laurissilva - Wikilingue - Encydia
|
||||
| Patrimonio Mundial — UNESCO | ||||
Exemplar doméstico de Folhado Clethra arborea
|
||||
| Informacións | ||||
|---|---|---|---|---|
| Inscrición: | 1999 | |||
| Localización: | 32º 46' N 17º 0' W | |||
| Criterios: | N (ii) (iv) | |||
| Descrición UNESCO: | fr en | |||
Laurissilva é o nome dado a un tipo de bosque húmido subtropical a aderezada, composta maioritariamente por árbores da familia das lauráceas e endémico da Macaronésia, rexión formada polos arquipélagos da Madeira, Azores, Canarias e Cabo Verde. Posúe maior expresión nas terras altas da illa da Madeira, onde se encontra a súa maior e máis ben conservada mancha, sendo considerada en 1999 pola UNESCO como Patrimonio da Humanidade, ocupando aí unha área de cerca de 15.000 hectáreas. Na laurissilva as plantas máis comúns son as lauráceas como o loureiro (Laurus novocanariensis), o vinhático (Persea indica), o til (Ocotea foetens), e o barbusano (Apollonias barbujana). É un dos habitats, no mundo, con maior índice de diversidade de plantas por km² [carece de fontes]. A palabra laurissilva deriva do latim Laurus (loureiro, lauráceas) e Silva (bosque, bosque).
Orixe
A laurissilva remonta aos períodos Miocénico e Pliocénico da Época Terciária, hai 20 millóns de anos. Nesa altura o bosque ocupaba toda a área da agora conca do Mediterrâneo, Sur da Europa e Norte de África.
En resultado da desaparición do antigo mar de Tétis e consecuente formación do mar Mediterrâneo, ocorreron alteracións significativas do clima por toda a Europa e Norte de África. As glaciações que ocorreron no comezo do Quaternário, levaron á regressão do bosque e á súa case extinción na Europa continental (onde aínda sobreviven algunhas especies relíquias desta vegetação como o azereiro (Prunus lusitanica) e o loureiro (Laurus nobilis) vivindo en comunidades naturais de carvalhos e até mesmo algunhas pequeníssimas manchas forestais en locais de refuxio). No Norte de África ocorrería o mesmo, mais en resultado do adianto da aridez, subsistindo, actualmente, só unha pequena mancha na costa da Mauritânia.
A consecuencia desta regressão, esencialmente debido ás alteracións climáticas determinadas pola formación do Mediterrâneo, este bosque acabou por ter como último refuxio as rexións insulares, onde, debido á menor flutuación climática proporcionada polo efecto amenizador do Océano Atlântico, conseguiu sobrevivir e até mesmo prosperar.
Ocorrência
Actualmente a laurissilva sobrevive nos arquipélagos que integran a Macaronésia, nomeadamente nos arquipélagos portugueses dos Azores e da Madeira, no arquipélago español das Canarias, no arquipélago estado de Cabo Verde e en pequenos e raros enclaves na costa da Mauritânia.
Nos Azores a presenza do bosque é residual, encontrándose en manchas illadas en todas as illas, sendo as maiores e máis significativas no Pico (Planalto Central e reserva forestal do Caveiro) e na Terceira (Serra de Santa Bárbara), mentres que no arquipélago da Madeira encóntrase só na illa maior do arquipélago (illa da Madeira), onde se encontra a especie endémica Teucrium abutiloides. Ocupa nesta illa unha área de aproximadamente 15.000 hectáreas, o que corresponde a 20% da illa, sendo o maior e máis ben conservado núcleo deste bosque. Concéntrase principalmente na costa norte, en altitudes comprendidas entre os 300 e os 1400 metros. Na costa sur, ocorre en áreas de altitude comprendida entre os 700 e os 1600 metros.
Nas Canarias os núcleos máis significativos encóntranse na illas de Gomera (Parque Nacional de Garajonay), La Palma (Canle e Los Tildes), Tenerife (Parque Natural de Teno) e Gran Canaria (Parque Rural de Doramas).
En Cabo Verde, aparece en pequenas e raras manchas e só nas illas máis afastadas da costa africana e con maior elevación, en que o relevancia proporciona choivas regulares en contraposición co carácter árido da xeneralidade do clima cabo-verdiano.
Na costa mauritânica, xorde en pequenos enclaves formados por pequenos vales que conservan condicións de humidade elevada ante o deserto. No entanto, nunca atinxe a exuberância e a extensión ou diversidade das laurissilvas insulares.
