idade do bronce - Wikilingue - Encydia
A Idade do Bronce é un período da civilización no cal ocorreu o desenvolvemento desta liga metálica, resultante da mestura de cobre con estanho . Iniciouse no Oriente Medio en torno a 3300 a.C. substituíndo o Calcolítico, aínda que noutras rexións esta última idade sexa descoñecida e a de o bronce substituíse directamente o período neolítico (popularmente coñecida como Idade da Pedra). Na África negra, o neolítico é seguido da idade do ferro.
A data de adopción do bronce variou segundo as distintas culturas:
- Na Asia central (Afganistán, Irã, etc) o bronce chega ao redor de 2000 a.C.
- Na China, foi adoptado na Dinastia Shang.
- No mar Egeu estabeleceuse unha área de intenso comercio do metal , principalmente en Chipre onde existían minas de cobre, vindo o estanho das illas británicas. Con iso, iniciouse o desenvolvemento da navegación. O imperio minóico, substituído máis tarde polo micénico, xurdiu grazas a este gran comercio.
- Na Europa central, este período iniciou a partir de 1800-1600 a.C., seguido do período 1600-1200 a.C., caracterizado polo enterramento de cadáveres en túmulos, práctica que demostraba un alto grao de estratificação social.
- No Norte da Europa, a idade do bronce iníciase entre 2000-1700 a.C., nese período xurdiu o comercio de âmbar, moitos petróglifos representando divindades e vida cotiá, alén de armas e xoias.
O final da Idade do Bronce ocorreu entre 1300-700 a.C., caracterizado pola incineração dos cadáveres, práctica que continuou na Polonia até aos anos 500 a.C., xa en plena Idade do Ferro, no período cultural Hallstatt (700-450 a.C.).
Ver tamén
mwl:Eidade de l Bronzepnb:کانسی ویلہ
