| Galo-banquiva | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
||||||||||||||
| Clasificación científica | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
| Gallus gallus (Linnaeus, 1758) |
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
Mapa de distribución do Galo Banquiva
|
O galo-banquiva é unha pequena ave que vive nos bosques tropicais e subtropicais.
Táboa de contido |
O home domesticou os primeiros galos-banquivas na India, cerca de 3.200 a.C. e a partir de 1.400 a.C. na China. Ao redor de 1.500 a.C. domesticou-o no Egito e en Creta. A especie estendeuse de seguida á Europa e ao mundo enteiro. É probábel que chegase á América a partir da Asia, polas costas do Ecuador e do Pavo.
No inicio, foi domesticado primeiro polo seu papel tanto como animal para sacrificios, como para rinhas, pola carne e polos ovos. Os romanos facían creación en galinheiros en grande escala, mais despois deles esta actividade foi abandonada até ao século XIX.
Os Europeos e outros colonos introduciron o galo Banquiva en varios países, como a Australia, a Nova Zelândia e a África do Sur.
Vive habitualmente en estado salvaxe nos bosques relativamente densos e nas plantacións de bambus . Procura con frecuencia alimento nas clareiras, nas matas e en certas zonas cultivadas como os arrozais.
Aliméntase de grans , froitos, follas e pétalas, e brotos de plantas cultivadas como o arroz, o milho e o feixón.
En certas rexións da Birmânia, onde existen minas de pedras preciosas, foron encontrados rubis e esmeraldas no papo de galos Banquiva.
Presente en varias rexións da Asia, desenvolveu así varias subespécies, como: