| Francés (Français) | ||
|---|---|---|
| Falado en: | Francia e 53 outros países | |
| Total de falantes:. | 220 millóns (datos de 1999) | |
| Posición: | 5º | |
| Familia: | Indo-europea Itálica Românica Ítalo-Occidental Galo-ibérica Galo-românica Galo-rética Oïl Francés (Français) |
|
| Estatuto oficial | ||
| Lingua oficial de: | Francia e 28 outros países | |
| Regulado por: | Académie française | |
| Códigos de lingua | ||
| ISO 639-1: | fr | |
| ISO 639-2: | fre | |
| ISO 639-3: | fra | |
| SIL: | FRA | |
|
|
||
O francés (français) é un dos principais idiomas do mundo, e unha das máis importantes linguas românicas, cun número de falantes só inferior ao do español e do portugués. En 1999 , o francés era a sexta lingua máis falada do mundo, utilizada por cerca de 110 millóns de persoas como lingua materna e por 210 millóns, se incluídos os que a falan como segunda lingua. É unha das linguas oficiais ou administrativas de varias comunidades e organizacións (tales como a Unión Europea, a Unión Africana, o Comité Olímpico Internacional, a Axencia Mundial Antidoping, as Nacións Unidas e a Unión Postal Universal).
Táboa de contido |
Ben que no pasado moitos franceses gustáselles de se referir á súa ascendência dos ancestrais gauleses,[carece de fontes] resta moi pouca influencia céltica no francés actual. A maior parte do vocabulário é de orixe latina e xermánica (da lingua dos francos).
Orixinalmente eran faladas moitas linguas e dialetos no actual territorio francés. Entre elas había varios dialetos de langue d'Oïl, (como o Picardiano, o Valão, etc.), dialetos occitanos (o gascão, o provençal, etc.), o bretão, o vasco, o catalán, o baixo alemán, etc., mais co tempo o dialeto da Île-de-France (a rexión en torno a París ), o franciano, suplantou os outros e transformouse na base para a lingua francesa oficial.
Os máis antigos textos en francés son os Xuramentos de Estrasburgo datados de 842 ; a lingua, tal como era no período que vai até cerca de 1300 , chámase francés antigo, despois recibe o nome de francés medio e, finalmente, francés moderno.
O francés antigo transformouse nunha lingua literaria coas chansons de geste que contan as historias dos paladinos de Carlos Magno e dos heroes das Cruzadas. A través do Decreto de Villers-Cotterêts, en 1539 , o Rei Francisco fixo do francés a lingua oficial dos procedementos administrativos e de corte en Francia, desaloxando o latim, que era usado até entón. Actualmente foi adoptado pola ONU como o segundo idioma de diálogo internacional máis falado no mundo.
O francés é lingua oficial nos seguintes países:
| país | falantes de 1.ª lingua | poboación | dens. pop. | área |
|---|---|---|---|---|
| (est. aprox.) | (est. xullo 2003) | (h/km²) | (km²) | |
| 60 000 000 | 60 180 600 | 105 | 547 030 | |
| 55 225 478 | 24 | 2 345 410 | ||
| 6 700 000 | 32 207 000 | 3 | 9976140}} | |
| 16 979 900 | - | 587 040 | ||
| 16 962 500 | - | 322 460 | ||
| 15 746 200 | - | 422 277 | ||
| 13 228 500 | - | 274 200 | ||
| 11 626 300 | - | 1 240 000 | ||
| 10 580 400 | - | 196 190 | ||
| 4 000 000 | 10 290 000 | - | 30 510 | |
| 7 810 100 | - | 26 338 | ||
| 7 527 800 | - | 27 750 | ||
| (millóns) | 7 318 638 | - | 41 290 | |
| 6 096 156 | - | 27 830 | ||
| 5 429 300 | - | 56 785 | ||
| 3 683 600 | - | 622 984 | ||
| 2 954 300 | - | 342 000 | ||
| 1 321 500 | - | 267 667 | ||
| 63 948 | - | 2170 | ||
| 457 130 | - | 23 000 | ||
| 100 000 | 454 157 | 171 | 2586 | |
| Guadalupe | 442 200 | - | 1780 | |
| Martinica | 390 200 | - | 1100 | |
| 200 000 | - | 12 200 | ||
| 80 469 | - | 455 |
Aínda que non sexa oficial, o francés é a principal segunda lingua nos países seguintes:
| país | poboación | dens. pop. | área |
|---|---|---|---|
| (est. xullo 2003) | (h/km²) | (km²) | |
| 32 810 500 | - | 2 381 440 | |
| 9 924 800 | - | 163 610 | |
| 1 210 500 | - | 2040 | |
| 31 689 600 | - | 446 550 |
Alén diso, tamén hai falantes de francés no Exipto, India (Pondicherry), Italia (Vale de Aosta), Laos, Mauritânia, Reino Unido (Illas da Canle), Estados Unidos da América (especialmente Luisiana e Nova Inglaterra) e Vietname. Historicamente, ao longo de case 300 anos, o francés foi tamén a lingua das clases dirixentes e do comercio de Inglaterra desde o tempo da Conquista Normanda até 1362, cando o uso da lingua inglesa foi retomado.
