| Municipio de Gloria do Goitá | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | {{{aniversario}}} | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 6 de maio de 1837 | ||||
| Gentílico | gloriense | ||||
| Lema | {{{lema}}} | ||||
| Prefecto(a) | Djalma Souto Maior Paes (PSDB) (2005 – 2008) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Mata Pernambucana IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Vitoria de Santo Antão IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | {{{rexión_metropolitana}}} | ||||
| Municipios limítrofes | Norte: Feira Nova, Lagoa de Itaenga e Paudalho; Sur: Vitoria de Santo Antão; Leste: Chã de Alegría; Oeste: Passira | ||||
| Distancia até a capital | 46 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 231 km² | ||||
| Poboación | 28.289 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 119 hab./km² | ||||
| Altitude | 158 m | ||||
| Clima | Tropical chuvoso con verão seco As' | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,636 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 65.380 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.333,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Gloria do Goitá é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco .
Táboa de contido |
A ocupación do territorio foi iniciada por David Pereira do Rosário, que recibiu as terras por doazón dunha neta de Duarte Coello. Alí fixou residencia no sitio Lagoa Grande e labregos iniciaron o cultivo das terras.
Ao redor de 1760, o lugar onde hoxe fica o municipio era ocupado por labregos, que mandaron construír unha capela dedicada á nosa Señora da Gloria. En volta desa capela, xurdiu un pequeno poboado. Posteriormente, monxes do Mosteiro de San Bento de Olinda viñeron para a rexión, en 1775.
A vila foi creada a 9 de xullo de 1877, Gloria do Goitá tornouse municipio autónomo, emancipado de Paudalho. Tornouse municipio autónomo en 25 de xaneiro de 1983 . O municipio foi creado en 9 de xullo de 1877 , pola Lei Provincial n. 1.297, sendo formado polos distritos Sede e Apoti, e polo poboado do Tapera.
A denominação do municipio ten orixe na junção do nome da padroeira, Nosa Señora da Gloria, co Río Goitá. Goitá vén de “gua-ita”, palabra indíxena que significa “pedra da baixo”.
O municipio de Gloria do Goitá está localizado na mesorregião da Mata Pernambucana e na Microrregião de Vitoria de Santo Antão. A área municipal ocupa 231 km² e representa 0,2352 % do Estado de Pernambuco. Está inserido nas Follas SUDENE de Limoeiro e Vitoria de Santo Antão na escala 1:100.000.
A sede do municipio ten unha altitude aproximada de 158 metros e coordenadas xeográficas de 08 Graos 00 min. 06 seg de latitude sur e 35 Graos 17 min. 34 seg de longura oeste, distando 66,1 km da capital pola BR-232(P), e PE-050(P).
O municipio de Gloria de Goitá, está inserido na unidade geoambiental do Planalto da Borborema.
De acordo co censo 2000 do IBGE, a poboación residente total é de 27.554 habitantes sendo 12 542 (45,5)% na zona urbana e 15 012 (54,5)% na zona rural. Os habitantes do sexo masculino totalizar 13 431 (49,3%), mentres que do feminino totalizar 13 961 (50,7%), resultando nunha densidade demográfica de 130,6 hab/km².
Para saber máis: [1]
Acceso: O acceso é feito pola BR-232(P) e PE-050(P)
O municipio de Gloria do Goitá encóntrase inserido nos dominios da Conca Hidrográfica do Río Capibaribe. Seu principal tributario é o Río Goitá e os riachos: Macambira, Monjolo, Tanque,Braga, Jamaforno, Massaranduba, Grota Fonda, Camurim, Salinas, Antinho, Mocó, Tapera, Macaco, Guilherme, Auga Peba, Urubas, Canavieira, Ribeirão da Onça e Limãozinho. O principal corpo de acumulação é o açude Goitá (52.000.000m3). Todos os cursos d’auga no municipio teñen réxime de escoamento intermitente e o padrão de drenagem é o dendrítico.
O Índice de Desenvolvemento Humano Municipal é de 0,636 . Este índice sitúa o municipio en 68º no ránking estadual e en 4009º no nacional.
