Visita Encydia-Wikilingue.con

Illa de Itamaracá

illa de itamaracá - Wikilingue - Encydia

Municipio de Illa de Itamaracá
Forte Orange
"Itamaracá, Beleza Natural, Capital da Ciranda"
Bandeira de Ilha de Itamaracá
Brasão descoñecido Bandeira
Himno
Aniversario {{{aniversario}}}
Fundación 1958
Gentílico itamaracaense
Lema {{{lema}}}
Prefecto(a) {{{prefecto}}}
(20092012)
Localización
[[Ficheiro:|280px|center|Localización de Illa de Itamaracá]]
Unidade federativa  Pernambuco
Mesorregião Metropolitana de Arrecife IBGE/2008 [1]
Microrregião Itamaracá IBGE/2008 [1]
Rexión metropolitana Arrecife
Municipios limítrofes Goiana (NO), Itapissuma (O) e Igarassu (S)
Distancia até a capital 48 km
Características xeográficas
Área 65,4 km²
Poboación 18.658 hab. est. IBGE/2009 [2]
Densidade 281,5 hab./km²
Altitude 3 m
Clima tropical chuvoso con verão seco As'
Fuso horario UTC-3
Indicadores
IDH 0,743 medio PNUD/2000
PIB R$ 68.156 mil IBGE/2005 [3]
PIB per capita R$ 3.680,00 IBGE/2005 [3]

A Illa de Itamaracá é unha illa no litoral do estado de Pernambuco , no Brasil. Constitúese nun municipio, integrante da Rexión Metropolitana do Arrecife. Fica separada do continente pola canle de Santa Cruz.

Táboa de contido

Historia

Itamaracá en 1637 , por Frans Post.

A expresión "Itamaracá" deriva da lingua tupi, co significado de "pedra que canta" ou "pedra sonante".

Segundo rexistros do IBGE,[4] o tribunal francés de Bayone cita a ocupación da illa por portugueses xa en 1491 en proceso sobre os crimes do navío La Pélerino. Os primeiros habitantes serían náufragos, habendo tamén rexistros sobre a pasaxe dos portugueses João Coello da Porta da Cruz e Duarte Pacheco Pereira, en 1493 e 1498, respectivamente[carece de fontes?].

En 1526 xa había unha capela dedicada a nosa Señora da Conceição, de responsabilidade do padre Francisco Garcia, na Vila Vella, localizada á marxe esquerda da Canle de Santa Cruz.

A illa prosperaba á sombra da economía açucareira. En 1630, a Vila Vella possuia 100 casas e unha Santa Casa de Misericórdia.

Os holandeses invadiron a illa en 1631 e alí ergueram o Forte Orange, na entrada Sur da canle de Santa Cruz, construído en taipa de pilão. O forte tiña este nome en homenaxe ao Príncipe holandés Frederico Henrique de Orange, tío de Maurício de Nassau. A illa de Itamaracá serviu de celeiro aos holandeses. Posteriormente, o forte pasou a ser chamado Forte de Santa Cruz, xa so dominio portugués.

En 1763, o rei D. João V comprou a illa para a Coroa Portuguesa por 4000 cruzados.

O Distrito foi creado en 1 de maio de 1866, pola Lei Provincial de número 676.

Actualmente, a sede do municipio fica no Piar, elevado á categoría de vila en 1831 .

Xeografía

A súa poboación estimada en 2008 é de 18.412 habitantes.

O municipio sitúase na unidade geoambiental das Baixadas Litorâneas do Nordeste, presentando dunas, restingas e mangues. A vegetação nativa é composta por bosque perenifólia e de restinga.

Itamaracá insérese no dominio do grupo de concas de pequenos ríos litorâneos. Ten como principais tributarios os ríos Paripe e Jaguaribe. Os cursos d'auga son perenes e de pequena extensión. Conta aínda coa lagoa Pai Tomé.

Turismo

Distante cerca de corenta quilómetros do Arrecife, a illa ofrece ao turismo praias de augas calmas, con coqueiros , piscinas naturais, arrecifes e bancos de area. Tamén é procurada para a práctica de deportes náuticos.

Alén das reservas ecolóxicas con remanescentes da Mata Atlântica, abriga o Centro de Preservación do Peixe-Boi.

No extremo sur da Illa ergue-se o Forte Orange, construído polos neerlandeses no contexto da segunda das Invasións holandesas do Brasil. Veciña ao forte localízase unha das comunidades máis antigas de Pernambuco, a Vila Vella, hoxe habitada por pescadores .

Aínda ao sur da illa encóntrase a ilhota coñecida como Corôa do Avión. Constitúese nun banco de area que se formou na década de 1980 por forza das correntes mariñas e que actualmente abriga, alén de pequenas barracas que serven comida rexional, a Estación de Estudos sobre Aves Migratórias e Recursos Ambientais da Universidade Federal de Pernambuco, volta para o estudo das aves migratórias.

Alén das atraccións turísticas, o municipio abriga tres presidios: un para doentes mentais (HCTP), un de alta seguranza (PPBC) e un de réxime semi-aberto (PAISJ).

Referencias

  1. a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  2. Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
  3. a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  4. Documentación Territorial do Brasil

Conexións externas

Galeria

Ícone de esboço Este sobre Municipios do estado de Pernambuco é un esbozo. Vostede pode axudar a Wikipédia expandindo-o.
Your Ad Here