guerra da restauración - Wikilingue - Encydia
| Guerra da Restauración | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Parte do(a) Revolucións contra o dominio Español | |||||||||
 |
|||||||||
|
|||||||||
| Intervenientes | |||||||||
.svg/22px-Flag_Portugal_(1640).svg.png){kind=small} Portugal |
 España |
||||||||
| Principais líderes | |||||||||
| João IV de Portugal Afonso VI de Portugal Pedro II de Portugal |
Filipe IV de España |
||||||||
De 1580 a 1640 Portugal viviu so o dominio do ramo español da casa de Habsburgo. A monarquía dualista da Dinastia Filipina, iniciada tras as Cortes de Tomar, coa proclamação de Filipe II de España como Rei de Portugal, fixo acumular descontentos que resultaron na instauração da casa de Bragança en 1 de decembro de 1640 .
O tumulto do Manuelinho de Évora, en 1637 , foi un prenúncio do movemento restaurador. A causa inmediata desas alteracións en Évora fóra o lanzamento de novos impostos. A conspiración de 1640 (ver Os Conxurados) foi planeada polos fidalgos D. Antão de Almada, Don Miguel de Almeida e polo Dr. João Pito Ribeiro, non obstante doutros nomes asociados que, ese sábado de 1640 acorreram ao Terreiro do Paço e mataron o secretario de Estado Miguel de Vasconcelos e aprisionaram a duquesa de Mântua, que gobernaba entón Portugal en nome de seu primo, Filipe III. O momento fóra ben escollido, porque a casa de Habsburgo defrontava os problemas advindos da Guerra dos Trinta Anos (1618-1648) e procuraba vencer a revolta da Cataluña.
Do decurso do reinado de D. João IV as hostilidades non se caracterizaban por encontros graves debido a coroa estar envolvida na Guerra dos 30 Anos e na revolta da Cataluña, polo que non puido dar unha resposta eficaz á revolta portuguesa. O que permitiu ao partido brigantino organizar e aperfeiçoar o seu exército coa chegada de novos efectivos e a utilización de oficiais e técnicos estranxeiros de calidade.
Houben lugar a varios enfrontamentos na fronteira, maioritariamente na zona do Alto Alentejo, e aínda na Beira Alta. A guerra arrastrouse durante 28 anos, vindo a paz a ser asinada xa na regência de D. Pedro II.
A 2 de decembro de 1640 D. João IV xa se dirixía como soberano por carta régia datada de Vila Viçosa, á Cámara de Évora . O camiño a seguir era o da reorganização de todas as forzas para o embate que se prevía. Así, resolve crear en 11 de decembro o Consello de Guerra para promover en todos os asuntos relativos ao exército. Vén a seguir a Xunta das Fronteiras que habería de coidar das fortalezas fronteirizas, da defensa de Lisboa , das guarnições e portos de mar. Dáse, aínda en decembro de 1641 , a creación da Tenência para asegurar o artilhamento das fortalezas co produto dos Martes dos concellos.
Posteriormente son restabelecidas as Leis Militares de D. Sebastião, visando reorganizar o exército. Paralelamente, desenvólvese unha intensa actividade diplomática.
Coas decisivas vitorias do partido brigantino, lograram-se crear condicións para o recoñecemento da independencia, o que viría a ser conseguido, en 1668 , sendo xa rexente o infante D. Pedro (futuro Rei D. Pedro II). Este último ano foi asinado o tratado de paz, terminado, así, ao fin de 28 anos de loita, as Guerras de Restauración.
Batallas
Bibliografia
- António Cruz, Portugal Restaurado - Estudos e Documentos, Porto, Civilización, 1940.
- António Álvaro Dória (ed., anot. e pref.), Historia de Portugal Restaurado / Conde da Ericeira, Porto, Civilización, 1945-1946.
- Hipólito Raposo, Dona Luísa de Gusmão - Duquesa e Raíña (1613-1666), Lisboa, Empresa Nacional de Publicidade, 1947.
- Geoffrey Parker The army of Flanders and the Spanish road, Londres, 1972 ISBN 0-521-08462-8,
Ver tamén
- Historia de Portugal: Restauración da independencia
- Sociedade Histórica da Independencia de Portugal
- Guerra Luso-Neerlandesa
- Guerra da Restauración
