| Municipio Itaquitinga | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 20 de decembro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 1963 | ||||
| Gentílico | itaquitinguense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Geovani Oliveira (2005 – 2008) |
||||
| Localización | |||||
| [[Ficheiro:|280px|center|Localización de Itaquitinga]] | |||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Mata Pernambucana IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Mata Setentrional Pernambucana IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Norte: Condado (Pernambuco); Sur: Igarassu; Leste: Goiana; e Oeste: Tracunhaém. | ||||
| Distancia até a capital | 49 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 103 km² | ||||
| Poboación | 15.507 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 147 hab./km² | ||||
| Altitude | 88 m | ||||
| Clima | tropical húmido con verão seco As' | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,587 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 40.907 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.634,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Itaquitinga é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco . O municipio é formado polo distrito sede e polo poboado de Chã de Sapé.
Táboa de contido |
Segundo José de Almeida Maciel (1984), o topónimo é composto por dous termos: itaqui: arenito + tinga: branco, ou sexa, area branca.
Luiz Caldas Tibiriçá decompõe así: ita-ky-tinga – pedra branca aguçada.
A Lei Municipal 52 de 3 de agosto de 1892 , de Goiana , dividiu o municipio en 5 distritos, deles formando parte o poboado de San Sebastião de Areas. O Decreto-Lei Estadual 952 de 31 de decembro de 1943 mudou o nome do distrito de Areas para Itaquitinga. A Lei Estadual 4962 de 20 de decembro de 1963 eleva Itaquitinga á condición de municipio, desmembrando-o do de Goiana. O municipio foi instalado en 23 de maio de 1964.
Localízase a unha latitude 07º40'04" sur e a unha longura 35º06'06" oeste, estando a unha altitude de 88 metros. Súa poboación estimada en 2004 era de 15.424 habitantes.
Itaquitinga sitúase predominantemente da unidade de relevancia dos Taboleiros Costeiros, que presenta altitude media de 50 a 100 metros, con platôs de orixe sedimentar, que presentan grao de entalhamento variável: vales estreitos e encostas abruptas intercalam-se a rexións abertas con encostas suaves e fondos con amplas várzeas. Os solos son profundos e de baixo fertilidade natural. Latossolos e Podzólicos predominam nos cumes de chapadas e cumes residuais. Os solos Podzólicos con Fregipan, Podzólicos Plínticos e Podzóis son observados nas pequenas depresións nos taboleiros. Solos Podzólicos Concrecionários están presentes en áreas dissecadas e encostas e Gleissolos. Solos Aluviais xorden nas áreas de várzeas .
O Bosque subperenifólia predomina a vegetação nativa, con partes de Bosque subcaducifólia e vegetação de transición cerrado/ bosque.
As principais actividades económicas son agricultura e comercio. Os principais produtos agrícolas son a batata-doce, mandioca, coco, cana-de-azucre, feixón, banana, mamão e abacaxi.
A artesanía en unto ocupa gran parte da poboación. Utensílios domésticos como panelas e tigelas, santos e personaxes do imaginário popular nordestino son as pezas máis producidas. A influencia indíxena é notábel.
A rexión é bastante rica en manifestacións populares, como o maracatu, o cabalo-mariño e a ciranda.
O culto relixioso xangô é expressivo no municipio.É un culto que alia a cultura do candomblé e crenzas indíxenas.