| Municipio de Jacobina | |||||
| "Cidade do ouro" "Princesinha do sertão" |
|||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 28 de xullo | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 1880 | ||||
| Gentílico | jacobinense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Valdice Castro Vieira da Silva (DEM) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
|
|
|||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Centro Norte Baiano IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Jacobina IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Capim Grosso, Quixabeira, Miguel Calmon, Caém, Saúde, Mirangaba, Ourolândia, Várzea Nova, Várzea do Pozo e Serrolândia | ||||
| Distancia até a capital | 330 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 2.319,825 km² | ||||
| Poboación | 79.013 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 33,0 hab./km² | ||||
| Altitude | 463 m | ||||
| Clima | Non dispoñíbel | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,652 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 296.519 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 3.877,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Jacobina é un municipio brasileiro do estado da Bahia creado en 1722 . Localízase a latitude 11º10'50" sur e a longura 40º31'06" oeste, estando a unha altitude de 463 metros. Súa poboación estimada en 2004 era de 76479 habitantes.
Rodeada por serras , morros, lagos, ríos, fontes e fervenzas, Jacobina se presenta como excelente destino para os apreciadores do turismo ecolóxico. Situada na rexión noroeste da Bahia, no extremo norte da Chapada Diamantina, Jacobina fica a 330 quilómetros de Salvador e é tamén coñecida como Cidade do Ouro, unha herdanza das minas de ouro que atraeron os bandeirantes paulistas no inicio do século XVII.
Alén das belezas naturais e das minas, Jacobina posúe un rico patrimonio histórico-cultural, que pode ser percorrido con auxilio de guías turísticos. O municipio conta con 530 leitos, distribuídos en 241 apartamentos de 13 hoteis e pousadas.
Táboa de contido |
Data dos primórdios do século XVII o inicio do devassamento do territorio de Jacobina por aventureiros en busca de ouro. Foron os primeiros povoadores da rexión Melchior Días Moreira, Antônio Brito Correia e, máis tarde, os Guedes de Brito. Estes últimos, acompañados de varios colonos e escravos, dedicáronse a agricultura e á creación de gado. O desenvolvemento destas actividades e a alta produción de ouro das minas determinaron a creación dun arraial á marxe do Itapicuru-Mirim, onde, rápida mais desorganizadamente, reuniuse unha poboación bastante heterogênea. Ao informarse dos bos resultados da mineração, a Coroa Portuguesa, en 1722, elevou o poboado á categoría de vila co nome de Vila de Santo Antônio de Jacobina e sede na Misión de Nosa Señora das Neves do Saín, aldea indíxena fundada por franciscanos en 1697. Dese lugar, distante das minas, foi a sede trasladada en 1724 para a Misión do Bo Jesus da Gloria, outra aldea de indios, tamén fundada por franciscanos, en 1706, e que alí construíron a igrexa e o convento do Bo Jesus da Gloria. En 1726, por Provisión do Consello Ultramarino, de 13 de maio, o goberno da Metrópole mandou crear unha casa de fundição en Jacobina, instalada a 5 de xaneiro de 1727. O resultado foi sorprendente, recadando- se en dous anos cerca de 3.841 libras de ouro. Tivo como un de seus máis importantes prefectos, Orlando Oliveira Pires, que recibiu o entón presidente JK na cidade. E tamén foi o prefecto máis novo de todo o estado da Bahia.
O distrito de Jacobina foi creado en 1720 e o Municipio a 24 de xuño de 1722. A creación da freguesía soamente se verificou en 1752. A sede municipal foi elevada á categoría de cidade pola Lei provincial n.º 2.049, de 28 de xullo de 1880, co título de "Agrícola Cidade de Santo Antônio de Jacobina". O municipio comprende sete distritos: Jacobina (sede), Caatinga do Moura, Itaitú, Itapeipú, Xunco, Paraíso e Lages do Batata.
Emanciparam-se de Jacobina: Várzea Nova (1985), Capim Grosso (1985), Ourolândia (1989) e San José do Jacuípe (1989).
O municipio localízase na zona fisiográfica do Nordeste Baiano, na Microrregião Homogênea Piemonte da Chapada Diamantina, entre serras, desfiladeiros, e é caracterizado pola caatinga, vegetação típica da rexión. Limítase ao norte: Mirangaba, Saúde e Caém; ao sur: Várzea Nova, Várzea do Pozo e Miguel Calmon; ao liches: Serrolândia, Quixabeira e Capim Grosso; ao este: Ourolândia.
A sede do municipio acusa unha altitude de 470,443m e está comprendida nas seguintes coordenadas xeográficas: 11º 11'8" latitude Sur e 40º28'longura Oeste
O percorrido entre a sede do municipio e Salvador, a capital do estado, é de 330 km.
O acceso ao municipio pode ser terrestre ou aéreo.
O acceso terrestre pode ser feito a través das estradas BA-131, BA-368, BA-373 e BR-324 a través seguintes empresas: San Luiz.
A estación de autobuses, localízase na Avenida Nosa Señora da Conceição, s/n, barrio do Pavo.
Para o acceso aéreo, o municipio dispón de aeroporto para aeronaves de pequeno e medio porte. Este, localízase na Avenida Raimundo Cedraz, s/n – barrio da Pedra Branca.
Segundo historiadores de toda cidade e capital a primeira micareta naceu en Jacobina o ano de 1933 , cando o xornal jacobinense O Lidador, procuraba un motivo para festexo.
En 2007 a Micareta de Jacobina foi realizada os días 27, 28 e 29 de xullo, de acordo cun Decreto número 164, asinado polo prefecto o día 15 de maio ás 10h.
Ten como principal fonte de encaixe o comercio a extracción de ouro, tendas de roupas, autopeças, postos de combustíbel, hoteis e restaurantes, fábricas no sector de calzados sendo centro da Microrregião de Jacobina facendo límites con Capim Grosso, Ourolândia, Várzea Nova, Miguel Calmon e Quixabeira. Ten como distritos Itaitú (cerca de 25 km do centro) Itapeipú (32 km do centro) Xunco (40 km do centro), Lages do Batata (30 km do centro),Caatinga do Moura (40 km do centro), Fervenza Grande (cerca 20 km do centro), Paraíso (30 km do centro). Posúe aínda pequenos poboados como Cafelândia, Várzea de Dentro, Barrocão de Cima e Baixo, Unto Vermello.
Jacobina é banhada polos ríos Itapicuru-mirim e Río do Ouro.
San máis de 33 caídas, as máis procuradas son: dos Alves, Amores, Aníbal Augusto, Brito, Jaqueira, João Bello, Macaqueira e Véu de Noivas.