monte do carmo - Wikilingue - Encydia
| Municipio de Monte do Carmo | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 23 de outubro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 23 de outubro de 1963 | ||||
| Gentílico | carmelitano | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Gilvane Pereira Amaral (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
 |
|||||
| Unidade federativa |  Tocantins |
||||
| Mesorregião | Oriental do Tocantins IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Porto Nacional IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Non dispoñíbel | ||||
| Distancia até a capital | Non dispoñíbel | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 3.616,655 km² | ||||
| Poboación | 6.723 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 1,2 hab./km² | ||||
| Altitude | m | ||||
| Clima | Non dispoñíbel | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,642 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 70.748 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 16.271,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Monte do Carmo é un municipio brasileiro do estado do Tocantins, a 89 km da capital do estado, Palmas. O municipio, cunha poboación estimada en seis mil habitantes, está localizado na rexión central do estado, a unha altitude media de 295 m. Ten unha área total de 3.359,7 km² e unha densidade demográfica de 1,62 habitantes/km². É un dos camiños para o Jalapão e dispón de estrada asfaltada.
Táboa de contido |
Historia
A historia de Monte do Carmo comeza a partir do descobrimento das minas de ouro, na primeira metade do século XVIII. Prosegue en 1741 coa fundación do Arraial de Nosa Señora do Carmo. Foi fundado polo bandeirante Manuel de Sousa Ferreira, na confluência dos ribeirões: Matanza hoxe é córrego Auga Sucia (debido ao lavado do ouro), até o córrego Sucuri que abastece a cidade. En 1836 déronlle o nome de arraial de Nosa Señora do Carmo, 1911 foi denominado Carmo, en 1943 resolveron mudar para Tairuçu (palabra indíxena), mais non durou moito, pasou a se chamar Monte do Carmo en 1953 .
O ouro que abundava en profusão nas minas do Carmo, atraía os aventureiros lusitanos e mamelucos, que afrontaban as tribos bravias que habitaban os sertões descoñecidos.
En 1780 a Coroa Portuguesa entusiasmada cos lucros que de aquí lle chegaban, tratou pronto de mandar un representante directo, e a estratexia era a igrexa. Dona Maria nomeou, o Padre José Faustino da Gama (Padre Gama) a servizos relixiosos e o control fiscalizatório. O mesmo administrou con moito logro, contando con aproximadamente mil escravos na lavoura e nas minas.
Os indios Xerentes nativos das marxes do Alto Tocantins, non se conformaban coa invasión de seus territorios, atacaban constantemente o arraial do Carmo e Pombal, massacrando case toda a poboación.
Ten como atractivo principal o turismo relixioso que conta cun calendario extenso. A Igrexa de Nosa Señora do Carmo é unha construción de 1801 que está arraigada á propia historia da cidade e ten ao seu arredor casas antigas enriquecendo aínda máis a historia. A Igrexa de San Gonçalo que ficaba no pé da serra do Carmo, era a igrexa dos negros escravos, que aínda resiste ao longo do tempo testemuñando por súas ruínas. As datas de maior relevancia son: Festa do Divino Espírito Santo (Foliões e Emperador); Nosa Señora do Carmo (padroeira da localidade); Nosa Señora do Rosário (Rei e Raíña) e San Sebastião (Vaqueiros). Esas festas son tidas como unha das máis tradicionais do Estado.
Xa no turismo ecolóxico e lecer destácase o Morro das Figuras, un de seus principais puntos turísticos. A acción do vento e da choiva formou columnas de rocha que se asemellan a figuras humanas. A fervenza do Fueiro, con dúas caídas d'auga de dez metros de altura tamén enche os ollos dos visitantes. A gruta histórica Morro do Salón, con escritos pre-históricos e que abrigou os moradores que fuxiron dos revoltosos da Columna Prestes. Para fechar temos a Fábrica Hidrelétrica Isamu Ikeda no Río Balsas na divisa dos municipios de Monte do Carmo e Ponte Alta do Tocantins e, a Mata Fría que conta con dúas onças artificiais jorrando auga natural e fría pola boca, propicio para matar a sede e baño, no local existe tamén a imaxe de Nosa Señora do Carmo que protexe os viaxeiros que pasa por alí. A cidade conta aínda con artesanía, manifestacións artísticas e comidas típicas.
Datos xerais
A emancipação política de Monte do Carmo aconteceu pola Lei Estadual nº 4.708, de 23 de outubro do ano de 1963 do estado de Goiás. Seu idealizador foi o entón Concelleiro de Porto Nacional Durval Silva. O Municipio foi solemnemente instalado o día 1º de xaneiro de 1964 e tivo como primeiro xefe do executivo a prefecta Raimunda Aires da Silva (Dona Dica).
Economía
A economía de Monte do Carmo xira entorno da pecuária de corte e a agricultura, hoxe, o principal motor económico fica por conta da pecuária de corte que conta con rabaño bovino estimado en 79 mil cabezas de animais. A Agricultura non fica atrás, coa expansión do mercado de soja no País e no Estado, os agricultores da rexión están traballando cada vez máis a terra que é benéfica para o plantio e están obtendo bos resultados non só no plantio da soja como tamén, no plantio de arroz, milho e outros itens da agricultura. Outro factor económico de gran importancia é as cláusulas da Prefectura, do Goberno do estado e do Goberno Federal que xuntos mantén a folla de pagamento rigorosamente pagada, para que así, os funcionarios manteñan o comercio en movemento. Aínda ha espazo para citarmos a economía proporcionada polos varios eventos culturais que son realizados na cidade, atraendo miles de turistas que nese período aumenta o volume de vendas no comercio local, a artesanía tamén ten o seu espazo, hai algúns anos grupos de persoas vén desenvolvendo esa actividade. O ouro que foi o coche xefe para a creación do municipio tivo unha outra fase de gran importancia na economía do inicio até o final dos anos 80, cando garimpeiros comezaron a mexer a terra e así o encontraron novamente. Hoxe algúns garimpeiros aínda exercen ese tipo de actividade, mais cunha escala menor.
Transporte
A forma máis fácil de chegar até Monte do Carmo é de automóbil, a nosa estrada de acceso aos principais centros Porto Nacional (39 km) e Palmas (89 km) encóntrase totalmente asfaltada. Non aconsellamos vía área, polo motivo do aeroporto existente non facilitar de infraestrutura e seguranza adecuada.
Na cidade existe un terminal rodoviário, que facilita de lanchonete, tendas de artesanía, Guichês e sanitarios, terminal que, desde a súa construción, nunca foi reformado, por iso encóntrase en condicións precarias. Recentemente foron iniciados algúns servizos de reparo, porén interrompidos.
O municipio é atendido por unha empresa de ómnibus que presta servizos para poboación con desprazamentos ida e volta para Porto Nacional de dúas en dúas horas, ese servizo é prestado con ómnibus equipado de son e ar condicionado. Na cidade non existe servizo de taxi oficial, mais, algunhas persoas traballan con fretamento de vehículos, caminhonetes, camión e motocicletas.
Referencias
- ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
- ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
