| Moonspell | |
|---|---|
Ao vivo en Krakow , |
|
| Información xeral | |
| País | |
| Xéneros | Black Metal Folk Metal Metal Gótico |
| Período en actividade | Morbid God 1989 - 1992 Moonspell 1992 - actualmente |
| Gravadora(s) | Adipocere Records Century Medía Records SPV/Steamhammer |
| Páxina oficial | www.moonspell.com |
| Integrantes | |
| Fernando Ribeiro Mike Gaspar Pedro Paixón Ricardo Amorim Aires Pereira |
|
| Ex-integrantes | |
| Baalberith Mantus Malah Tanngrisnir Ares Sérgio Crestana Niclas Etelävuori |
|
Moonspell é un grupo musical de Portugal de black metal/gothic metal Formada iniciamente como "Morbid God" en 1989 , tiña como integrantes Fernando Ribeiro nos vocais e Mike Gaspar na batería, alén de dous outros integrantes. No seu inicio o grupo tocaba black metal.
Táboa de contido |
A mediados de 1989 xurdía a banda Morbid God, aínda inexperiente, sen bos instrumentos e sen un bo local para ensaiar. Soamente o ano seguinte sería rexistrada en estudo a primeira música da banda, no formato de promo-tape e co título de "Serpent Angel". Este grupo só conseguiu se estabilizar en 1993, lanzando a súa primeira demo-tape.
Foi en 1992 que a banda mudou o nome para Moonspell. En 1993 os Moonspell (Fernando Ribeiro (vocalista) e Mike Gaspar (batería) gravaron a demo Anno Satanae, que garantiu un contrato coa editora francesa Adipocere para a gravación dun mini-cd que foi editado un ano despois co nome Under the Moonspell. En 1995 , e xa na Century Medía, editaron o seu primeiro cd, titulado Wolfheart. Neste cd os Moonspell quebraron co seu antigo estilo, black metal, para produciren un cd gótico con influencias de Folk e Black Metal. O cd foi un logro, e colocou finalmente os Moonspell na escena de metal internacional. O cd que se seguiu, Irreligious, foi lanzado en 1996 , cuxo single, Opium (música inspirada no poema Opiário de Álvaro de Campos, heterónimo de Fernando Persoa), continúa a ser unha das músicas máis coñecidas dos Moonspell. En 1998 é lanzado o Sin/Pecado, como elementos eletrónicos sendo adicionados ao son da banda, nun traballo belo e experimental, axiña (1999) viría o The Butterfly Effect, elevando aínda máis esa face experimental/eletrónica. En 2001, o álbum Darkness and Hope aparece cunha sonoridade gótica, sendo aclamado polos fans, que axiña ficarían extasiados co The Antidote (2003), álbum máis agresivo, porén, mantendo a característica da banda e tido por algúns fans como o mellor álbum.
En 2006 sae o considerado mellor álbum da banda 'Memorial' que atinxiu o top portugués a primeira semana en que estivo á venda. Adjuvados polo logro do último álbum, os Moonspell gañaron en novembro de 2006 o premio de Best Portuguese Act dos MTV Europe Music Awards!. En 2007 editan un novo álbum, titulado "Under Satanae", composto por regravações das primeiras demos. A 19 de maio de 2008 sae o máis recente álbum da banda co nome "Night Eternal" seguido, en decembro do mesmo ano, polo moito agardado dobre DVD "Lusitanian Metal" contendo varias gravacións ao vivo desde o inicio da banda até 2004 e unha entrevista.
As influencias portuguesas poden ser encontradas na música de Moonspell, na maior parte a través dos poemas líricos. Aínda que a maioría de súas cancións estean en inglés , “Trebraruna”, “Alma Mater” e “Atægina” de “Wolfheart”; “Full Moon Madness” do “Irreligious”; “Than the Serpents in my Hands” do “Darkness and Hope” son cantados en portugués ou ten características da cultura/lingua portuguesa. Na música "Chorade Lusitânia", do Under the Moonspell, é posíbel ouvir arranxos de guitarra portuguesa tradicionais. “Trebaruna” e “Ataegina” son sobre as deus da mitologia lusitana. Os primeiros catro versos de “Than the Serpents in my Hands” foron escritos por Mário Cesariny. Moonspell regravou a canción “Os señores da guerra” de Madredeus .