|
||||||||||
A Mariña Portuguesa é o ramo das Forzas Armadas Portuguesas que ten por misión cooperar, de forma integrada, na defensa militar de Portugal , a través da realización de operacións navais. A Mariña desempeña tamén misións no ámbito dos compromisos internacionais asumidos por Portugal , ben como misións de interese público.
Ao contrario do Exército Portugués e da Forza Aérea Portuguesa - que son organizacións exclusivamentes militares - a Mariña Portuguesa inclúe tamén, compoñentes non militares, responsábeis polas áreas da autoridade e seguranza marítima, a investigación e os asuntos culturais relacionados co Mar.
A Mariña Portuguesa é, tamén, referida como "Mariña de Guerra Portuguesa" ou como "Armada Portuguesa". Até á extinción do Ministerio da Mariña, en 1974 os termos tiñan distintas significados. "Mariña" designaba o conxunto constituído pola mariña mercante e pola mariña de guerra, ambas tuteladas polo Ministerio da Mariña. "Mariña de Guerra" designaba a compoñente da Mariña dedicada á actividade militar. "Armada" designaba o escalão máis elevado das forzas navais, sendo, a Armada nacional, a totalidade das forzas navais que constituiam a Mariña de Guerra da Nación. Por tanto a Armada era, ao mesmo tempo, o ramo naval das Forzas Armadas e a compoñente militar da Mariña. A partir de 1982 , o ramo naval das Forzas Armadas pasou a ser, oficialmente, designado "Mariña", manténdose, con todo, o uso do termo "Armada" para designar algúns dos seus órganos.
A Mariña Portuguesa ten unha historia bastante antiga, que se liga á propia historia de Portugal , de feito, a Mariña de Guerra Portuguesa é o ramo das Forzas Armadas máis antigo do mundo, de acordo cunha bula papal. A primeira batalla naval da Mariña Portuguesa de que se ten coñecemento, deuse en 1180, durante o reinado do primeiro rei de Portugal, D. Afonso Henriques, á praza do Cabo Espichel, cando unha comisaría portuguesa, comandada por D. Fuas Roupinho, derrotou unha comisaría musulmá.
É o Rei D. Dinis quen decide, por primeira vez, dar unha organización permanente á Mariña Real en 1312, sendo nesa altura nomeado o primeiro Almirante do Reino, Manuel Pessanha. No reinado deste rei, é tamén plantado o Pinhal de Leiría, de onde hai-de saír a madeira para os navíos dos descobrimentos.
Ao final do séc. XIV, dáse inicio á expansión ultramarina portuguesa que se irá manter até séc. XVI. A Mariña toma aí o papel principal, primeiro explotando os océanos e despois combatendo as potencias que se opuñan ao dominio portugués. A partir de aí, a Mariña Portuguesa pasa a actuar en todos os océanos do mundo, desde o Atlântico ao Pacífico.
Coa Unión Ibérica en 1580, a comisaría portuguesa é utilizada por Filipe I (Filipe II de España) para combater os inimigo da España. Tras esa actitude os máis poderosos navíos portugueses son incorporados na Armada Invencível, sendo moitos destruídos con ela. A partir de aí a Mariña Portuguesa entra nun período de decadencia de que xa só vai recuperar moito despois da restauración da independencia en 1640.
No séc. XVIII, a Mariña Portuguesa florece outra vez, até atinxir o seu auge ao redor de 1800. É nese período que, so o comando do Conde do Río Grande, e obstinación do conde de San Vicente a comisaría portuguesa afronta a comisaría turca no Mediterrâneo que ameazaba o sur da Europa, na Batalla do Cabo Matapão en 1717.
A partir de mediados do séc. XIX, a Mariña Portuguesa tórnase esencialmente unha Mariña Colonial, sendo a súa principal función o apoio ás guerras de pacificación e ocupación dos territorios coloniais africanos.
Na 1ª Guerra Mundial, a Mariña Portuguesa actúa sobre todo na escolta dos trens de tropas que se dirixen para África e para a Francia e apoia as operacións contra os alemáns no norte de Mozambique.
Durante a 2ª Guerra Mundial a Mariña Portuguesa ten como función principal a garantía da neutralidade portuguesa. Nesa función destácase a protección do estratéxico arquipélago dos Azores. Ao final desa guerra a Mariña participa na liberación de Timor da ocupación xaponesa.
