josé sócrates - Wikilingue - Encydia
| José Sócrates | |
 |
|
Primeiro ministro de Portugal.  |
|
| Mandato: | 12 de marzo de 2005 - presente |
| Precedido por: | Pedro Santana Lopes |
|
|
|
| Nacemento: | 6 de setembro de 1957 (52 anos) Vilar de Maçada |
| Partido: | Partido Socialista |
| Profesión: | Político |
 |
|
José Sócrates Carvalho Pito de Sousa (Vilar de Maçada, Alijó, 6 de setembro de 1957 ) é un político portugués. É o actual primeiro ministro de Portugal desde 12 de marzo de 2005 , e secretario-xeral do Partido Socialista desde setembro de 2004 . Durante o segundo semestre de 2007 asumiu, por inerência, a presidencia rotativa do Consello da Unión Europea.
José Sócrates é licenciado en Enxeñaría Civil pola extinguida Universidade Independente (Lisboa, 1996) e frecuentou, sen concluír, o máster en xestión de empresas do ISCTE (Lisboa, 2005).
Táboa de contido |
Educación
Vexa tamén: José Sócrates estudou nas escolas básicas e na Escola Secundaria Frei Heitor Pito, situadas na Covilhã, cidade onde viviu na súa xuventude. Ingresou en 1975 no recentemente-creado Instituto Superior de Enxeñaría de Coímbra (ISEC), en Coímbra , obtendo, en 1979, un diploma de bacharelato como enxeñeiro técnico civil.
Entre 1987 e 1993, estivo matriculado no curso de Dereito da Universidade Lusíada, en Lisboa , téndoo con todo abandonado.[1] Participou no curso de Enxeñaría Sanitaria para enxeñeiros municipais da Escola Nacional de Saúde Pública.
O ano lectivo de 1994/95 ingresou no Instituto Superior de Enxeñaría de Lisboa (ISEL) de modo a obter un Diploma de Estudos Superiores Especializados (DESE), un complemento ao seu bacharelato, equivalente á licenciatura, diploma ese que as institucións politécnicas estaban autorizadas a ministrar en vez das tradicionais licenciaturas que eran exclusivamente ofrecidas nas institucións universitarias. Con todo abandonou esta opción, téndose inscrito na Universidade Independente, unha universidade privada en Lisboa , de modo a facer un número determinado de cadeiras que lle revisase a licenciatura en enxeñaría civil en vez do DESE politécnico. En 1996, José Sócrates obtivo un diploma de licenciatura en enxeñaría civil pola Universidade Independente. En marzo de 2007, a licenciatura de José Sócrates en Enxeñaría Civil, obtida na Universidade Independente, foi posta en dúbida,[2] ben como o uso do título enxeñeiro cando aínda era enxeñeiro técnico[3] ou sendo só licenciado en enxeñaría civil. Unha investigación oficial sobre a validez das habilitações de José Sócrates concluíu que el non incorreu en calquera ilegalidade, con todo a Universidade Independente foi encerrada en 2007 por falta de calidade pedagóxica e má conduta ética e administrativa, a través dun proceso paralelo movido polo Ministerio da Ciencia, Tecnoloxía e Ensino Superior portugués.
Sócrates frecuentou, sen porén o concluír, un máster no ISCTE-IUL, téndolle sido atribuído un diploma de MBA por aquela institución en 2005, referente á parte lectiva do máster que frecuentou.[4]
Carreira profesional
Na área da enxeñaría civil
Durante a década de 1980, José Sócrates especializouse na execución de diversos proxectos de ámbito privado, nomeadamente vivendas-base de emigrantes, na zona da Covilhã.
Foi varias veces advertido, pola Cámara da Garda, por causa da falta de calidade dos seus proxectos e da falta de acompanhamento das obras - chegando a ser ameazado con sancións disciplinares[5]. José Sócrates subscribiu polo menos 21 proxectos entre outubro de 1988, data en que se tornou deputado en réxime de dedicación exclusiva, auferindo o subsidio correspondente, e o final de 1990[6]. Durante a súa actuación como projectista de edificios na Garda, foi albo de dúas repreensões por unanimidade, ameazas de sancións legais e severas críticas dos servizos camarários[7].