La Francophonie é unha organización internacional de países e gobernos francófonos. Tamén moi importante é o papel da Alianza Francesa para a expansión do francés polo mundo.
Conforme pode ser observado no mapa ao lado hai un continuum de 20 países contíguos onde o francés é a lingua oficial e/ou unha das máis faladas. É unha continuidade entre países veciños maior do que a de o español nas Américas. Tres son os países africanos de lingua francesa sen continuidade xeográfica con eses vinte, Exipto, Djibuti e Madagascar.
A Francia obriga ao uso do francés en publicacións oficiais do goberno, na educación (aínda que estas disposicións sexan frecuentemente ignoradas polos inmigrantes e fillos de inmigrantes) e en contratos legais. Ao contrario do que di un mal entendido frecuente nos medios de comunicación americanos e británicos, a Francia non prohibe o uso de palabras estranxeiras en páxinas web ou calquera outra publicación privada, o que de resto iría entrar en conflito coas garantías constitucionais de liberdade de expresión.
O francés é unha das dúas linguas oficiais do Canadá, sendo a outra o inglés. Varias alíneas da Carta de Dereitos e Liberdades do Canadá lidan co dereito dos canadenses de ter acceso a servizos en inglés e en francés en todo o país. Por lei, o goberno federal ten que operar e facilitar servizos tanto en inglés como en francés, as actas do Parlamento Canadiano deben ser traducidas tanto para inglés como para francés e todos os produtos canadenses teñen que ser etiquetados tanto en inglés como en francés.
O francés é lingua oficial na Nova Brunswick, Territorios do Noroeste, e Nunavut, e é a única lingua oficial do Quebeque (ou Québec). Vexa a Carta da Lingua Francesa.
A táboa abaixo[2] mostra as vogal da lingua francesa:
| fonema | exemplo | transcrição | tradución |
|---|---|---|---|
| i | si | si | 'se' |
| y | su | sy | 'sabido' |
| ø | ceux | sø | 'estes' |
| œ | sœur | sœʀ | 'irmá' |
| ɶ̃ | brun | bʀɶ̃ | 'marrom' |
| e | ses | se | 'seus, súas' |
| ə | ce | sə | 'este' |
| ɛ | sait | sɛ | 'sabe' |
| ɛ̃ | fin | fɛ̃ | 'fin' |
| a | sa | sa | 'súa' |
| ɑ | pâte | pɑt | masa |
| ɑ̃ | sans | sɑ̃ | 'sen' |
| u | sous | su | 'so' |
| o | sot | so | 'tonto' |
| ɔ | sort | sɔʀ | 'destino' |
| ɔ̃ | son | sɔ̃ | 'seu' |
As consoantes son as seguintes:[2]
| Bilabiais | Labio- dentais |
Dentais | Palato- alveolares |
Palatais | Velares | Uvulares | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Oclusivas | p b | t d | k g | ||||
| Nasais | m | n | ɲ | (ŋ) | |||
| Fricativas | f v | s z | ʃ ʒ | ʀ | |||
| Laterais | l |
| Palatais | Labio-Palatais | Labio-Velares | |
|---|---|---|---|
| Aproximantes | j | ɥ | w |
Existen tres categorías verbais principais: os verbos que terminan en -er, -ir e ir-oir-re.
Os verbos franceses son comumente conxugados en cinco tempos simples e cinco tempos compostos. San tamén conxugados os tempos "literarios" ou "históricos", cada un dos cales ten un tempo común equivalente. Estes tempos literarios son utilizados con frecuencia en literatura e en historia. Existen dous tempos literarios simples e tres tempos literarios compostos.
Os tempos comúns simples son: o presente (le présent), o pretérito imperfeito (l'imparfait), o futuro (le futur), o subjuntivo (le subjonctif) e o condicional (le conditionnel).
Os tempos comúns compostos son: o pretérito perfecto (le passé composé), o máis-que-perfecto (le plus-que-parfait), o futuro perfecto (le futur antérieur), o imperfeito subjuntivo (le subjonctif passé) e o pasado condicional (le conditionnel passé).
O pretérito perfecto é o tempo comunmente usado para describir accións que foron comezadas e concluídas no pasado. O imperfeito é o tempo utilizado para describir accións que se prolongaron no pasado ou para describir accións habituais ou repetitivas. Os subjuntivos, presente e pasado, son utilizados para expresar dúbida, emocións, posibilidades e acontecementos que poderán ocorrer ou non.