Co inicio da Guerra Fría e a entrada de Portugal na OTAN, a Mariña Portuguesa pasa a dar prioridade á ameaza submarina do Pacto de Varsóvia.
A partir de 1961 a Mariña volve a dar novamente grande atención a África, sendo parte activa na Guerra do Ultramar. Nese período dáse unha enorme expansión do número de corvetas, navíos de patrulla e lanchas de desembarque destinados a apoiar as operacións anfíbias. Nesta guerra destácase tamén a actuación dos fuzileiros navais en operacións de asalto anfíbio e de protección de trens fluviais.
Co fin da Guerra do Ultramar en 1975, a Mariña Portuguesa tórnase, por primeira vez en case 500 anos, unha mariña estritamente europea, volvendo a ter como atención principal a ameaza naval soviética.
Desde o final do séc. XX, co fin da Guerra Fría, a Mariña Portuguesa pasou a ter como atención principal o apoio ás operacións multinacionais e o combate ao terrorismo.
A Mariña comprende:
O CEMA é o comandante da Mariña, sendo o principal colaborador do Ministro da Defensa Nacional e do Xefe do Estado-Maior Xeneral das Forzas Armadas en todos os asuntos respeitantes á Mariña. O Almirante CEMA é nomeado polo Presidente da República, so proposta do goberno.
O Estado-Maior da Armada é un órgano de apoio do CEMA para o estudo, concepción, planificación e inspección das actividades da Mariña. O EMA é chefiado por un Vice-Almirante denominado Vice-Xefe do Estado-Maior da Armada, coadjuvado por un Contra-Almirante denominado Sub-Xefe do Estado-Maior da Armada.
Os órganos centrais de administración e dirección (OCAD's) da Mariña son os seguintes:
Os órganos de consello destínanse a apoiar as decisións do CEMA en asuntos especializados e son os seguintes:
O Comando Naval é o Comando Operacional da Mariña, está directamente subordinado ao Almirante Xefe do Estado-Maior da Armada e detén a responsabilidade pola planificación, coordinación, condução e control da actividade operacional da Mariña.
Do Comando Naval dependen:
Os órganos de implantación territorial visan o apoio xeral da Mariña e son os seguintes:
Os elementos da compoñente operacional do sistema de forzas son:
San órganos do SAM:
As unidades navais armadas da Mariña Portuguesa reciben o prefixo "N.R.P." antes do respectivo nome, o cal significa "Navío da República Portuguesa". As unidades non armadas reciben o prefixo "U.A.m." significando "Unidade Auxiliar da Mariña".
A Mariña Portuguesa está en fase de reequipamento, debendo recibir en breve novas fragatas vocacionadas para a defensa antiaérea da comisaría. Están tamén á ser construídos novos navíos de patrulla oceânica e novos submarinos. Será tamén iniciada a construción en Portugal do futuro Navío Polivalente Loxístico, vocacionado sobre todo para operacións anfíbias, con capacidade para transportar un batallón de fuzileiros , lanchas de desembarque e helicópteros de asalto.
Actualmente a Mariña Portuguesa posúe os seguintes navíos:
Alén das unidades enriba referidas a Mariña Portuguesa posúe un elevado número de pequenas embarcacións de patrulla, de operacións anfíbias e auxiliares.
|
|
||
|---|---|---|
| Comandante supremo | Presidente da República | |
| Órganos de Estado | Asemblea da República - Goberno - Consello Superior de Defensa Nacional - Consello Superior Militar | |
| Responsábel político | Ministro da Defensa Nacional | |
| Cuartel-xeneral das Forzas Armadas | Estado-Maior Xeneral das Forzas Armadas | |
| Ramos das Forzas Armadas | Mariña - Exército - Forza Aérea | |
| Órganos militares de comando | Xefe do Estado-Maior Xeneral das Forzas Armadas Xefe do Estado-Maior da Armada - Xefe do Estado-Maior do Exército - Xefe do Estado-Maior da Forza Aérea |
|
| Órgano militar de consello | Consello de Xefes de Estado-Maior | |
| Órganos conxuntos das Forzas Armadas | Instituto de Estudos Superiores Militares - Hospital das Forzas Armadas | |
| Corpo especial de tropas | Garda Nacional Republicana | |