Na área comercial
Tornouse socio, con Armando Vara, da empresa Sovenco - Sociedade de Venda de Combustíbeis Lda., con sede na Reboleira, Afeccionada, en que está rexistrado na matrícula da sociedade en 1990.[8] A aventura empresarial de Sócrates foi curta (menos dun ano), cando a revista Focus desenterrou ese episodio, xurou que estaba a ouvir falar desa empresa «por primeira vez». No entanto, algún tempo despois, veu a público recoñecer que formou parte da sociedade.
Carreira política
A carreira política de Sócrates iniciouse logo tras a Revolución dos Cravos, como membro da JSD da Covilhã, de onde saíu, logo o ano seguinte. Xa no Partido Socialista, ao cal se filiou en 1981 , tornouse presidente da concelhia da Covilhã e presidente da federación distrital de Castelo Branco, cargo que ocupou entre 1986 e 1995. En 1987 , foi, por primeira vez, electo deputado, polo distrito de Castelo Branco. A súa primeira intervención mentres deputado nunha cuestión de ámbito nacional consistiu na defensa de proxecto-lei legalizando a posibilidade da práctica do nudismo.[9] A súa personalidade chamou a atención dos dirixentes do partido e pasou a integrar o Secretariado Nacional do Partido Socialista, en 1991 .
En 1995 , tornouse membro do primeiro Goberno de António Guterres, ocupando o cargo de secretario de Estado Adxunto do ministro do Ambiente. Dous anos despois, tornouse ministro-adxunto do primeiro ministro, coas tutelas da Toxicodependência, Xuventude e Deporte. Foi nesa calidade que se tornou nun dos impulsionadores da realización, en Portugal, do Euro 2004.
En outubro de 1999 , xa no segundo Goberno de António Guterres, transitou para a carpeta de ministro do Ambiente e do Ordenamento do Territorio, cargo que ocupou até á toma de posesión do XV Goberno Constitucional, en abril de 2002 . Mentres ministro, foi protagonista de diversas polémicas, como a cuestión da co-incineração de residuos tóxicos, ben como o licenciamento do Freeport, o maior "outlet", a ceo aberto da Península Ibérica..[10] Coa vitoria do Partido Social Demócrata, nas Eleccións Lexislativas, Sócrates regresou á Asemblea da República, na condición de deputado da oposición, e, simultaneamente, comentador político nun das canles da televisión estatal, a Radiotelevisão Portuguesa. Despois da dimisión de Ferro Rodrigues, en 2004 , Sócrates venceu, por larga maioría, as eleccións para a Dirección do PS, derrotando Manuel Alegre e João Soares.
Foi José Sócrates quen conduciu o PS nas eleccións lexislativas de 2005, presentándose como cabeza de lista polo distrito de Castelo Branco. Gañou as eleccións con maioría absoluta. Consecuentemente, tornouse primeiro ministro de Portugal, en 12 de marzo de 2005.[11]
Durante o seu exercicio da Presidencia rotativa da Unión Europea, no segundo semestre de 2007, foi asinado, polos 27 Estados-membros da Unión, o Tratado de Lisboa, reprobado, en referendo, o día 12 de xuño de 2008, pola Irlanda.[12]
Funcións gobernamentais
- desde 26 de outubro de 2009 - Primeiro ministro do XVIII Goberno Constitucional
- de 12 de marzo de 2005 a 26 de outubro de 2009 - Primeiro ministro do XVII Goberno Constitucional
- 23 de xaneiro de 2002 a 6 de abril de 2002 - Ministro do Equipamento Social do XIV Goberno Constitucional
- 25 de outubro de 1999 a 6 de abril de 2002 - Ministro do Ambiente e do Ordenamento do Territorio do XIV Goberno Constitucional
- 25 de novembro de 1997 a 25 de outubro de 1999 - Ministro-adxunto do Primeiro Ministro do XIII Goberno Constitucional
- 30 de outubro de 1995 a 25 de novembro de 1997 - Secretario de Estado Adxunto do Ministro do Ambiente
Vida persoal
É divorciado e pai de dous fillos. É tamén agnóstico. Reside en Lisboa mais é elector no municipio da Covilhã, cidade onde viviu gran parte da súa xuventude.
A súa paixón polo deporte é ben coñecida, nomeadamente o jogging, participando en probas como a mini-maratona de Lisboa. En 2008, anunciou publicamente que deixara de fumar.
Controversias
En 2007, as autoridades investigaron sospeitas de falsificación e irregularidades en torno á súa licenciatura de enxeñaría, tirada na Universidade Independente, con todo nada ficou probado.