O Índice de Exclusión Social, que é construído por 07 (sete) indicadores (pobreza, emprego formal, desigualdade, alfabetização, anos de estudo, concentración de mozas e violencia) é de 0,340, ocupando a 81º colocación no ránking estadual e a 4.299º no ránking nacional.
O clima é do tipo Tropical Chuvoso, con verão seco. A estación chuvosa se inicia en xaneiro/febreiro con término en setembro, podendo se adiantar até outubro.
A principal actividade é a agricultura, e outra é o comercio. Gloria do Goitá ten unha extensa área de cana-de-azucre plantada, mais o municipio non ten ningunha fábrica. O que é plantado na rexión é vendido para unha fábrica de Lagoa de Itaenga. Parte dos moradores traballa nun pequeno comercio localizado no centro. Mais Gloria do Goitá ten algunhas actividades curiosas. Mesmo lonxe do mar, a cantidade de coqueiros impressionar. E pendurados nos coqueiros, os tiradores de cocos secos. Os cocos son vendidos para a Ceasa, no Arrecife. No municipio hai moitas granxas. Algunhas destinadas para o corte, integradas co abatedouro de aves de Nazaré da Mata, e outras para a produción de ovos.
En todos os lugares, sexa ás marxes da BR ou na área rural encóntrase pequenas lavouras. Algunhas son de subsistência. Outros moradores venden o que producen na feira do municipio. Plántase de todo - limão, maracujá, acerola, macaxeira, pimentão, cebola, cebolinha e coentro.
Outra importante fonte de encaixe do municipio é a produción de fariña de mandioca, que son fabricadas en diversas "casas de fariña" encontradas na zona rural do municipio.
É a terra de José Gomes, o Cabeleira, coñecido como o primeiro cangaceiro. Foi imortalizado na obra "O Cabeleira", de Franklin Távora, escritor do Romanticismo Brasileiro.
É tamén a terra de Madame Satã, artista coñecido nacionalmente por súa vida conturbada. Foi imortalizado no filme homónimo. Seu papel foi interpretado por Lázaro Ramos.
O maracatu é unha das tradicións do municipio, os moradores pasan o ano enteiro confeccionando súas fantasias de maracatu para desfilaren no entroido do municipio, que é unha festa bastante tradicional e animada.
A tradición do mamulengo en Gloria do Goitá é mantida, sobre todo, por José Lopes ("goiabinha"). Na casa del, os bonecos están espallados polos cómodos. El e a muller confeccionam os mamulengos. O mamulengo leva o nome do municipio para diversos locais, inclusive para o exterior.
A cidade tamén ten moitos poetas orais e de bancada como José Gomes, ou mehor, Zé de Boô e Urbano de Souza Costa, Seu Pirrito. Hai tamén artistas noutras áreas, tales cales: cabalo-mariño, pífano, teatro, entre outras representaçõs artísticas.
Día 9 de xullo, Gloria do Goitá vive un momento especial. Nesa data, o municipio celebra o seu aniversario de emancipação política cunha animada festa, na cal os principais convidados son os moradores e os visitantes que chegan á cidade.
Día 8 de decembro, Gloria do Goitá conmemora a Festa de Nosa Señora da Conceição. A festa en homenaxe á padroeira se estende até o Natal e o Ano Novo, sempre coa realización de misas e de actividades culturais.
Outras festas do municipio son os bloques de entroido fóra de época, que reúnen centenares de persoas de cidades veciñas para curtir a festa. O que intensifica a alienação cultural e a bestialidade desta pequena cidade interiorana.
Segundo o IBGE:
| Evolución de habitantes | |
|---|---|
| Ano | Cidadáns |
| 1997 | 30.891 |
| 1998 | 27.444 |
| 1999 | 28.624 |
| 2000 | 27.804 |
| 2001 | 27.542 |
| 2002 | 27.632 |
| 2003 | 27.711 |
| 2004 | 27.784 |
| 2005 | 27.937 |
| 2006 | 28.021 |
| 2007 | 28.667 |