 1999-2002; tras breve período no PT, Gabeira retornou ao PV en 2005). Durante vinte e oito meses a partir de 2003 , o partido constituíu a base de apoio do Goberno Lula, rompendo na segunda quincena de maio de 2005 , alegando descontento xeral coas políticas ambientais do actual goberno. O ex- Ministro da Cultura é membro do partido (o músico Gilberto Gil), e o Presidente Nacional do PV é o potiguar José Luiz de Francia Penna, que sucedeu o ex-concelleiro carioca Alfredo Sirkis, ex Secretario Municipal de Medio Ambiente e Secretario Municipal de Urbanismo do Río de Xaneiro (tamén ex-demandante á Presidencia da República polo PV en 1998), en distintas xestións de Cesar Maia. Quen tamén desponta na legenda é o dep. José Sarney Fillo, do Maranhão, ex ministro do Medio ambiente no Goberno Fernando Henrique Cardoso.
Coa influencia do grupo da senadora Marina, o PV presenta crecemento significativo en todo o país, lanzando pre-demandantes ao goberno en varios estados, aínda que deixase de ser un partido ecoloxista, e exhiba nítido carácter fisiológico. En 3 de outubro de 2006 , o Partido Verde atinxiu 3,6 % de votos válidos, con 3.368.560 de votos válidos. Xa en xuño de 2010, as intencións de voto en Marina Silva para a presidencia atinxen cerca de 12% do eleitorado, o que a pre-demandante considerou "un bo comezo" en materia de capa da revista Isto é deste mes.
Desde a entrada da senadora Marina Silva o partido se organizou mellor, mais perdeu credibilidade. Verdes auténticos e históricos foron afastados do centro decisório en busca dun pragmatismo xerado nas ambicións persoais de poucos. Marina Silva será presenta a candidatura a presidenta pola sigla nas eleccións de 2010 nunha chapa "puro-sangue", xa que o partido non fixo alianzas a nivel nacional con outros partidos. A ortodoxia cristiá de Marina, porén, esixiu o sacrifíco de case todo que no programa do PV era innovador.
A candidatura de Marina Silva debería forzar os demais demandantes e discutiren temas relevantes na campaña, mesmo co pouco tempo que o partido terá en propagandas electorais gratuíta obrigatoria no radio e na TV, só cerca de dous minutos. Coa perda de valores ecoloxistas, porén, o partido deixou de ter temas relevantes políticos ou administrativos.
A maior oportunidade en cargo executivo no partido nas eleccións de 2010, alén da propia Marina, é a de o actual Deputado Federal Fernando Gabeira como governador do estado do Río de Xaneiro. No estado do Río o partido conseguiu crear alianzas que dará bo tempo de Radio e TV ao demandante. O demandante vén dunha derrota nas eleccións pola prefectura da cidade do Río de Xaneiro por cerca de só 1% dos votos.
Na Convención oficial realizada en 10 de xuño de 2010 o Partido Verde homologou súa chapa presidencial para as eleccións 2010, con Marina Silva e Guilherme Leal. Alén da chapa presidencial, o PV anunciou os demandantes a governador de oito Estados máis o Distrito Federal, que serán confirmados nas convencións estaduais que ocorren até 30 de xuño. Foron confirmados os nomes dos seguintes demandantes a governador: Fernando Gabeira (RJ), Fabio Feldmann (SP), Luiz Bassuma (BA), Eduardo Brandão (DF), José Fernando Aparecido (MG), Sergio Xavier (PE), Paulo Salamuni (PR), Montserrat Martins (RS) e Reynaldo Moraes (SE). Os verdes tamén aprobaron aínda unha moción de repudio ao informe con alteracións no Código Forestal brasileiro, presentada esta semana no Congreso Nacional, polo deputado Aldo Rebelo (PCdoB-SP).
Partido Verde en São Paulo
O partido é dividido no estado en 21 concas hidrográficas, sendo que na capital son 4 concas - As Concas Hidrográficas son as administracións rexionais do PV no estado de São Paulo. San elas que congregam as executivas municipais do partido. A presidente estadual do partido é Regina Gonçalves e o presidente municipal da capital é Carlos Galeão Camacho.
Deputados federais electos en 2006
- Edson Duarte (BA)
- Sarney Fillo (MA)
- Antonio Roberto (MG)
- Ciro Pedrosa (MG)
- Zé Fernando (MG)
- Fábio Ramalho (MG)
- Fernando Gabeira (RJ)
- Garçon (RO)
- Dr. Talmir (SP)
- Roberto Santiago (SP)
- Marcelo Ortiz (SP)
- Toffano (SP)
- Dr. Nechar (SP)
Deputados estaduais electos en 2006
- Ângelus Figueira (AM)
- Zezé Nunes (AP)
- Manoel Mandi (AP)
- Edisio Pacheco (CE)
- Augustinho Moreira (CE)
- Victor Mendes (MA)
- Carlos Fillo (MA)
- Agostinho Patrus Fillo (MG)
- Tiago Ulises (MG)
- Rosângela Reis (MG)
- Inácio Franco (MG)
- Délio Malheiros (MG)
- Rômulo Veneroso (MG)
- Dr. Hely (MG)
- Gabriel Guerreiro (PA)
- Deley (PA)
- Rosane Ferreira (PR)
- Lourival Simões (PE)
- André do PV (RJ)
- Francisco Gilson Moura (RN)
- Paulo Davim (RN)
- Luiz Almir (RN)
- Luizinho Goebel (RO)
- Miguel Sena (RO)
- Flávio Chaves (RR)
- Rita Pasos (SP)
- Padre Afonso Lobato (SP)
- Edson Giriboni (SP)
- Reinaldo Alguz (SP)
- Chico Sardelli (SP)
- Feliciano Fillo (SP)
- Armando Batalla (SE)
- Marcello Lélis (CHO)
Obras sobre o Partido Verde e/ou política ecoloxista
- CARNEVALE, Fabiano. Pétalas do Girassol: identidades e prácticas dos partidos ecoloxistas. Monografia de fin curso, UERJ, 2006. Pode ser baixado aquí.
- PÁDUA, J. A.. O nacemento da política verde no Brasil: factores exógenos e endógenos." In: LEIS, Hector R. (Org.). Ecologia e política mundial. Voces, 1991.
- PORTANOVA, Rogério. Desventuras románticas e militância alternativa. Fundación Boiteux, 2006.
- RABÓCZKAY, Tibor. Repensando o partido verde brasileiro. Ateliê, 2004.
- RIBEIRO, M. A.. Ecologizar. Rona, 1998.
- VINCENT, A.. Ideoloxías políticas modernas. Jorge Zahar, 1995.
- LOUZEIRO, J. Partido Verde - O club dos amigos (Con diñeiro do Fondo Partidario). Altadena, 2008.
Referencias
- ↑ Tribunal Superior Electoral: Partidos políticos rexistrados no TSE, acessado en 25 de xullo de 2007.
- ↑ Reprodución Humana e Cidadanía Feminina
- ↑ Principios
Conexións externas
http://www2.pv.org.br/informa.kmf?informa=10163282&canle=252
- Sitio oficial do PV
- Blog oficial do PV
- Sitio oficial do PV Capital SP
- Tribunal Superior Electoral: Informacións sobre o PV
