mirandiba - Wikilingue - Encydia
| Municipio de Mirandiba | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "Terra de San João Batista" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 11 de marzo | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 28 de xaneiro de 1958 (52 anos) | ||||
| Gentílico | mirandibense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Bartolomeu Tiburtino de Carvalho (PR) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa |  Pernambuco |
||||
| Mesorregião | Sertão Pernambucano IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Salgueiro IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | San José do Belmonte, Carnaubeira da Penha, Serra Tallada,Verdejante e Salgueiro | ||||
| Distancia até a capital | 423 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 809 km² | ||||
| Poboación | 13.810 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 16,44 hab./km² | ||||
| Altitude | 450 m | ||||
| Clima | Quente e semi-árido, con choivas escasas e mal distribuídas. BShW | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,636 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 33.896 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.552,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Mirandiba é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco . Mirandiba é un nome indíxena que significa porco queixada. Administrativamente, o municipio é constituído polos distritos sede e Tupanaci e polo poboado de Cachoeirinha.
Táboa de contido |
Historia
Un dos primeiros colonizadores da rexión foi JOÃO BARBOSA DE BARROS morador da facenda Quixabeira, tendo como veciños: Manoel Nunes e Virgílio Alves Cantarelli. O local onde está instalada hoxe a cidade foi doada ao patrimonio de San João Batista por un seu devoto: JOÃO BARBOSA DE BARROS.
En 1901 chegou ao municipio de Manissobal, Elizeu Campos, paraibano de Misericórdia, e en 1906 casou con Ana de Carvalho Campos, filla de João Barbosa de Barros, indo morar no poboado existente na Facenda Várzea do Tiro, retirándose dali grazas a unha acción de despejo impetrada polo propietario da Facenda contra todos os habitantes do poboado. Na ocasión o Capitán Elizeu Campos convocou a todos para a próxima feira que sería realizada na Facenda de seu sogro, so a sombra dun frondoso Trapiá, hoxe o cruzamento das Rúas: João Barbosa, Francisco Pires, Tiburtino de Carvalho e Cap. Elizeu Campos.
En 1915 foi construída a 1º casa de ladrillo polo Cap. Elizeu Campos, e elevada á categoría de vila. O nome Queixada foi dado a vila, en virtude da morte dun salvaxe porco Queixada, a poucos metros da vila. En 1918 en virtude dunha cuestión entre as familias, Pereira e Carvalho o Cap. Elizeu Campos retirouse para o municipio de Triunfo .
En 1932 o Cap. Elizeu volveu á vila e con auxilio de populares construíu a Igrexa de San João Batista, tendo como vigário o padre Manoel Gomes. A paróquia foi creada a 9 de xuño de 1968 . O municipio foi creado en 20 de novembro de 1958, pola lei estadual nº 3234. O actual municipio de Mirandiba, tivo 3 denominações: 1º) Vila Queixada (debido ao porco salvaxe morto na ocasión). 2º) San João dos Campos (João en homenaxe ao doante e Campos ao fundador) 3º) Mirandiba (Nome indíxena que significa PORCO QUEIXADA, nome dado polo xornalista Mario Melo)
Anualmente, o día 11 de marzo Mirandiba conmemora a súa emancipação política.
Turismo
En medio ao sertão pernambucano está Mirandiba, que segundo poetas da rexión é unha cidade pequena de ceo grande. É alí que viven partes das raíces do forró pé-de-serra, que anima as festas pernambucanas e que gañou o mundo no acordeão de Luís Gonzaga.
As belas paisaxes sertanejas tamén atraen visitantes a Mirandiba. Un pór do sol inesquecível pode ser apreciado na Pedra Longa ou na Mangueira do Pantano.
As festas juninas son tradición no municipio e non deixan de ser levadas polo son do acordeão, zabumba e triângulo que soan seus acordes nos barracões de forró montados na cidade. É o certo San João de interior, con dereito a comidas típicas, fogueiras e simpatías. A cidade tamén acolle todo ano unha etapa do Circuíto Vaqueiro de Ouro, recibindo centenares de adeptos da actividade.
Puntos turísticos
- Balnearios con Baños de Piscina e Bica, comidas típicas e bebidas en xeral. Temos o Balneario Tropical e o CHACAL.
- A Mangueira do Pantano, no Sitio Pantano do Gama. A Maior Mangueira do Mundo.
- A Pedra Longa, no Sitio Ajuntador. gran Pedra en forma de cono con pinturas rupestres.
- A Pedra da Campá, na facenda Barra dos Veados, con forte son ecoante ao ser tocada.
- A Furna de Lampião , próximo ao Distrito de Tupanaci. Conta a Lenda que o Cangaceiro Lampião ao pasar por esas terras descansou con seu Bando na Furna.
- O Catolezeiro de Sete Copas. Catolezeiro que sufriu mutação xenética e mostra Sete Copas, cando normalmente debería mostrar só unha.
- O Casario de Tupanaci. As Casas máis antigas da rexión. Construídas polas primeiras familias que habitaron a rexión hai máis de 200 anos.
- A Baraúna do Padre Cícero. Localizada no Poboado de Várzea do Tiro. Conta a Lenda que o Pe. Cícero a mediados da década de 40, ao pasar por esa rexión, descansou e celebrou unha misa na Baraúna.
- A tradicional FESTA DE NOSA SEÑORA DE LOURDES na Facenda PREGARIAS DOS RODRIGUES,sempre o mes de febreiro no segundo fin de semana.
-Sociedade Educativa Mirandibense(SEN), na cal todos os fins de semana promove eventos para a diversión dos mozos e adultos da cidade.
Xeografía
Localízase a unha latitude 08º07'13" sur e a unha longura 38º43'46" oeste, estando a unha altitude de 450 metros. Súa poboación estimada en 2008 era de 13.757 habitantes.
Posúe unha área de 809 km².
O municipio está localizado na unidade geoambiental da Depresión Sertaneja. A vegetação predominante é a caatinga hiperxerófila, presentando fragmentos de bosque caducifólia.
Mirandiba está nos domíniods da conca hidrográfica do Río Pajeú e ten como principais tributarios son os riachos da Queimada Redonda, dos Espraiados, Umbuzeiro, Barriguda, Maracanã, do Serote, do Tigre, do Padre, Verde, do Caldeirão, dos Picos, do Serrote Branco, do Serrote Verde, do Serrotinho, dos Picos, Terra Nova, do Medio, das Areas, da Caieira, do Caroá, da Barreira, da Fervenza,das Pregarias dos Rodrigues, da Posesión, do Aterro, da Umburana, Croata, do Boião, da Roça Vella e do Pantano, todos de réxime intermitente. Conta aínda cos recursos hídricos do Açude Juá, con capacidade de acumulação de 3.000.000 m³ e as Lagoas do Pau Negro, da Favela, Escondida, Grande, do Caroá, da Pedra Branca, dos Pinhões, do Catolé, do Xerém e dos Veados
O acceso é feito pola estrada PE-423, BR-232 vía Serra Tallada.
Economía
Mirandiba posúe como actividade económica predominante a agropecuária, sendo os maiores rabaños do municipio os bovinos, caprinos e galináceos. Aínda se destacan no municipio actividades voltas para a pequena mineração. Na agricultura do municipio os principais produtos son: feixón en gran, banana, mandioca, milho en gran e algodão herbáceo.
Referencias
- ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
- ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
