palmares - Wikilingue - Encydia
Nota: Se procura polo quilombo baiano, consulte | Municipio de Palmares | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "Capital da Mata Sur"" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 9 de xuño | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 9 de xuño de 1879 | ||||
| Gentílico | palmarense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Beto da Fábrica (PTB) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| [[Ficheiro:|280px|center|Localización de Palmares]] | |||||
| Unidade federativa |  Pernambuco |
||||
| Mesorregião | Mata Pernambucana IBGE/2008[1] | ||||
| Microrregião | Mata Meridional Pernambucana IBGE/2008[1] | ||||
| Rexión metropolitana | {{{rexión_metropolitana}}} | ||||
| Municipios limítrofes | Bonito(N), Joaquim Nabuco(E e NE), Xexéu(S), Catende(W)e Auga Negra(SE) | ||||
| Distancia até a capital | 128 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 376,29 km² | ||||
| Poboación | 58.819 hab. est. IBGE/2009[2] | ||||
| Densidade | 161,56 hab./km² | ||||
| Altitude | 125 m | ||||
| Clima | Tropical chuvoso con verão seco[3] As' | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,653 medio PNUD/2000[4] | ||||
| PIB | R$ 224.498 mil IBGE/2005[5] | ||||
| PIB per capita | R$ 4.114,00 IBGE/2005[5] | ||||
Palmares é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco . Localízase na rexión Mata sur do estado de Pernambuco. É coñecida como Terra dos Poetas, ou Atenas Pernambucana por ser berce de renomados e importantes poetas Pernambucanos. Trátase dunha cidade bastante tradicional e moi importante na historia do estado de Pernambuco. Seu nome é tamén unha homenaxe ao Quilombo dos Palmares, que se instalou na rexión durante moito tempo.
Táboa de contido |
Historia
Orixe do nome Palmares
Palmares é unha das divisións geobotânicas do nordeste do Brasil. Os palmares constitúen originalidade da vegetação nordestina. Altos, densos, xeralmente puros e dunha soa especie de palmeiras de natureza xerófila ou higrófila. Outros existen con mestura de tres ou catro especies de árbores de porte alto. De entre as palmeiras que vegetam nesa rexión, sobrelevam-se a carnaúba (Copernica cerifica), a buriti (Mauritia vinifera), a buritana (Mauritia axulenta), a bacaba (Denocarpus distichus), o babaçu (Orbignia martiana), etc. Tales zonas se desenvolven na Bahia, Piauí, Maranhão, Pernambuco, Ceará, Paraíba, Río Grande do Norte, Alagoas e Sergipe.
Palmares xa existía antes do século XVIII
A rexión era habitada primitivamente polos indios Trompetas.
Coa formación do quilombo dos Palmares no interior pernambucano e alagoano, dirixido polo valente Zumbi, tomou impulso, fama e gañou o nome que hoxe ten, bautizado que foi polos negros, que chamaban seus habitantes de palmarinos. Non sabemos como era denominada a rexión dos palmares antes dos negros, nun territorio de 260 quilómetros de extensión por 132 de largura, en faixa paralela á costa, onde se distribuían cerca de 50 mil habitantes, cuxa faixa territorial situábase entre o Cabo de Santo Agostinho, en Pernambuco, e a parte norte do curso inferior do Río San Francisco, no estado de Alagoas.
De 1848 a 1873 Palmares é denominado POBOADO DOS MONTES porque as terras pertencían á familia Montes que construíu unha capela, hoxe a Catedral de Nosa Señora da Conceição dos Montes, TROMPETAS debido á lenda de que un soldado perdería unha trompeta durante unha pasaxe polo local, POBOADO DO UNA en homenaxe ao río que banha a rexión e, finalmente, PALMARES, triunfando así a denominação dos negros, por forza da abundancia de palmeiras que vicejavam na rexión, principalmente babaçu, carnaúba, pindoba, ouricuri e dendê.
En 13 de maio de 1862 é creada a Comarca dos Palmares, por forza da Lei Provincial nº 520.
En 1868 Palmares é elevado á categoría de Distrito, por forza da Lei Provincial nº 844, de 28 de setembro.
En 1873, por forza da Lei Provincial n° 1083, de 24 de maio, é creado o municipio autónomo, que tomou o nome de municipio dos Palmares.
9 de xuño de 1879 – Palmares emancipa-se de o municipio de Auga Negra, por forza da Lei Provincial n° 1458, adquirindo foros de cidade.
Palmares ten moita historia para contar. Alén de grandes poetas, o municipio posúe o primeiro teatro a funcionar no interior de Pernambuco e o terceiro máis antigo do Estado, alén de abrigar a primeira tenda maçônica de Pernambuco.
Xeografía
Localízase a unha latitude 08º41'00" sur e a unha longura 35º35'30" oeste, estando a unha altitude de 125 metros. Súa poboación estimada en 2004 era de 60 794 habitantes.
A sede do municipio dista 104 km en liña recta e 118 km pola BR-101 de Arrecife , a capital do estado; 105 km de Garanhuns e 123 de Maceió , a capital do estado de Alagoas.
Sitúase a 125 metros por enriba do nivel do mar.
Limítase ao norte co municipio do Bonito, a nordeste e liches con Joaquim Nabuco, ao sur con Xexéu , a sueste con Auga Negra e a oeste con Catende .
O clima predominante é do tipo quente e húmido, con choivas de inverno e temperaturas máximas de 32 °C e mínimas de 18 °C.
O municipio insérese na unidade geoambiental das superficies retrabalhadas. O relevancia é, en súa case totalidade, moldeado en rochas do pre-cambriano, predominantemente granito, gnaisses e xistos. A parte sedimentar é representada por argilas variegadas, arenitos e cascalhos. Predomina o latossolo vermello-amarelo.
A topografia, predominantemente ondulada, caracterízase por un conxunto de morros e outeiros con altitudes non superiores a 120 m e pediplanos resultantes do alargamento do vale do río Una (Pernambuco) e seus afluente.
Súa flora é composta por restos da vegetação primitiva da Mata Atlântica, algunhas especies arbóreas de alto valor económico poden ser aínda encontradas testemuñando o que foi o bosque nativo. Entre outras, pódese detectar a presenza da urucuba, louro, ipê amarelo, jatobá, pau-ferro, jacarandá mimoso e rosa, maçaranduba, pau d'arco, oiticica, camaçari rosa e branco, sucupira roxa e branca, etc.
O municipio dos Palmares forma parte da microrregião homogênea denominada Mata Meridional Pernambucana, contida totalmente na Conca do Río Una.
Turismo
Alén da carga histórica da cidade, hai tamén un lado máis bucólico. Existen varios atractivos naturais para os visitantes. O municipio é cercado por moitas augas. Ideal para quen desexa relaxar e tomar baños de fervenzas e corredeiras.
Outras opcións son as fervenzas do Caritó e Véu de Noiva. Para chegar alí, no entanto, é preciso moita disposición, xa que o camiño é feito entre bambuzais e bananeiras. A Véu de Noiva posúe tres caídas, sendo de máis alta con 5 metros. A Corredeira do Oratório é formada polas augas do Río Una. Contan os moradores de Palmares, que o nome da corredeira foi dado porque os señores de engenhos mataban seus inimigo ás marxes, dándolles permiso a unha última oración.
Economía
Palmares ten como principal actividade económica a agroindústria açucareira. Alén da cana-de-azucre destácanse tamén na agricultura: batata-doce, mandioca, banana, laranxa e abacaxi. En Palmares hai unha grande variedade de industrias de transformación. O comercio no municipio é un sector en expansión con establecementos de pequeno, medio e grande porte, con destaque para fábrica norte sur, Frinscal Atacado, supermercados e tendas de material de construción, autopeças e confecção.
Hoxe 59% dos moradores de Palmares teñen actividades ligadas ao comercio. Compradores de varias cidades veciñas van até Palmares para faceren súas compras. Eses visitantes teñen unha participación económica no comercio de cerca de 40%.En palmares existe dúas revendas de automóbiles, gvel (fiat),cruceiro do sur (mercedes camións).
Co término, duplicação da br 101,comezando en Natal e terminando en Palmares.Ten todo para se transformar nun dos principais trevos rodoviarios do nordeste,facendo que creza comercialmente falando na parte urbana e na parte da br que corta Palmares.
Educación
Na educación da cidade, destácase a Facultade de Formación de Profesores da Mata Sur (FAMASUL), con cursos de Formacións de Profesores nas áreas: Licenciatura en Historia, Matemática, Letras, Química, Xeografía e Bioloxía. Aínda hai a Facultade de Ciencias dos Palmares (FACIP), dispondo, hoxe, só do curso de Administración. Sendo as dúas administradas pola AEMASUL - Goberno autónomo Educacional da Mata Sur. maiores informacións acesse www.famasul.edu.br
Destácase, aínda, a Escola Referencia de Ensino Medio Monseñor Abilio Americo Galvão (EREMAG) e a Escola de Referencia en Ensino Medio (EREM - antigo CEEPA) se destacan na cidade. Cun ensino integral, onde os alumnos estudan da 7h até ás 17h na facultade famasul. É considerada a mellor escola da rexión. A cidade aínda conta con escolas particulares de alto nivel, destacándose entres elas o colexio Cenecista Prof. Ivon Ferreira Lins, Escola Instituito Educacional Peter Pan, Colexio Dimensión, Colexio San José, Colexio de Nosa Señora de Lourdes entre outros.No canério municipal ten o Colegio Municipal Fernando Augusto Pinti Ribeiro(Ginasio Municipal),unha das escolas de maior tradición da cidade.
Deportes
Palmares esta en o seu mellor momento nos deportes ten moitas modalidades deportiva en súa cidade como: Capoeira, fútbol de campo, futsal, voleibol, handebol, takwondo e escolinha para toda comunidades en máis diversas modalidades. Temos un gran número de xogadores de fútbol exportados para outros estados en nivel profesional.
Referencias
- ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
- ↑ Ministerio das Minas e Enerxía, 2005. Diagnóstico do Municipio de Palmares.
- ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
