O laicismo é unha doutrina filosófica que defende e promove a separación do Estado das igrexas e comunidades relixiosas, así como a neutralidade do Estado en materia relixiosa [1]. Non debe ser confundida co ateísmo de Estado.
Os valores primaciais do laicismo son a liberdade de consciencia, a igualdade entre cidadáns en materia relixiosa, e a orixe humana e democraticamente estabelecida das leis do Estado.
Esta corrente xorde a partir dos abusos que foron cometidos pola intromissão de correntes relixiosas na política das nacións e nas Universidades pos-medievais. A afirmación de Max Weber de que "Deus é un tipo ideal creado polo propio home", demostra a ansia por deixar de lado a forte influencia relixiosa entendida na Idade Media, en busca do fortalecimento dun Estado laico. O laicismo tivo seu auge no fin do século XIX e no inicio do século XX.
A palabra laico é un adxectivo que significa unha actitude crítica e separadora da interferência da relixión organizada na vida pública das sociedades contemporáneas. Politicamente podemos dividir os países en dúas categorías, os laicos e non laicos, en que nos países politicamente laicos a relixión non interfere directamente na política, como é o caso dos países occidentais en xeral. Países non laicos son teocráticos, e a relixión ten papel activo na política e até mesmo constitución, como é o caso do Irán e do Vaticano, entre outros.
Esta visión política está relacionada á laicidade e laicismo e ao secularismo.