Visita Encydia-Wikilingue.con

Parlamento Europeo

parlamento europeo - Wikilingue - Encydia

Parlamento Europeo

Hemiciclo

Formación: 1952 como Asemblea Común
Presidente: Jerzy Buzek (PPE)
desde 14 de xullo de 2009.
Vicepresidentes: 14
Grupos Políticos: 7
Comisións: 22
Última elección: xuño de 2009 (736 membros)
Local: Estrasburgo e Bruxelas
Secretariado: Luxemburgo e Bruxelas
Sitio web oficial: europarl.europa.eu

O Parlamento Europeo é a institución parlamentaria da Unión Europea. Electo por un período de 5 anos por sufrágio universal directo polos cidadáns dos estados-membros, o Parlamento Europeo é a expresión democrática de 374 millóns de cidadáns europeos. Constitúe así a Asemblea electa nos termos dos Tratados, do Acto de 20 de setembro de 1976 . No Parlamento Europeo están representadas, a nivel de formacións políticas paneuropeias, as grandes tendencias políticas existentes nos países membros. Ten sede en Estrasburgo , na Francia.

O presidente do Parlamento Europeo é Jerzy Buzek.

Táboa de contido

Funcións

O Parlamento ten tres funcións principais:

Adoptar os actos lexislativos europeos

O proceso máis usual para a adopción da lexislación da UE é o de «co-decisión», que coloca o Parlamento Europeo e o Consello da Unión Europea en pé de igualdade e se aplica á lexislación nunha vasta gama de dominios.

Nalguns dominios (por exemplo, a agricultura, a política económica e a política en materia de visados e de inmigración), só o Consello pode legislar, mais é grazas a consultar o Parlamento. Alén diso, é necesaria a aprobación do Parlamento para certas decisións importantes, como a adhesión de novos países á UE.

O Parlamento contribúe aínda para a elaboración de nova lexislación, dado que ten que examinar o programa de traballo anual da Comisión, determinando cales os novos actos lexislativos que son necesarios e solicitando á Comisión que presente propostas nese sentido.

Control democrático

Arquivo:EU Parlament 3.jpg
Parlamento Europeo en Bruxelas .
Parlamento Europeo en Estrasburgo .

O Parlamento exerce, en varias circunstancias, un control democrático das outras institucións europeas.

Cando é indigitada unha nova Comisión, os seus membros son designados polos gobernos dos Estados membros, mais non poden ser nomeados sen a aprobación do Parlamento. O Parlamento realiza audicións con cada membro individualmente, incluíndo co Presidente da Comisión indigitado, e somete á votación a aprobación do conxunto da Comisión.

Durante todo o seu mandato, a Comisión permanece politicamente responsábel perante o Parlamento, que pode aprobar unha «moción de censura» que implica a dimisión de toda a Comisión.

En termos máis xerais, o Parlamento exerce o seu control a través da análise periódica de informes enviados pola Comisión (o Informe Xeral anual, informes sobre a execución do orzamento, etc.). Alén diso, os deputados do PE enderezan regularmente preguntas á Comisión, a que os membros da Comisión son, por lei, obrigados a responder.

O Parlamento tamén acompaña os traballos do Consello: os deputados do PE enderezan regularmente preguntas ao Consello e o Presidente do Consello participa nas sesións plenarias do Parlamento e nos debates máis importantes.

O Parlamento pode tamén exercer o seu control democrático a través da análise das petição presentadas por cidadáns e da institución de comisións de enquisa.

Por último, o Parlamento contribúe sempre para os cumes da UE (as reunións do Consello Europeo). No inicio de cada cume, o Presidente do Parlamento é convidado a expresar os puntos de vista e preocupacións do Parlamento sobre asuntos importantes e sobre as cuestións que figuran na axenda do Consello Europeo.

O ano de 2009 o control democrático dentro do parlamento europeo, fixo que Jean Marie Le Pen, da Fronte Nacional de Francia, non fixese a abertura do hemiciclo, que sempre foi feita até entón pola persoa con maior idade independentemente da ideoloxía politica, creando acessa discusión no parlamento Europeo entre boicots, facendo que non permitise a Jean Marie Le Pen esa mesma abertura.

O poder orzamentario

O orzamento anual da UE é decidido conxuntamente polo Consello e polo Parlamento. Canto á forma de aprobación do orzamento, só a partir dos Tratados de Luxemburgo de 1970 e 1975, cando tanto o Parlamento Europeo como o Consello, convertéronse nos dous elos da autoridade orzamentaria, dividindo esta competencia. No caso de non estaren de acordo sobre as contías do proxecto de orzamento, o Parlamento pode rexeitar o orzamento na súa totalidade, obrigando a comezar todo o procedemento desde o inicio. O orzamento só entra en vigor tras ser asinado polo Presidente do Parlamento.

A Comisión do Control Orzamentario (COCOBU) do Parlamento controla a execución do orzamento. Todos os anos, o Parlamento ten que decidir se aproba a forma como a Comisión executou o orzamento do exercicio financeiro precedente. Este proceso de aprobación ten a designación técnica de «quitação».

O parlamento para alén de adoptar o orzamento exerce un control permanente sobre a xestión dos créditos, e avalía os efectos dos financiamentos realizados ao abrigo do orzamento comunitario, levando a cabo un acción continua co obxectivo de detectar e reprimir as fraudes.

Grupos políticos

Grupo Líder(es) Número de
membros
  PPE Joseph Daul 265
S&D Martin Schulz 184
ALDE Guy Verhofstadt 84
G-EFA Daniel Cohn-Bendit
Rebecca Harms
55
ECR Timothy Kirkhope 54
GUE-NGL Lothar Bisky 35
EFD Nigel Farage
Francesco Speroni
32
Non-inscritos Independentes 27

Na sétima lexislatura os grupos políticos son:


Deputados por país

División proporcional no Parlamento Europeo - Mudanzas entre o Tratado de Nice e o Tratado de Lisboa
(calculada de acordo coas Eleccións europeas parlamentarias de 2009)
Estado-membro 2007 2009
Nice
2009
Lisboa
     Estado-membro 2007 2009
Nice
2009
Lisboa
     Estado-membro 2007 2009
Nice
2009
Lisboa
 Alemaña 99 99 96  República Checa 24 22 22  Eslováquia 14 13 13
 Francia 78 72 74  Grecia 24 22 22  Irlanda 13 12 12
 Reino Unido1 78 72 73  Hungría 24 22 22  Lituania 13 12 12
 Italia 78 72 73  Portugal 24 22 22  Letônia 9 8 9
 España 54 50 54  Suecia 19 18 20  Eslovênia 7 7 8
 Polonia / Polônia 54 50 51  Austria 18 17 19  Chipre 6 6 6
 Romanía 35 33 33  Bulgaria 18 17 18  Estônia 6 6 6
 Países Baixos 27 25 26  Finlandia 14 13 13  Luxemburgo 6 6 6
 Bélxica 24 22 22  Dinamarca 14 13 13  Malta 5 5 6
1Inclúe Xibraltar, mais non calquera outro territorio ultramarino británico, áreas de soberanía ou dependencias da Coroa.
2 O orador non é contado oficialmente, deixando así o total de 750 deputados.
Itálico - Países que son divididos por círculos sub-nacionais.
Total: 785 736 7512


Comisións do Parlamento

Arquivo:Fraktionssitzung Nr 2.jpg
Sala das Comisións no Parlamento

O Parlamento posúe 20 comisións permanentes constituídas por 28 a 86 deputados cada unha (o que reflexiona a composición política do conxunto do Parlamento), incluíndo unha cadeira, unha mesa e secretariado. Reúnense dúas veces por mes en público a elaborar, alterar e adoptar as propostas lexislativas e informes a seren presentados ao plenario. Os relatores dun comité son supostamente para presentar o punto de vista da comisión, nomeadamente, aínda que este non fose sempre o caso. Nos acontecementos que conduciron á dimisión da Comisión de Santer, o relator estivo en contra a Comisión do Control Orzamentario en votar o orzamento, e instou o Parlamento a rexeitala. [1]

Comités poden igualmente crear sub-comisións (por exemplo, a Sub-comisión dos Dereitos do Home) e comisións temporais para tratar dun tema específico (por exemplo, sobre a entrega extraordinaria). Os presidentes das Comisións coordinan os seus traballos por medio da "Conferencia dos Presidentes das Comisións." Coa co-decisión foi introducido un aumento das competencias do Parlamento en varias áreas, mais principalmente os que integran a Comisión do Medio Ambiente, da Saúde Pública e da Seguranza Alimentar. Anteriormente esta comisión foi considerada polos deputados como unha "Comisión Cinderella", no entanto, unha vez que gañou unha nova importancia, tornouse máis profesional e rigorosa, atraendo máis e máis a atención para os seus traballos.

As delegacións do Parlamento son formadas de forma semellante e é responsábel polas relacións cos parlamentos fóra da UE. Existen 34 delegacións compostas por cerca de 15 deputados, e tamén polos presidentes das delegacións para cooperaren nas conferencias. Elas inclúen "Delegacións interparlamentares" (manter relacións co Parlamento fóra da UE), "das comisións parlamentarias mixtas" (mantendo relacións cos parlamentos de países que son demandantes ou asociados da UE), a delegación á Asemblea Parlamentaria Paritária e a delegación á Asemblea Parlamentaria Euro-Mediterrânica. Os deputados tamén participan noutras actividades internacionais, como a asemblea Parlamentaria Euro-Latino-Americana, o Diálogo Transatlântico de Lexisladores e a través de observación electoral nos países terceiros.

Séguese unha lista das Comisións do Parlamento Europeo (Datos de outubro de 2007 ) [2]

Comisión Sigla Presidente Grupo
Asuntos Externos AFET Jacek Saryusz-Wolski PPE-DE
Desenvolvemento DEBE Josep Borrell Fontelles PSE
Comercio Internacional INTA Helmuth Markov NGL
Orzamento BUDG Reimer Böge PPE-DE
Control Orzamentario CONT Herbert Bösch PSE
Asuntos Económicos e Monetarios ECON Pervenche Berès PSE
Emprego e Asuntos Sociais EMPL Jan Andersson PSE
Ambiente, Saúde Pública e Seguranza Alimentar ENVI Miroslav Ouzky PPE-DE
Industria, Investigación e Enerxía ITRE Angelika Niebler PPE-DE
Mercado Interno e Protección dos Consumidores IMCO Ariene McCarthy PSE
Transportes e Turismo TRAN Paolo Costa ALDE
Desenvolvemento Rexional REXÍN Gerardo Galeote PPE-DE
Agricultura e Desenvolvemento Rural AGRI Neil Parish PPE-DE
Pescas PECH Philippe Morillon ALDE
Cultura e Educación CULT vacante
asuntos Xurídicos JURI Giuseppe Gargani PPE-DE
Comisión das Liberdades Cívicas, Xustiza e Asuntos Internos LIBE Jean-Marie Cavada ALDE
Asuntos Constitucionais AFCO Jo Leinen PSE
Comisión dos Dereitos da Muller e da Igualdade dos Xéneros FEMM Anna Záborská PPE-DE
Petição PETI Marcin Libicki UEN
Dereitos Humanos (Sub-comisión) DROI Hélène Flautre G-EFA
Seguranza e Defensa (Sub-comisión) SEDE Karl von Wogau PPE-DE

Presidente

Presidente: Jerzy Buzek
Vicepresidentes: Giovanni Pittella
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
Stavros Lambrinidis
Miguel Angel Martínez Martínez
Alejo Vidal-Rueiros
Dagmar Roth-Behrendt
Libor Rouček
Isabelle Durant
Roberta Angelilli
Diana Wallis
Pál Schmitt
Edward McMillan-Scott
Rainer Wieland
Silvana Koch-Mehrin

O Presidente, actualmente Jerzy Buzek, eurodeputado do PPE, é esencialmente o orador do Parlamento. El preside a sesión, cando el estiver en sesión e a sinatura do Presidente é necesaria para todos os actos aprobados polo proceso de co-decisión, incluíndo o orzamento da UE. O Presidente tamén é responsábel pola representación do Parlamento externamente, inclusive en cuestións xurídicas, ben como para a aplicación das regras de procedemento. El é elixido por dous anos e medio, o que significa dúas eleccións por lexislatura.

Na maioría dos países, o protocolo do Xefe de Estado vén antes de todos os outros, no entanto na UE, o Parlamento está alistado como a primeira institución e, por tanto, o protocolo de seu Presidente vén antes de calquera outro protocolo europeo ou nacional.

Unha serie de notábeis figuras foron Presidentes do Parlamento. O primeiro presidente foi Paul-Henri Spaak, deputado e un dos fundadores da Unión Europea. Outros fundadores inclúen Alcide de Gasperi e Robert Schuman. Dous eran do sexo feminino: Simone Veil electa en 1979 (primeira Presidente do Parlamento electa) e Nicole Fontaine, deputada, en 1999 .

Durante a elección dun Presidente, a sesión é presidida polo máis antigo membro do Parlamento. En 2004 e 2007, esta foi presidida por Giovanni Berlinguer. Mentres o membro máis ancián está na cadeira presidencial, detén todos os poderes do Presidente, mais a única empresa que pode ser abordada é a elección do novo Presidente.

Abaixo do Presidente, hai 14 vicepresidentes, que presiden a debates, cando o presidente non está na Cámara. Hai unha serie doutros órganos e cargos responsábeis pola xestión do Parlamento para alén destes. Os dous principais organismos son a Mesa, que é responsábel polas cuestións orzamentarias e de xestión, e a Conferencia dos Presidentes, que é un órgano composto polos presidentes de cada un dos grupos políticos do parlamento.

Alista de presidencias

A táboa seguinte presenta todas as presidencias das institucións da Unión Europea. Para ver os presidentes do Parlamento Europeo, consulte a sexta columna.


Conservador Socialista Liberal Independente Verde
Year Presidente da
Comisión Europea
Presidente do
Consello Europeo
Presidencia do
Consello da Unión Europea
Presidente do
Parlamento Europeo
Estado-membro Presidente
1958 1: Walter Hallstein (I)    Bélxica Victor Larock 1: Robert Schuman
Alemanha Alemaña Occidental Siegfried Balke
1959  Francia Maurice Couve de Murville
 Italia Giuseppe Pella
1960  Luxemburgo Eugène Schaus 2: Hans Furler
 Países Baixos Joseph Luns
1961  Bélxica Paul-Henri Spaak
Alemanha Alemaña Occidental Gerhard Schröder
1962 1: Walter Hallstein (II)  Francia Maurice Couve de Murville 3: Gaetano Martino
 Italia Emilio Colombo
1963  Luxemburgo Eugène Schaus
 Países Baixos Joseph Luns
1964  Bélxica Hendrik Fayat 4: Jean Pierre Duvieusart
Alemanha Alemaña Occidental Gerhard Schröder
1965  Francia Maurice Couve de Murville 5: Victor Leemans
 Italia Amintore Fanfani
1966  Luxemburgo Pierre Werner 6: Alain Poher
 Países Baixos Barend Biesheuvel
1967  Bélxica Renaat Van Elslande
2: Jean Rey Alemanha Alemaña Occidental Willy Brandt
1968  Francia Maurice Couve de Murville
 Italia Giuseppe Medici
1969  Luxemburgo Pierre Grégoire 7: Mario Scelba
 Países Baixos Joseph Luns
1970  Bélxica Pierre Harmel
3: Franco Maria Malfatti Alemanha Alemaña Occidental Walter Scheel
1971  Francia Maurice Schumann 8: Walter Behrendt
 Italia Aldo Moro
1972 4: Sicco Mansholt  Luxemburgo Gaston Thorn
 Países Baixos Norbert Schmelzer
1973 5: François-Xavier Ortoli  Bélxica Pierre Harmel 9: Cornelis Berkhouwer
 Dinamarca Ivar Nørgaard
1974 Alemanha Alemaña Occidental Walter Scheel
 Francia Jean Sauvagnargues
1975 Lían Cosgrave  Irlanda Garret FitzGerald 10: Georges Spénale
Aldo Moro  Italia Mariano Rumor
1976 Gaston Thorn  Luxemburgo Gaston Thorn
Joop den Uyl  Países Baixos Max van der Stoel
1977 6: Roy Jenkins James Callaghan  Reino Unido Anthony Crosland 11: Emilio Colombo
David Owen
Jack Lynch  Bélxica Henri Simonet
1978 Anker Jørgensen  Dinamarca Knud Børge Andersen
Helmut Schmidt Alemanha Alemaña Occidental Hans-Dietrich Genscher
1979 Valéry Giscard d'Estaing  Francia Jean François-Poncet
Jack Lynch  Irlanda Michael O'Kennedy 1: Simone Veil
1980 Francesco Cossiga  Italia Attilio Ruffini
Pierre Werner  Luxemburgo Colette Flesch
1981 7: Gaston Thorn Dries van Agt  Países Baixos Chris van der Klaauw
Margaret Thatcher  Reino Unido Peter Carrington
1982 Wilfried Martens  Bélxica Leo Tindemans 2: Piet Dankert
Poul Schlüter  Dinamarca Uffe Ellemann-Jensen
1983 Helmut Kohl Alemanha Alemaña Occidental Hans-Dietrich Genscher
Andreas Papandreou  Grecia Grigoris Varfis
1984 François Mitterrand  Francia Roland Dunhas 3: Pierre Pflimlin
Garret FitzGerald  Irlanda Peter Barry
1985 Bettino Craxi  Italia Giulio Andreotti
Jacques Santer  Luxemburgo Jacques Poos
1986 8: Jacques Delors (I) Ruud Lubbers  Países Baixos Leo Tindemans
Margaret Thatcher  Reino Unido Geoffrey Howe
1987 Wilfried Martens  Bélxica Leo Tindemans 4: Henry Plumb
Poul Schlüter  Dinamarca Uffe Ellemann-Jensen
1988 Helmut Kohl Alemanha Alemaña Occidental Hans-Dietrich Genscher
Andreas Papandreou  Grecia Theodoros Pangalos
1989 8: Jacques Delors (II) Felipe González  España Francisco Fernández Ordóñez
François Mitterrand  Francia Roland Dunhas 5: Enrique Barón Crespo
1990 Charles Haughey  Irlanda Gerry Collins
Giulio Andreotti  Italia Gianni De Michelis
1991 Jacques Santer  Luxemburgo Jacques Poos
Ruud Lubbers  Países Baixos Hans van den Broek
1992 Aníbal Cavaco Silva  Portugal João de Deus Piñeiro 6: Egon Klepsch
John Major  Reino Unido Douglas Hurd
1993 8: Jacques Delors (III) Poul Nyrup Rasmussen  Dinamarca Poul Nyrup Rasmussen
Jean-Luc Dehaene  Bélxica Willy Claes
1994 Andreas Papandreou  Grecia Karolos Papoulias
Helmut Kohl Flag of Alemanha Alemaña


Klaus Kinkel 7: Klaus Hänsch
1995 9: Jacques Santer Jacques Chirac  Francia Alain Juppé
Felipe González  España Javier Solana
1996 Romano Prodi  Italia Lamberto Dini
John Bruton  Irlanda Dick Spring
1997 Wim Kok  Países Baixos Hans van Mierlo 8: José María Gil-Robles
Jean-Claude Juncker  Luxemburgo Jacques Poos
1998 Tony Blair  Reino Unido Robin Cook
Viktor Klima  Austria Wolfgang Schüssel
1999 Gerhard Schröder Flag of Alemanha Alemaña


Joschka Fischer
10: Manuel Marín
11: Romano Prodi Paavo Lipponen  Finlandia Tarja Halonen 9: Nicole Fontaine
2000 António Guterres  Portugal Jaime Gama
Jacques Chirac  Francia Hubert Védrine
2001 Göran Persson  Suecia Anna Lindh
Guy Verhofstadt  Bélxica Louis Michel
2002 José María Aznar López  España Josep Piqué i Camps 10: Pat Cox
Anders Fogh Rasmussen  Dinamarca Per Stig Møller
2003 Costas Simitis  Grecia George Papandreou
Silvio Berlusconi  Italia Franco Frattini
2004 Bertie Ahern  Irlanda Bertie Ahern
12: José Manuel Barroso (I) Jan Peter Balkenende  Países Baixos Bernard Bot 11: Josep Borrell
2005 Jean-Claude Juncker  Luxemburgo Jean Asselborn
Tony Blair  Reino Unido Jack Straw
2006 Wolfgang Schüssel  Austria Ursula Plassnik
Matti Vanhanen  Finlandia Matti Vanhanen
2007 Angela Merkel T1 Flag of Alemanha Alemaña


Frank-Walter Steinmeier 12: Hans-Gert Pöttering
José Sócrates  Portugal Luís Amado
2008 Janez Janša  Eslovênia Dimitrij Rupel
Nicolas Sarkozy T2  Francia Bernard Kouchner
2009 Mirek Topolánek  República Checa Karel Schwarzenberg
Jan Fischer Jan Kohout
Fredrik Reinfeldt  Suecia Cecilia Malmström 13: Jerzy Buzek
12: José Manuel Barroso (II) 1. Herman van Rompuy


Referencias

Ver tamén

Conexións externas

O Wikimedia Commons posúe unha categoría contendo imaxes e outros ficheiros sobre Parlamento Europeo

mwl:Parlamiento Ouropeu

Your Ad Here