guitarra portuguesa - Wikilingue - Encydia
A guitarra portuguesa é un instrumento musical de orixe remota.
Táboa de contido |
Historia
Así como outras cítaras europeas, como por exemplo, a thueringer ou a hamburger Waldzither alemá (aínda hoxe en uso na Alemaña, ben que escaso), ela representa tanto ao nivel da afinação como ao nivel da construción do seu interior e exterior un dos desenvolvementos directos do cistre europeo renascentista. Este instrumento estivo fortemente presente na música de corte de toda a Europa, mais especialmente na Italia, Francia e Alemaña desde mediados do século XVI até finais do século XVIII.
Deste instrumento existen aínda centenares de exemplares ben conservados espallados en varios museos por toda a Europa. As primeiras cítaras que, fundamentalmente, son un cistre con lixeiras alteracións en dimensión da caixa de ressonância, brazo, material das cordas, etc, divulgáronse apartir do inicio do século XVIII como un instrumento tamén bastante usado pola Burguesia para interpretar música máis ao seu gústame (como suites, minuetos, modinhas, etc) e, en dato momento, nalgumas rexións tamén usado polas capas máis populares para interpretar música popular (das cales nos resta menos documentación).
O cistre terá, á súa vez, baseándose no vasto legado iconográfico da Idade Media, como antepasado máis probábel a cítola medieval, da cal existen varias imaxes, esculturas e relatos en crónicas da época e un único exemplar nun museo en Inglaterra , do século XIII.
A cítara inglesa do século XVIII (en Portugal chamada Guitarra Inglesa), por veces erroneamente considerada o antepasado da guitarra portuguesa, é tambem unha descendente do cistre renascentista, mais engadida de alteracións substanciais, como unha afinação e unha construción interior completamente distintos das típicas do cistre e das outras citaras europeas. Nao é pois un antepasado, mais si parente próximo. O único elemento que a guitarra portuguesa probabelmente asimilou "por préstamo" da guitarra inglesa, foi a mecánica de afinação, posteriormente alterada e aprimorada esteticamente en Portugal.
Nas súas orixes remotas e máis incertas, esta familia de instrumentos remonta probabelmente á Khytara grega e aos primeiros instrumentos de corda con brazo, dos cales os vestixios máis antigos foron encontrados na presente Turquía (non confundir co alaúde, que é moito máis tardío e ao nivel da construción e afinação, a pesar das semellanzas na forma, pertence a outra xenealoxía de instrumentos).
Guitarristas
Gonçalo Paredes e Flávio Rodrigues, entre outros, foron os compositores do sec. XX máis respectados dentro do estilo solista tradicional. Posteriormente Artur Paredes xurdiu coa súa abordaxe e interpretación persoal do instrumento, ampliando a versatilidade, o reportório, a expressividade, a tecnica e até mellorando en colaboración con construtores a acústica do instrumento.
Traballando coa familia de construtores Grácio, de Coímbra, Paredes trouxen o instrumento para a era moderna, onde el se mantén hoxe, como perfectamente actual.
Carlos Paredes, fillo de Artur Paredes e neto de Gonçalo Paredes, creou novas melodías e tornou a Guitarra Portuguesa nun instrumento de concerto, tocando a solo ou en grupo con músicos de alto gabarito, como musicos de jazz como Charlie Haden, entre outros. Simultaneamente, en Coímbra , António Brojo e António Portugal e tantos outros desenvolveron tanto a Guitarra Portuguesa como o Fado de Coímbra, superando limitacións anteriores, quere na composición quere na improvisação. Carlos Paredes fixo pola composición o que seu pai fixo polo instrumento propiamente dito.
Será tamén de referir o papel fundamental de Pedro Caldeira Cabral na divulgación a nivel internacional da Guitarra Portuguesa como instrumento solista e en portugal a varios niveis, nomeadamente na compilação e publicación de "A Guitarra Portuguesa", editado pola Ediclube, e na composiçao, nos arranxos e interpretación de repertorio erudito para a Guitarra Portuguesa.
Alista de guitarristas
- António Chainho
- Armandinho
- Arménio de Melo
- Artur Paredes
- Alfredo Paredes
- António Parreira
- Carlos Gonçalves
- Carlos Mendes
- Carlos Paredes
- Custódio Castelo
- Edgar Nogueira
- Fernando Portela
- Gonçalo Paredes
- Jorge Tuna
- José Nunes
- Luís Guerreiro
- Mário Pacheco
- Octávio Sérgio
- Paulo Soares
- Pedro Caldeira Cabral
- Raul Nery
- Ricardo Rocha
- Tó Silva
- Ricardo Silva
Conexións externas
- Fernando Portela Construción de Instrumentos Musicais
- O Portal da Guitarra Portuguesa
- Historia e Acústica da Guitarra Portuguesa
- Fotos da Guitarra Portuguesa
- A guitarra Portuguesa
- Academia da Guitarra Portuguesa e do Fado
- http://br.youtube.con/user/GuitarraPortuguesa
