O IPTV ou TVIP é un novo método de transmisión de sinais televisivos. Así como o VOIP (Voz sobre IP), o IPTV usa o protocolo IP Internet Protocol como medio de transporte do contido.
O traxe do IP significar Internet Protocol non quere dicir que os contidos de televisión sexan distribuídos vía streaming na internet. A IPTV non é, por tanto, unha Web TV.
Táboa de contido |
Na IPTV o contido é enviado só en streaming , porén con garantía de calidade na entrega. O receptor é unha aparello set-top box conectado a televisión (semellante ao aparello da televisión a cabo ou DTH), ou até mesmo unha consola de xogos como o Xbox 360 e o PlayStation 3.
Permite entrega de audio e vídeo con altas calidades, e depende dunha conexión Banda Larga (normalmente vendida xunto co servizo como parte integrante) de como mínimo 4 Mbps. A banda destinada ao IPTV non interfere na banda de internet. Por exemplo:
- Na compra dunha velocidade de 6 Mbps de Internet + un paquete de IPTV, a compañía telefónica facilita como mínimo 10Mbps para o cliente, dos cales 4 Mbps son exclusivos para o IPTV.
O concepto de IPTV (internet protocol television), nada máis é do que a conectividade da TV coa internet.
Xa na Televisión na internet ou WEBTV, alén do contido ser visto principalmente no computador, pódese montar unha programación para ser enviada por download . Non obstante, se o sistema escollido for streaming, non hai garantía de calidade, podendo haber pausas ou interrupcións no envío do contido (por se tratar da rede pública). O dispositivo receptor usualmente é o computador. Alén diso, espérase coa IPTV un contido de maior visibilidade, con canles como: FOX, Warner, entre outros xa facilitados por compañías de TV a Cabo e DTH. Xa existen algunhas opcións bastante coñecidas deste tipo de modelo, tales cales o Joost, que distribúe vídeos a través dunha rede P2P, e o TVU Player, un player gratuíto que exhibe principalmente canles chinesas e americanos.
Outro factor importante de diferenciação: a rede de distribución do contido (canles de TV, vídeo so demanda, xogos, mensages, etc) do IPTV é pechada, se asemellando a unha intranet corporativa, contra a WEBTV que é transmitida vía internet, unha rede de acceso libre.
Na práctica, as empresas de telecomunicacións poderán entrar no negocio de TV por Sinatura, oferencendo así un paquete completo (4Play: Telefonía, Banda Larga, Telefonía Móbil e TV por Sinatura.
Nas Redes convencionais todas as canles son enviados para o consumidor, estando presentes á entrada do receptor. No IPTV as canles son facilitadas a petición. En situacións máis favorábeis de comprensión estarán presentes dúas canles, o que permite a visualização dun e a gravación doutro, limitándose só a banda dispoñíbel do usuario.
O IPTV é a oportunidade das operadoras de telecomunicación de definitivamente se tornaren Triple Players, ou sexa, provedoras de telefonía, internet e televisión, así como xa son moitas das Operadoras de TV a cabo no país.
Alén de beneficiar as empresas de telecomunicacións, esta tecnoloxía permite maior interacción dos usuarios coa TV, traendo a escolla de contido para súas mans, alén de poder significar unha redución significativa no valor do paquete pechado, nunha única conta.
O IPTV opera por tanto de forma distinta dos sistemas tradicionais de televisión (cabo, satélite e terrestre), dado que só os programas seleccionados e os contidos "On-Demand" (Vídeo so demanda) son distribuídos ao consumidor. O IPTV dispón sempre de dúas vías de comunicación, ofrecendo unha certa interatividade entre o usuario e o sistema.
Coa IPTV é posíbel, por exemplo, atender a unha chamada telefónica na televisión e ver, nunha xanela Picture-in-Picture, a imaxe da persoa con quen se está falando. É posíbel, tamén, comprar inmediatamente un produto que estea sendo anunciado, ou que sexa exhibido nunha novela.
Para se ter un servizo de IPTV de alta calidade, nivel Brodcasting é necesario unha banda larga de polo menos 4 megas totalmente exclusivos para o servizo, isto é, é necesario separar a banda de Internet normal da banda do IPTV.
En Portugal, o IPTV xa é facilitado pola Clix que usa unha plataforma de IPTV propia desde abril de 2006 e pola PT Comunicacións, que utiliza plataforma da Microsoft, desde xuño de 2007.
O servizo do Clix (Clix SmarTV) inclúe servizo fixo de teléfono sen sinatura, chamadas ilimitadas, internet de banda larga a 12 Mb ou a 24 Mb e servizo de TV con posibilidade de personalizar canles (paquetes base: Clix SmarTV Free, Clix SmarTV Best of 45, Clix SmarTV Best of 65 e Clix SmarTV Total; número total de canles: >100) e alugar vídeos
O servizo da PT Comunicacións (MEO) inclúe servizo fixo de teléfono sen sinatura, chamadas ilimitadas dentro da rede PT, internet de banda larga con tráfico ilimitado e servizo de TV con posibilidade de personalizar canles (paquetes base: MEO 50 e MEO 50+10; número total de canles: 110), alugar vídeos e gravar contidos. Para máis informacións, [1].
No Brasil a NET ofrece o paquete 3Play con TV, acceso á internet e telefonía (utilizando a tecnoloxía VOIP da Embratel).
Sábese que as seguintes operadoras de telefonía xa están en fase de probas para prestación do servizo IPTV en súas redes IP :
Os paises que largaram na fronte, son respectivamente, China, coa empresa PCCW's - 440 mil usuarios - nov/06; España, coa Telefonica - 350 mil usuarios - jul/06 e a Bélxica, coa empresa Belgacom, contando con 102 mil usuarios - set/06.
Hoxe, esta tendencia mundial xa conta con máis de 13,3 millóns de usuarios en todo o mundo (base: ano 2007). Estimativas apuntan para 36,9 millóns de usuarios en 2009. Os paises que largaram na fronte, son respectivamente, China, coa empresa PCCW's - 440 mil usuarios - nov/06; España, coa Telefonica - 350 mil usuarios - jul/06 e a Bélxica, coa empresa Belgacom, contando con 102 mil usuarios - set/06. No Brasil hai experiencias "embrionárias" neste sentido, empresas como a linux, están na batallar para conseguir a concesión da IPTV.
Algúns programas foron lanzados coa intención de usar a internet como plataforma de transmisión para IPTV, sendo asistida directamente na tea do computador, mais só dous tiveron real relevancia para o desenvolvemento desta tecnoloxía. O Joost creado polo mesmo equipo do Skype, e o Livestation, desenvolvido pola compañía inglesa Skinkers en parceria coa Microsoft.
Debe acontecer até o final do ano o lanzamento comercial da solución dalgunhas destas compañías, no entanto o servizo débese limitar a VOD (aluguel de vídeos), xa que aínda existen algúns empecilhos regulatórios para que as operadoras poidan ofrecer o servizo de TV por sinatura no Brasil.
Exemplos de sitios web WebTV son: