As linguas da Unión Europea son as faladas pola poboación dos Estados-Membros. Inclúen non só as linguas oficiais, mais tamén as rexionais.
A política da UE é incentivar os seus cidadáns a seren multilingues, e en especial a seren fluentes en, polo menos, dúas linguas estranxeiras, non soa para facilitar a comunicación, mais, principalmente, para desenvolver a tolerancia e respecto para coa diversidade cultural. Hai varios programas en marcha neste sentido. O contido dos sistemas educativos, mentres, permanece ao criterio de cada estado. Poden obterse máis informacións en Política Lingüística.
Decisións tomadas polas institucións da UE son traducidas en todas as linguas oficiais. Os cidadáns poden contactar aquelas e solicitar resposta en calquera unha destas. Nas reunións de cúpula, é facultada tradución conforme a necesidade. Para as sesións do Parlamento Europeo e do Consello da Unión Europea hai interpretación.
As axencias da Unión Europea non están abranguidas polo réxime lingüístico das institucións da UE.
Táboa de contido |
| Lingua | Proporción da poboación da UE falando a lingua materna | Proporción da poboación da UE falando outros idiomas | Total proporción falando estas linguas |
|---|---|---|---|
| Alemán | 24% | 12% | 36% |
| Francés | 16% | 11% | 27% |
| Inglés | 16% | 31% | 47% |
| Italiano | 16% | 2% | 18% |
| Español | 11% | 4% | 15% |
| Polaco | 9% | 3% | 12% |
| Neerlandês | 6% | 1% | 7% |
| Grego | 3% | 0% | 3% |
| Portugués | 3% | 0% | 3% |
| Sueco | 2% | 1% | 3% |
| Danés | 1% | 1% | 2% |
| Finlandés | 1% | 0% | 1% |
A situación das linguas minoritarias e rexionais[1] dos países membros da EU ten sido escenario de discusións e negociacións coidadosas, en virtude das delicadas políticas internas dalgúns deles en relación ás súas respectivas minorías étnicas.