Os tempos literarios simples son o pasado simple ou pasado histórico (le passé simple), substituído na linguaxe vulgar polo pretérito perfecto, e o imperfeito subjuntivo (l'imparfait du subjonctif), substituído en linguaxe corrente polo presente subjuntivo.
Os tempos literarios compostos son o pasado anterior (le passé antérieur), usualmente substituído polo máis-que-perfecto; o máis-que-perfecto subjuntivo (le plus-que-parfait du subjonctif), xeralmente substituído polo pasado subjuntivo; e unha segunda forma do pasado condicional.
Dos tempos literarios, só o pasado histórico tede a ser aínda utilizado. Ben que as distinções gramaticais se perdesen cando os tempos literarios caeron en desuso, elas non eran suficientemente importantes para que iso xerase confusión.
Alén destes tempos, existe un imperativo, un participio e o infinitivo. Todos eles poden ser inflectidos para tempo (presente e pasado), aínda que o imperativo pasado sexa bastante raro.
En francés, todos os tempos compostos son formados cun verbo auxiliar (ou être, "ser", ou avoir, "ter"). A maioría dos verbos usa avoir como verbo auxiliar. As excepcións son dezaseis verbos comúns de movemento e todos os verbos reflexivos.
A distinção entre os dous verbos auxiliares é importante para a formación correcta dos tempos compostos e é tamén esencial para a concordância do participio pasado.
Verbos de movemento que usan être os tempos compostos: devenir, revenir, monter, rester, sortir, venir, arriver, naître, descendre, entrer, retourner, tomber, rentrer, aller, mourir, partir, passer.
O participio pasado é usado en francés quere como adxectivo, quere para formar todos os tempos compostos da lingua. Cando é usado como adxectivo, segue todas as regras de concordância normais na lingua, mais cando é usado en tempos compostos, segue regras de concordância especiais.
Os verbos terminados en -er forman o participio mudando a terminación -er para -é; os verbos en -ir fórmano mudando -ir para -i, e verbos -re mudan para -u. Así, o participio pasado de parler , "falar", é parlé; para finir, "acabar", fini, e para vendre, "vender", vendu.
As regras de concordância para os participios pasados difiren para os verbos-avoir e os verbos-être (vexa "Verbos auxiliares para os tempos compostos"). Para os verbos-avoir, o participio pasado non concorda co suxeito, salvo se o obxecto directo viñer antes do verbo, sexa so a forma dun pronome, sexa nunha cláusula relativa usando que.
Para os dezaseis verbos-être comúns, o participio pasado concorda sempre co suxeito. Para os verbos reflexivos, o participio pasado concorda co suxeito, salvo se existir un obxecto directo ao verbo reflexivo.
O francés é escrito co alfabeto latino.
| Portugués | Francés | Transcrição | |
|---|---|---|---|
| francés | français | /fʀɑ̃sɛ/ | ("frran-cé") |
| bo día | bonjour | /bɔ̃ʒuʀ/ | ("bon-jur") |
| Até á vista tchau |
au revoir | /oʀɘvwaʀ/ | ("órrvuár") |
| por favor | s'il vous plaît[3] | /silvuplɛ/ | ("sil vu plé") |
| grazas | merci | /mɛʀsi/ | ("mérr-si") |
| de nada | de rien | /də ʀjɛ̃/ | ("dea riã") |
| benvido | bienvenu [4] | /bjɛ̃vəny/ | ("biã-venu") |
| ese | celui-là | /səlɥila/ | ("se-lui alí") |
| esa | celle-là | /sɛləla/ | ("sel-alí") |
| canto | combien | /kɔ̃bjɛ̃/ | ("con-bi-ã") |
| inglés | anglais | /ãglɛ/ | ("an-glé") |
| si | oui | /'wi/ | ("uí") |
| non | non | /nɔ̃/ | ("non") |
| non comprendo | Je ne comprends pas | /ʒənəkɔ̃pʀãpɑ/ | ("je ne con-prrã pa") |
| onde é a casa de baño?(pt) onde é o banheiro? (br) |
Où sont les toilettes? | /usɔ̃letwalɛt/ | ("u son le tuá-lét") |
| saúde (brindar a alguén) | santé | /sãte/ | ("sãtê") |
| fala inglés? | Parlez-vous anglais? | /paʀlevuãglɛ/ | ("par-le vu an-glé") |
| "Vous parlez anglais?" | /vupaʀleãglɛ/ | ("vu par-le an-glé") | |
| "Est-ce que vous parlez anglais" | /ɛskəvupaʀleãglɛ/ | ("es que vu par-le an-glê") | |
| ben | bien | /bjɛ̃/ | (" biã ") |
| Moi ben | Très bien | /bjɛ̃/ | (" trré biã ") |
ace:Bahsa Peurancihckb:زمانی فەڕەنسیkrc:Француз тилmhr:Пырансуз йылмеpcd:Frinsépnb:فرانسیسی