En xaneiro de 2009 xurdiu unha nova polémica envolvendo o nome de José Sócrates, o caso Freeport. Segundo as sospeitas, Sócrates é acusado de de renunciar a restricións ambientais, despois da intervención do seu tío e primo, para conceder a licenza á empresa británica Freeport Alcochete, para construír un gran centro comercial próximo ao río Texo.
Durante os seu mandatos como primeiro ministro houben algunhas acusacións de ter como obxectivo controlar todos os medios de comunicación social e afastar os xornalistas incómodos.[13][14]
Sócrates xa procesou 10 xornalistas, 5 da TVI, 3 do Xornal Público, 1 do Diario de Noticias[15]e un da revista sobre automóbiles Autohoje por causa dunha partida do día das mentiras[16].
Durante a súa visita ao Brasil en maio de 2010 José Sócrates encontrouse con Chico Buarque. Segundo o despacho do primeiro ministro este encontro realizouse a petición do cantante, que desexaría coñecer Sócrates. Chico Buarque desmentiu esta versión, dicindo que foi Sócrates quen o quixen coñecer, mostrándose indignado coa versión da historia contada polo staff de Sócrates.
Tamén na visita ao Río de Xaneiro foi marcado, unha cea no consulado Portugués con 35 personalidades da vida cultural da cidade.
Sócrates faltou á cea, téndose desprazado a un restaurante italiano da moda (tamén en Ipanema) e causou un embaraço ao cônsul portugués grazas a desconvidar personalidades como a actriz Marília Pera, o ex-campión do mundo de fútbol Zico e, sobre todo, o ex-ministro e cantante Caetano Veloso[17].
Notas e referencias
- ↑ Sócrates estudou Dereito na Universidade Lusíada, in Público
- ↑ Hai fallos no dossier de José Sócrates na Universidade Independente, in Público
- ↑ PSD comunicou a Gama que rexistros de Sócrates eran asunto encerrado, in Radio e Televisión de Portugal
- ↑ Director do Público admite «confusión» no caso do MBA de José Sócrates, in Sol
- ↑ Sócrates asinou 21 proxectos de casas cando era exclusivo na AR. Páxina visitada en 5 de abril de 2010 .
- ↑ Proxectos asinados cando estaba en exclusividade en San Bento son polo menos 21. Páxina visitada en 5 de abril de 2010 .
- ↑ Cámara da Garda afastou José Sócrates da dirección de obras os anos 90 e repreendeu-o por desleixo profesional. Páxina visitada en 6 de abril de 2010 .
- ↑ Ver Un oso duro de roer.
- ↑ Ver Cando Sócrates defendeu o nudismo
- ↑ "Ingleses piden máis dilixencias no caso Freeport" in xornal Público.
- ↑ Decreto do Presidente da República n.º 19/2005
- ↑ The Irish Equipos - Lisbon Treaty rejected by Irish electorate
- ↑ O ‘plano’ de Sócrates á beira das eleccións. Páxina visitada en 9 de febreiro de 2010.
- ↑ Xornal Público. Suposto plano para controlar os medía fragiliza José Sócrates. Páxina visitada en 9 de febreiro de 2019.
- ↑ Sócrates insiste en proceso contra João Miguel Tavares. Páxina visitada en 8 de maio de 2010 .
- ↑ Máis un proceso contra un xornal. Páxina visitada en 8 de maio de 2010 .
- ↑ Diario de Noticias. Acaba mal encontro con Chico Buarque. 30 de maio de 2010 .
Conexións externas
- Páxina oficial do Primeiro ministro (en portugués )
- Perfil do José Socrates no Portal do Goberno
| Precedido por Pedro Santana Lopes |
Primeiro ministro de Portugal XVII e XVIII Goberno Constitucional de Portugal 2005 - presente |
Sucedido por presente |
| Precedido por Angela Merkel Alemaña |
Presidente do Consello Europeo xullo de 2007 - decembro de 2007. |
Sucedido por Janez Janša Eslovénia |
| Precedido por Ferro Rodrigues |
Secretario-xeral do PS 2004 - presente |
Sucedido por presente |
| Precedido por Fernando do Amaral |
Ministro-adxunto do Primeiro ministro XIII Goberno Constitucional |
Sucedido por António José Seguro |
| Precedido por Elisa Ferreira |
Ministro do Ambiente e do Ordenamento do Territorio XIV Goberno Constitucional |
Sucedido por Amílcar Theias |
Membros do 